چهارشنبه , ۲۳ آبان ۱۳۹۷
خانه / آیین زندگی / حضور زائر
حضور زائر

حضور زائر

حضور زائرپدیده زيارت(pilgrimage) کمابیش در بیش تر دین‌های جهان وجود دارد. حضور نزد کسی به قصد دیدار او از روی تکریم، زيارت است. هم چنین ديداركردن با قصد و رفتن به مشاهد متبرّکه را زيارت گويند كه در ريشه اين واژه مفهوم ميل و گرايش نهفته است؛ گويى زيارت كننده از ديگران روى گردانده و به سوى زيارت شونده تمايل و قصد كرده است و نيز در معناى زيارت، قصد اكرام زيارت شونده و انس گرفتن با او نيز نهفته است. زیارت در لغت، یعنی؛ دیدار کردن با قصد است که در ریشه‌ی این واژه مفهوم «میل و گرایش» نهفته است. گویی زیارت کننده از دیگران روی گردانده و به سوی زیارت شونده، متمایل شده و قصد او را کرده است. زیارت در معنای مذهبی عزیمتی است(ظاهری یا باطنی) به اماکن مذهبی که از سوی پیروان یک دین برای به پا داشتن یک آیین یا فریضه دینی انجام می‌گیرد. زيارت در عرف، رفتن نزد کسی به قصد تکریم و تعظیم و انس گرفتن با وی است. به شخصی که به زیارت می‌رود زائر گفته می‌شود و جمع آن هم زُوّار است.[۱]

  • «زیارت»، از اموری است که انسان را به رحمت الهی، بسیار امیدوار می‌کند.
  • «زیارت»، زنده‌ترین توصیه برای ایجاد و تثبیت حبّ و تولّای اهل بیت(ع) است.
  • «زیارت»، راهکار برقراری ارتباط  در «غیبت و ظهور» و «حیات و ممات» با معصوم(ع) است.
  • زیارت»، نشانه «همراهی و همسویی» و برقراری ارتباط «روحی و معنوی» با پیشوایان معصوم(ع) است.
  • «زیارت»، جلوه‌گاه دوستی و تولّای اهل بیت(ع) و بیانگر عمق محبّت و مودّت مسلمانان نسبت به خاندان وحی است.
  • «زیارت»، عامل جلب عنایت و توجّه معصومین(ع) و بهره‌مندی از شفاعت و آمرزش خواهی آن ها در محضر باری تعالی است.
  • «زیارت»، عامل پیوند نسل حاضر و نسل های آینده با نسل های گذشته و این واقعیت بشری وسیله ارتباط روحی با آن ها و کمالاتشان است.
  • «زیارت»، راهی برای بزرگداشت مفاخر و صاحبان کمال است که در حقیقت موجب بقا و استمرار حیات علمی، هنری و معنوی آنان می گردد.
  • «زیارت»، حضوری عاشقانه در پیشگاه اولیای الهی و یاد کرد مقام والای آنان و انس و دوستی با آن بزرگواران، نشانه ایمان و تقوای قلوب است.
  • «زیارت»، مهم‌ّترین عامل تربیتی و راهبرد اهل‌بیت(ع) برای ایجاد، تقویت و تعمیق ارتباط شیعیان با ارواح آسمانی و مطهّر خاندان عصمت(ع) است.[۲]

در اسلام به صورت خاصّی از زیارت بهره برداری شده است و برای دیدار قبور پیشوایان و فداکاران بزرگ آدابی رسیده است که رعایت آن آداب و  و توجّه به مضامین زیارت نامه ها و تأمل در آن ها می تواند به صورتی شگفت انگیز، شخصیت ساز و حماسه گستر باشد و این موضوع – چنان که معلوم است – اختصاص به شیعه ندارد. علمای بزرگ اهل سنّت نیز درباره ی زیارت پیامبر(ص) و آداب آن، ده ها کتاب و رساله نوشته اند. رسول خدا(ص) فرمودند: «كسی كه مرا در حیات و بعد از مرگم زیارت كند در روز قیامت در جوار و همسایگی من خواهد بود».[۳] هم چنین فلاسفه نیز به این واقعیت توجه کرده اند، از جمله؛ ابن سینا در جواب شیخ ابوسعید ابوالخیر، درباره ی اهمیت و فایده ی زیارت قبور صالحان و مردم بزرگ و کامل، شرحی مفصل نوشته است.

