سه شنبه , ۲۱ آذر ۱۳۹۶
خانه / آیین زندگی / فکری برای فردا

فکری برای فردا

فکری, برای, فردا

قیامت برپا شده است و در مکان های متعدّدی از اعمال انسان ها سؤال می شود و این جا جایگاهی است که امّت ها باید در مقابل دعوت پیامبران خود، جواب گو باشند. ناگهان پیامبر(ص) داد سخن می دهد و از امّت خود شکوه می کند:

  • قاضی: اسرع الحاسبین(پروردگار متعال).
  • شاکی: محمّد بن عبداللّه(ص).
  • مجرم: امّت رسول اللّه(ص).
  • طرح شکایت: «يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً؛ پروردگارا! قوم من این قرآن را وانهادند».(*)
  • جرم: مهجور داشتن قرآن کریم.
  • شهود: «وَ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْ‌جُلُهُم بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ؛ زبان هایشان و دست هایشان و پاهایشان».(* *)

راستی پیامبر(ص) از چه شکایت دارد؟ آیا از ستم هایی که برخودش رفته؟ یا از ترک دستورات و اوامرش؟ یا از ظلمی که به خاندان و اهل بیتش شده؟ یا از سبک شمردن دینش؟ و یا…. نه، او از چیز دیگری شکایت می کند که شاید ریشه همه بدی های گفته شده و نشده است و آن «وانهادن و ترک کردن و عمل نکردن به یک کتاب آسمانی است».

آری! شکایت حضرت محمد(ص) پیامبر رحمت، از امّت خود، برای ترک قرآن است و آن چه بیش تر مایه تعجّب است آن است که این حکایت در خود قرآن آمده، گویا خودش از مهجوریّت خود سخن می گوید و امّت را از واقعه بزرگی خبر می دهد. بدون تردید، تصوّر چنین صحنه ای آن هم در روز جزا و در محضر قادر متعال، برای هر شخص مسلمانی، امری وحشت انگیز و رعب آور است و اگر با دید یک انسان حقّ جو بدان بنگریم، به طور قهری بیدارگر بوده و انسان را به فکر چاره اندیشی و جبران مافات می اندازد. به راستی مصادیق این آیه چه کسانی هستند؟ باید دید، آیا ما هم از جمله متهمین این پرونده هستیم یا نه؟ چگونه می شود که قرآن مجید، معجزه جاویدان، تنزیل منزّل، ثقل اکبر، شاهراه رستگاری و در یک کلام، بنیان اساسی اسلام توسط امّت پیامبر(ص) در پیچ و خم زندگی روزمره این چنین به دست فراموشی سپرده می شود؟ تهجّر قرآن به چه معناست و وظیفه مسلمانان در قبال قرآن چیست؟ متأسفانه، قرآن کریم با آن همه عظمت و جلال، در ادوار مختلف، خواه از روی عمد و یا نا آگاهانه، مورد بی مهری های فراوان قرار گرفته که کلمه تهجّر نیز از همین معنا گرفته شده است. جهت اثبات این ادّعا در ذیل فهرستی از موارد استفاده و کاربرد قرآن در جامعه ارائه می گردد:

۱ . وسیله استخاره و تفأل.
۲ . قرار دادن مهریه عروس.
۳ . وسیله قسم خوردن در محاکم و دادگاه ها.
۴ . قرائت قرآن در گورستان ها و برای مردگان در قبر.
۵ .قرار دادن قرآن در سفره عقد و سفره هفت سین(نوروز).
۶ . استقرار قرآن در بالاترین و بهترین مکان ها جهت ادای نهایت احترام و ادب.
۷ . وسیله هنرنمایی از طریق فن قرائت، تجوید، حفظ و یا خوش نویسی و تذهیب.
۸ . برگزاری کلاس های حفظ و قرائت در سطوح مختلف و هم چنین برپایی مسابقات قرآنی.
۹ . از زیر قرآن گذراندن مسافران.
۱۰ . وسیله تکدّی در معابر و گورستان ها.
۱۱ . تلاوت قرآن به شکل رسمی و برحسب عادت در ابتدای مراسم و جلسات و قبل از اوقات شرعی.

