خانه / گلزار ادب / کاریکلماتور / كاریكلماتور ۵

كاریكلماتور ۵

كاریكلماتوربعد از بُزبُز قندی، زنبور عسل دومین حیوان مبتلا به دیابت است.

فشار خونش بالا بود، بس كه نونش تو روغن بود.

سهراب سپهری گفت آب را گِل نكنید تا دیگران از آن ماهی بگیرند.

وقتی سدی به نام بغض در گلویم می‌شكند، سیل اشك‌هایم جاری می‌شود.

برای جلوگیری از قدیمی‌ شدن افكارم، آن‌ها را طبق مد روز می‌كنم.

جنگ یعنی آمدن مهمان ناخوانده به خانه.

دیابتی‌ها، شیرین‌ترین افراد یك كشورند.

دوست دارم سفیدبختی موهایم را ببینم.

كُشتی ورزشی است كه در آن حریف را زنده زنده خاك می‌كنند.

فوتبالیست‌ها، مخرّب‌ترین ورزشكاران محیط‌ا‌ند؛ به جای این‌كه گل بكارند، گل را می‌زنند.

چراغ‌قوه ابزار روشن‌فكری است.

روحیه كویری‌اش، باعث ترك ترك خوردن جسمش شده بود.

نزدیك‌بین شده بود، بس كه روی مسائل زوم كرده بود.

شباهت ماسه روان و برف این است كه پای آدم‌ها روی دل هر دو آن‌ها سنگینی می‌كند.

كینه‌هایش را دور نمی‌ریخت، چون اعتقاد داشت شهر ما، خانه ما.

هیچ میوه‌ای مانند پرتقال خونی، دلش خون نیست.

دوغ وقتی درست می‌شود كه ماست دلش را به دریا بزند.

تولد برای انسان یك منبع تجدیدناپذیر است، پس باید از آن به درستی استفاده كرد.

خوش به حال كسانی كه توی اون دنیا كالاهاشون با تورم ۱۰۰ خریداری می‌شه.

زهرا آمره

منبع:

یاران امین ـ جوان ـ مهر ۱۳۹۰ ـ شماره ۷۲

باکس شناور "همچنین ببنید"

عمران صلاحی

طنز، روی مردم را باز می کند. پدر سالار، کودکِ بی کودکی است. آدم پرخور، …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *