چهارشنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۷
خانه / گلزار ادب / نیایش / پشیمان به سویت آمده ام

پشیمان به سویت آمده ام

پشیمان, به سویت, آمده اماین ساعت ها که رفتند، جز آبرویی ریخته و سرافکندگی، چه ارمغانی برای ما داشتند و جز تو که با صفات حی و قیوم شناخته شده ای، چه کسی می تواند فرصت دوباره ای برای جبران به ما بدهد؟!

باید آه حسرت کشید بر دقایقی که به هدر رفتند.

کاش آن لحظاتی که به غفلت و فراموشی می گذشت، به حساب عمر آدمی نمی آمد. !

چه دقایقی را قربانی بطالت و هرزگی خویش کردیم، در حالی که می شد هر دقیقه آن، ما را یک پله به خدا نزدیک تر کند.

با هر دقیقه، از عمرمان کاستیم و بر سیاهنامه اعمالمان ورقی از گناه افزودیم؛ عنایتی فرما تا دقایقمان را دقیق تر بگذرانیم!

باید جرعه جرعه از پیاله اندوه سرکشید؛ ثانیه ثانیه عمرمان به یغما رفت.

با هر نفس که کشیدیم، یک کبوتر ثانیه از لبه دیوار کوتاه عمرمان پرکشید؛ بی آن که هرگز بازگشتی داشته باشد.

خدایا!

یاریمان کن تا این ثانیه های مانده را غنیمت بشماریم و پیش از آن که بال و پر گیرند و از بام حیاتمان بروند، نامه عشق و دوستی را بر پای او بندیم و آن را در هوای یاد یار به پرواز درآوریم.

باید توبه کرد از عمری که بی رضای تو می گذرد و بر خشنودی تو راه نمی یابد. چه بد عمری کرده ایم در این زیستن چند روزه مان!

خدایا! سببی ساز تا عمرمان اسباب تقرب و وصل به تو باشد.

نزهت بادی

منبع:

اشارات :: اردیبهشت ۱۳۸۵، شماره ۸۴

 

باکس شناور "همچنین ببنید"

بدرود خداحافظ ای ماه خدا

وداع

ماه مبارك رمضان، ماه ضيافت الهي را سيد‌الساجدين‌(ع)، عيد اوليا‌ءالله مي‌داند. خداحافظی با اين ماه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 3 =