بدیهی است که ذکر موارد فوق به این معنا نیست که چنین استفاده هایی تماماً غلط بوده و مستلزم مهجوریت قرآن می باشد. بلکه بحث اساسی برسر این است که تحدید قرآن به چنین استفاده هایی فاجعه و خسرانی عظیم بوده و می تواند مقدمات مهجوریت قرآن را فراهم آورد.یعنی چرا قرآنی که شفا و رحمت برای مؤمنان.۱ بشارت برای مسلمین.۲ و موعظه برای متّقین۳ و در یک کلام، برای ساختن و هدایت انسانهاست و اختصاص به زمان خاصی ندارد، این گونه با آن برخورد می شود؟

این که قرآن رحمت است و تلاوتش موجب بخشایش گناهان می شود، صحیح و قابل قبول است، اما چرا باید در گورستان ها و برمزار مردگان تلاوت شود؟!، مگر قرآن فقط برای مردگان رحمت و آمرزش است؟ یا اینکه چه معنایی دارد که فقط هنگام مرگ انسانها نوارهای قرآن پخش شود؟ البته ظاهر قضیه چنین می نماید که هیچ اشکالی براین نوع استفاده از قرآن مترتب نیست، اما لازم است تصریح شود که تبعات اجتماعی، فرهنگی و روانی آن همواره در ردیف بزرگترین مظالم بشری به قرآن بوده است. چرا که اینگونه بهره گیری از قرآن، باعث شده است که بیشتر مردم تصور نمایند که قرآن و قاری قرآن، مختص مردگان و مراسم فاتحه خوانی هستند!!چه ظلمی از این بالاتر که وقتی صوت قرآن از محلی شنیده می شود، به محض استماع نوای ملکوتی کلام الهی، مردم از یکدیگر سؤال می کنند که چه کسی مرده است؟!باز هم تأکید می شود، مسأله تلاوت قرآن در گورستانها و یا پخش نوارهای تلاوت قرآن در مراسم فاتحه خوانی، به ظاهر نه تنها عمل غلطی نیست که مطلوب و پسندیده نیز هست، اما شکل این عمل و تحدید نسبی قرآن به چنین مجالسی، به گونه ایست که به طور نا خود آگاه در افراد دافعه ایجاد می کند و در دراز مدت این تصور شکل می گیرد که «نعوذ باللّه» قرآن به گورستان ها و مجالس ترحیم اختصاص دارد.قرآن کتاب نجات و رستگاری و گران بهاترین هدیه مالک هستی به بشریت است و نباید این معتبرترین حلقه ارتباطی بین خالق و مخلوق و درّ ثمین نبوت، این چنین مورد بی مهری و جفا قرار گیرد.قرآن کتابی است آسمانی که برای هدایت و نجات بشریت نازل شده است.پس بیاییم طوری با قرآن رفتار کنیم که فردای قیامت از ما شکایت نشود.

نظراتتان را از طریق بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید:

یمنا؛ پایگاه اطلاع رسانی یاران محمد امینْ (ص): انتقادات، پیشنهادات و مطالب خود را به نشانی ادمین کانال: @yomnaadmin ارسال نمایید. آدرس تلگرام: t.me/Yomna_ir

پی نوشت ها:
* . سوره فرقان، آیه ۳۳: وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً: و ( در آن روز ) فرستاده خدا گوید: ای پروردگار من ، همانا قوم من ( امت من از زمان بعثت تا آخر دنیا ) این قرآن را متروک گذاشتند ( و از درک معارف و عمل به آن اعراض نمودند ) . …. قوم من این قرآن را ( که وسیله سعادت دو جهان بود ) رها و از آن دوری کرده‌اند ( و از ترتیل و تدبّر و عمل بدان غافل شده‌اند ).
** . سوره نور، آیه ۲۴: «یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیْدِیهِمْ وَأَرْ‌جُلُهُم بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ»، « یَوْمَئِذٍ یُوَفِّیهِمُ اللّهُ دِینَهُمُ الْحَقَّ وَیَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِینُ» ترجمه این آیات چنین است: «روزی که زبان ها و دست ها و پاهای آنان علیه آنان به اعمالی که مرتکب می شدند، گواهی می دهند»، «در آن روز خداوند جزای حقّ آن ها را بی کم و کاست خواهد داد و آنان خواهند دانست که …
۱ . اسراء، آیه ۸۲٫
۲ . سوره نحل، آیه ۸۹٫
۳ . سوره آل عمران، آیه ۱۳۸٫

منبع:
بشارت :: فروردین و اردیبهشت ۱۳۷۸، شماره ۱۰، صفحه ۳۴(علی سلحشور).

باکس شناور "همچنین ببنید"

پس از اتمام پاییز

پس از اتمام پاییز

روزها، ماه ها، در پی هم می گذرند… در این فصل درختان لباسی به تن …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 3 =