حضور زائر

ثواب زیارت امام حسین(ع): بر اساس روایات پرتعدادی از پیامبر(ص) و همه امامان(ع)، یکی از برترین و پرفضیلت‌ترین اعمال، زیارت امام حسین(ع) در کربلا است و از آغاز تا بازگشت زائر از عمر او محاسبه نمی‌شود. برخی از فضائلی که در روایات به آن ها اشاره شده عبارتند از: زیارت خداوند در عرش، مباهات خداوند به زائران، هم جواری پیامبر(ص)، علی و فاطمه(ع)، دعای پیامبر(ص) و امامان(ع)، عاقبت به خیر شدن، زیاد شدن روزی، طولانی شدن عمر، دفع خطرات، آمرزش گناهان گذشته و آینده، استجابت دعا و دعای فرشتگان. زیارت امام حسین(ع) از راه دور نیز فضیلت بسیار دارد، چنان که زیارت هر معصوم دیگری نیز این گونه است. از دیگر برکات و فواید، می‌توان به مواردی چون استجابت دعاها[۴] برآورده شدن حاجت‌های دنیوی و اخروی،(۵) طلب رزق و روزی،(۶) بر طرف شدن مشکلات و ناراحتی‌ها(۷) اشاره کرد. حضرت صادق(ع) فرمود: «هنگامی که از دعا خواندن در کنار مرقد مطهر نبوی فارغ شدی، نزدیک منبر بیا و دست بر آن بکش و سر و صورت بر پایه زیرین آن بگذار که به درد چشم مبتلا نشوی. سپس از جای حرکت کن و حمد و ثنای خدا را به جای آور و حاجت خود را بخواه؛ چه آن که پیامبر(ص) فرموده است: میان خانه و منبر من باغی از باغ‌های بهشت است و منبر من بردری از درهای کوچک بهشت قرار گرفته است».(۸) صاحب المراقبات نیز گفته است: «برای تمام بیماری‌های خود از او طلب درمان می‌کنی و به جلب عطوفت او و طلب باران از ابر جود و رافت او، حوایج خود را می‌خواهی. به یقین که او کریم‌ترین تمام خلایق است و بخشنده تر از هر جواد و کریم است».(۹) این تشویق‌ها و ترغیب‌ها، دارای آثار گران قدری برای فرد و جامعه است و خیرات و کمالات فراوانی را در پی دارد که مهم‌ترین آن ها، تلاش اخلاقی و عبادی برای حفظ این پاداش‌ها و دقّت در رفتار و گفتار برای بهره مندی از آن ها است.

تبرّک و استشفاء: حضرت یعقوب(ع)، لباس یوسف را بر چشم خود نهاد و بینایى خود را باز یافت: پس چون مژده رسان آمد، آن پیراهن را بر چهره او انداخت، پس بینا گردید. گفت: آیا به شما نگفتم که بی شک من از[عنایت] خدا چیزهایى مى ‏دانم که شما نمى ‏دانید؟(۱۰) اصحاب پیامبر(ص) هنگام وضو گرفتن ایشان، هجوم مى ‏آوردند تا هر کسى قطره‏اى از آب وضوى ایشان را به عنوان تبرّک برگیرد به گونه‏ اى که نمی گذاشتند قطره‏اى از آب وضوى پیامبر(ص) بر زمین بریزد و اگر به کسى چیزى نمى ‏رسید، از رطوبت دست دیگرى استفاده می کرد.(۱۱) سیره اصحاب، تبرّک جستن به ظرف غذاى پیامبر(ص)، چاه‏ هایى که آن حضرت(ص) از آن آب نوشیده ‏اند و- چه در زمان حیات ایشان و چه بعد از رحلت ایشان- بوده است.(۱۲)

