شنبه , ۵ خرداد ۱۳۹۷
خانه / گلزار ادب / داستان / آرامش روح و جان

آرامش روح و جان

آرامش, روح, جاننیمه‏های شب بود كه اویس پس از یك سجده طولانی سر را به سوی آسمان بلند كرد و ستاره‏های درخشان را از نظر گذراند. شاید ستاره‏ها نیز او را می‏نگریستند و نیایش‏های او را می‏ستودند. همه، آوازه او را در عبادت شنیده بودند و می‏دانستند كه هر شب، اویس در دل شب بر می‏خیزد و با خدای خود راز و نیاز می‏كند. حتی برخی می‏گفتند او شب‏هایی را در حال ركوع به صبح می‏رساند، ولی این حالت‏های اویس برای بسیاری از مسلمانان غیرقابل باور بود. برخی كه این خبر را برای دیگران نقل می‏كردند، با شگفتی آنان رو به رو می‏شدند. آنان نمی‏توانستند بپذیرند كه كسی تاب و توان این گونه شب زنده داری را داشته باشد. آنان با خود می‏گفتند: «چگونه برای انسان ممكن است تا صبح، در حال ركوع یا سجده باشد. جسم هر چقدر هم قوی باشد، تاب و توان ندارد و بی‏شك از پای می‏افتد»، ولی اویس وقتی این حرف‏ها را می‏شنید، لبخند می‏زد و سخن نمی‏گفت. اویس یكی از یاران با وفای امام علی ع بود كه بدون آنكه پیامبر خدا ص را ببیند، به او ایمان آورده بود.
روزی از روزها كه اویس قرنی تنها در خانه نشسته بود، صدای در را شنید و برای گشودن در، از جا برخاست. در را كه گشود، یكی از مسلمانان بود كه تا به حال چندین بار او را دیده بود. اویس او را با خود به درون اتاق برد و در بالای اتاق نشاند. پس از آن، مرد مسلمان سخن را آغاز كرد و گفت: «آیا درست است كه می‏گویند نماز شما تا صبح ادامه دارد؟ اگر چنین است من از شما می‏پرسم كه چرا این همه دشواری بر خود روا می‏داری؟»
اویس مثل همیشه لبخندی زد و به آرامی به افق نگاه كرد. چه می‏توانست بگوید. پیدا بود كه این مرد حقیقت نماز و عبادت را درك نكرده و حرف‏های او را نمی‏فهمد، ولی وقتی دید مرد همچنان در انتظار پاسخ اوست، گفت: «حال عبادت و نماز، وقت راحتی و آسایش من است. ای كاش از ازل تا ابد یك شب بود و من آن شب را در ركوع یا سجده به سر می‏بردم».مرد پرسش كننده پس از این پاسخ، نفس راحتی كشید، ولی چیزی نگفت. برخاست و پس از خداحافظی خانه را ترك كرد. از خانه اویس كه خارج شد، آرام و زیر لب این آیه را می‏خواند:«أَلا بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همانا به یاد خداست كه دل آرام می‏گیرد.»(۱)
او حالا می‏دانست كه اگر دل آرام بگیرد، جسم نیز به آرامش می‏رسد. او از این سخن اویس چیزهای بسیاری آموخت. اویس با این حرف خود دریچه‏ای نو به روی او گشود. آری، سخنان مردان خدا و كسانی كه پیوسته در حال نمازند، در دل‏ها اثر می‏كند. آنان كسانی هستند كه عاقبتی نیك دارند. همچون اویس كه در جنگ صفین در ركاب حضرت علی علیه‏السلام جنگید و پس از جنگی جانانه در راه خدا به شهادت رسید و آری، نام اویس هرگز از ذهن‏ها محو نخواهد شد.
پی نوشت:
۱٫ رعد / ۲۸
منبع:
پایگاه فرهنگی مذهبی صلات

باکس شناور "همچنین ببنید"

بي بي گلبهار

بي بي گلبهار

پيرزني به نام بي بي گلبهار در آخرين روزهاي زمستان، خانه اش را از گرد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − نه =