انواع زیارت: زیارت از جمله موضوعاتی است که در روایات مورد تأكید و تأیید قرار گرفته است و در این باره روایات فراوانی از منابع شیعه در مورد زیارت وارد شده است که بر اهمیت و ارزش آن سفارش كرده اند. به برخی از انواع زیارت اشاره می ‌شود:

  1. زیارت اهل قبور
  2. زیارت اربعین(۱۳)
  3. زيارت برادر دينی
  4. زیارت عاشوراء(۵)
  5. زيارت پيامبر اسلام(ص)
  6. زيارت قبور معصومين(ع)
  7. زیارت امام حسین(ع) از راه دور
  8. زيارت بيت: حجّ خانه خدا را زيارت بيت گويند.
  9. زيارت حاج: رفتن به ديدار کسی که از حجّ باز گشته باشد.
  10. زیارت وارث: از زيارت معروفه حضرت ابی عبدالله الحسين(ع).
  11. زیارت جامعه کبیره: متن معروفی مشتمل بر اوصاف و نعوت معصومين که در اوساط شيعه شهرتی به سزا دارد.(۱۴)

زیارت از راه دور: شخصی از امام صادق(ع) می پرسد: فدایت شوم! بسیار می شود که یادی از امام حسین(ع) می کنم در آن هنگام چه بگویم؟ فرمود: ۳بار بگو: «صَلَّی اللهُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ» که سلام به آن حضرت از دور و نزدیک به او می رسد.(۱۵) امام صادق(ع) به سدیر فرمودند: ای سدیر آیا قبر حسین(ع) را هر روز زیارت می کنی؟ عرض کردم فدایت شوم نه، فرمودند: چقدر شما جفا می کنید. آیا پس در هر ماه او را زیارت می کنی؟ عرض کردم: خیر. فرمودند: آیا پس در هر سال او را زیارت می کنی: عرض کردم گاهی اوقات چنین می شود، فرمودند: ای‌ سدیر چقدر شما به حسین(ع) جفا می کنید. مگر نمی دانی که خداوند هزار هزار فرشته ژولیده موی و غبار گرفته دارد که گریه می کنند و امام حسین(ع) را زیارت می کنند و هرگز خسته نمی شوند و هیچ باک و رنجی بر تو نیست، ای سدیر که در هر جمعه ۵مرتبه و در هر روز ۱مرتبه قبر امام حسین(ع) را زیارت کنی، عرض کردم: فدایت شوم میان ما و او فرسخ های بسیاری است. حضرت(ع) فرمودند: بر روی پشت بام خانه ات برو، پس توجّهی به جانب راست، بعد چپ بنما. پس سرت را بلند کن و به سوی آسمان، پس رو کن به سمت قبر امام حسین(ع) و بگو: «السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ» که برایت بدین خاطر یک زیارت نوشته می شود، این زیارت یک حجّ و یک عمره است. سدیر گفت: چه بسیار که این فرمایش را در هر ماه بیش از ۲۰مرتبه انجام می دادم.(۱۶)

کلیک کنید:

  1. زیارت
  2. آداب زیارت
  3. زیارت کعبه
  4. زیارت خاصّ
  5. زیارت رجبیّه
  6. والاترین زیارت
  7. زیارت عاشوراء
  8. زیارت با پای پیاده
  9. اهمیت زیارت عاشوراء
  10. امام‌ حسین‌(ع) كیست‌؟!
  11. فضایل زیارت امام حسین(ع)
  12. زیارت سرزمین خاطره‌های باشکوه‌
  13. چگونه به سفرهای زیارتی و … برویم؟
  14. زیارت جامعه كبیره صحیفه امام شناسی
  15. زیارتی برابر زیارت امام حسین علیه السّلام
  16. علت تاکید و سفارش بر خواندن زیارت عاشورا چیست؟

پانویس:

  1. زیارت: [رَ] (ع مص) پابوسی، تشرّف، تطوّف، حرم، دیدار و طواف که از «زیارة» عربی گرفته شده و به معنای دیدار کردن و رفتن به مکان مقدّس است.(فرهنگ قرآن، جلد۱۵، صفحه۴۳۹) به مشاهد متبرّک و بقعه ها رفتن و دعایی که به عنوان تشرّف باطنی برای امام ها و امامزاده ها و اولیا خوانند. ج، زیارات.(فرهنگ فارسی معین) حج و مسافرت به مشاهد متبرّکه و کسب فیض از قبر منوّر آن حضرت(ص) و قبور ائمه ٔ هدی(ع) و تشرّف در عتبات عرش درجات آن ها.(ناظم الاطباء) و اندر اولاس[به شام] دو جای است که رومیان آن را بزرگ دارند و به زیارت آیند.(حدود العالم، یادداشت به خط مرحوم دهخدا) و اندر بیت المقدّس مزگتی است که مسلمانان از هر جایی، آن جا شوند به زیارت.(حدود العالم، ایضاً) یا برابر نباشد ظاهر گفته ام با باطن و کردارم، پس لازم باد بر من زیارت خانه ٔ خدا که در میان مکّه است ۳۰بار.(تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۳۱۹) بربالین تربت یحیی پیامبر(ع) معتکف بودم در جامع دمشق. یکی از ملوک عرب … به زیارت آمد.(گلستان) || دیدار و ملاقات پادشاهان و بزرگان.(ناظم الاطباء) دیدار کردن شخص بزرگ و محترم. بازدید کردن. (فرهنگ فارسی معین) پسر سماک گفت بدین وقت چرا آمده اید و شما کیستید؟ فضل گفت: امیرالمؤمنین است به زیارت تو آمده است.(تاریخ بیهقی، چ ادیب، ص ۵۲۵) دمنه از زیارت شیر تقاعد نمود.(کلیله و دمنه) زیارت در لغت به معنای میل و قصد(آهنگ) چیزی یا کسی را کردن است. در کتاب «مفردات» راغب اصفهانی آمده است: «زور: الزوار اعلی الصدر و زرت فلاناً تلقیته بزوری اَو قَصدت زوره نحو وجهته». یعنی، زور (ریشه‌ی کلمه‌ی زیارت) به بالای سینه گویند و فلانی را زیارت کردم، یعنی با بالای سینه‌ام او را ملاقات کردم، یا این‌که قصد نمودم بالای سینه او را؛(یعنی او را ببینم، چرا که انسان همیشه سر و بالای سینه‌ی مخاطب و زائر را زیارت می‌کند و به پای شخص کاری ندارد) هنگامی که به سویش توجه نمودم.احمد بن فارس می‌گوید: «زائر را از آن جهت زائر می‌گویند که وقتی به زیارت تو می‌آید، از غیر تو عدول می‌گرداند». بنا بر تعریف برخی کارشناسان در بیان تفاوت زائر و گردشگر، زائر،‌ گردشگر مذهبی است در حالی که در تعریف گردشگر، به کسی گردشگر گفته می‌شود که در تعطیلات به سفر می‌رود و در صدد تفریح است. ولی زائر در پی تفریح نیست، بلکه به دنبال کسب معنویات از سفر خود است و تصوّر می‌کند در این سفر هرچه سختی‌های بیشتری تحمّل کند، به معبود خود نزدیک‌تر می‌شود. این تفاوت کلی است که بین گردشگر و زائر وجود دارد. زیارت در عرف، زیارتِ کسی، عبارت است از آمدن نزد او به قصد تکریم و تعظیم و انس گرفتن با وی. المصباح المنیر، واژه «زور» و مجمع البحرین ج۲،ص۳۰۵. امّا فرق «زیارت و توریسم»، فرق آنان مبتنی بر فرق‌نهادن بین مکان‌ها هستند. تفاوت بین مکان‌ها در نظر توریست، به تفاوت در جاذبه‌های گردشگری آن ها برمی‌گردد، اما تفاوت بین مکان‌ها در نزد زائر، به تفاوت میان امر مقدّس و امر نامقدّس راجع است. زائر با حضور در مکان مقدّس، حضور در پیشگاه الوهیّت را تجربه می‌کند، امّا حضور توریست در مکانی که جاذبه‌ی گردشگری دارد، مبتنی بر غیاب امر مقدّس است. از همین جاست که انگیزه و نیّت زائر و توریست با هم فرق می‌کند. در توریسم، مقوله‌ی «نیت» و «قصد قربت» که از شرایط حضور در پیشگاه امر قدسی است، حذف می‌شود. زائر برای زیارت، قصد قربت می‌کند و لذا تشرّف او به اماکن مقدّسه، برای فرونشاندنِ کنجکاوی تاریخی یا کسب لذّت گردشگری نیست، بلکه سفر و سیاحت در ظلّ حضور در پیشگاه امر قدسی رنگ می‌بازد. زائر به نیت زیارت می‌رود، نه سیاحت. سفر زائر از مقوله‌ی «هم فال است و هم تماشا» و «هم زیارت است، هم سیاحت» نیست. او هدفی جز زیارت- که آن هم به‌نوبه‌ی خود وسیله‌ای است برای قرب الی الله- ندارد. اصولا پیدایش مقوله‌ای تحت عنوان «تور سیاحتی-زیارتی» ناشی از درک مدرن از گردشگری است و با تلقّی قدما از زیارت تفاوت دارد. انتخاب بین زائر یا توریست‌بودن، آسان نیست. توریسم با اختیار و اجازه‌ی ما بسط نیافته که با اراده‌ی ما به‌راحتی کنار گذاشته شود. توریسم برآمده از منطق درونی بسط مدرنیته است و لذا خلاصی‌یافتن از آن دشوار است. «خلاصی‌یافتن»، مستلزم ستیز و انکار نیست، مستلزم «فرارفتن» است و فرارفتن با خودآگاهی میسر می‌شود. پس بحث فلسفی در ماهیت موزه و توریسم را نباید بیهوده انگاشت، زیرا در غیاب این نوع مباحثه، باب درخودنگری(reflection) و خودآگاهی و فرارفتن از وضع موجود بسته خواهد شد.
  2. ادب فنای مقرّبان(شرح زیارت جامعه کبیره)، ج۱، ص۱۷ و ۲۱
  3. من زارنی فی حیاتی و بعد موتی كان فی جواری یوم القیامه، وسائل الشیعه، ج۱۴، أَبوَابُ المَزَارِ وَ مَا يُنَاسِبُهُ، باب ۳ روایت ۱۹۳۳۵
  4. اجابة الدعاء عند قبره. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۴۲۳
  5. قضیت له الف حاجة من حوائج الدنیا و الاخرة. فیض کاشانی، محسن، وافی، ج۱۴، ص۱۴۷۵
  6. اطلبوا الرزق عندها. ری شهری، محمد، الحج و العمرة فی الکتاب و السنه، ص۳۲۲
  7. نفس الله کربته و قضی حاجته. حقایق، ص۵۴۵
  8. ملکی تبریزی، میرزا جواد آقا، المراقبات، ج۲، ص۲۲۸
  9. لَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِیرُ أَلْقاهُ عَلى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّى أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ. یوسف، ۹۶ و  پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ج۱، ص۳۰۵، برگرفته از مقاله «اسرار زیارت»
  10. صحیح بخارى، ج ۱، ص ۳۳ و ج ۷، ص ۵۰ مسند احمد، ج ۴، ص ۳۲۹ و ۳۳۰
  11. صحیح بخارى، ج ۳، ص ۳۵ کتاب المغازى فضائل اصحاب النبى، باب مناقب على بن ابیطالب صحیح مسلم، کتاب الجهاد السیر، ح ۱۳۲ صحیح مسلم، کتاب الحج، ح ۳۲۳ و ۳۲۶ مسند احمد، ج ۵، ص ۶۸٫
  12. زیارت اربعین تنها دربارهٔ امام حسین(ع) وارد شده و هیچ پیشینه ای را نمی‌توان برای اربعین و اعمال مربوط به این روز تا پیش از حادثه عاشورا تصدیق کرد و این ویژگی و امتیاز، تنها برای امام حسین(ع) دانسته است. شیخ طوسی زیارت اربعین را در كتاب التهذیب از صفوان جمّال روایت كرده است. طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۱۱۳ و شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، باب۳، زیارت امام حسین(ع) در روز اربعین
  13. زیارتی است نقل شده از امام محمد باقر(ع) که در مدح امام حسین(ع) و لعنت بر امویان می‌باشد که در متون مذهبی در دوران صفویان، نگاشته‌شده و برای خواندن و مداومت بر آن ثواب بسیاری نقل شده‌است و توصیه شده که بر خواندن زیارت عاشوراء مبادرت بورزند.
  14. زیارت جامعه که از زبان امام علی النقی(ع)، و در پاسخ به خواستهٔ یکی از شیعیان صادر شده، اگرچه به شیوهٔ خطابی و گفتاری است؛ اما درحقیقت بیان گر جایگاه امامت در تشیّع است. این زیارت اقیانوسی موّاج از معارف الهی و مضامین عالی مشتمل بر معرفی مقام ائمه(ع) است که از امام علی النقی(ع) به ما رسیده و به تعبیر علامه مجلسی(ره) از نظر سند و روایت از صحیح‌ترین و قوی‌ترین زیارات ائمه(ع) و یادگاری عظیمی است که در حرم هر یک از ائمه معصومین(ع) آن را می‌خوانیم.
  15. عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع) وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً فَقَالَ لَهُ إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ(ع) فَأَیَّ شَیْ‏ءٍ أَقُولُ. قَالَ: قُلْ؛ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِیدٍ الْحَدِیثَ؛ حسین بن ثویر گوید: من و یونس بن طبیان نزد امام صادق(ع) بودیم انسش از ما بیش تر بود به حضرت(ع) عرضه داشت من بسیار امام حسین(ع) را یاد می کنم پس چه ذکری بگویم حضرت(ع) فرمودند: بگو؛ «صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» و این ذکر را ۳بار بگو، چرا که سلام از نزدیک و دور به ایشان می‌رسد. وسائل الشیعه، ج۱۴، ص ۴۹۳ و کامل الزیارات، شيخ ابو القاسم، جعفر بن محمد بن جعفر بن موسى بن مسرور ابن قولویه قمى، متوفای ۳۶۷ق، نجف اشرف، مرتضوی، ۱۳۵۶ق، باب ۷۱، ص ۱۷۵، ح ۸ و بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۲۹۰، ح ۱
  16. عَنْ مِسْمَعٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ‏عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَنَانٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع یَا سَدِیرُ تَزُورُ الْحُسَیْنَ ع فِی کُلِّ یَوْمٍ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَا قَالَ فَمَا أَجْفَاکُمْ قَالَ فَتَزُورُونَهُ فِی کُلِّ جُمْعَةٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَتَزُورُونَهُ فِی کُلِّ شَهْرٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَتَزُورُونَهُ فِی کُلِّ سَنَةٍ قَالَ قُلْتُ قَدْ یَکُونُ ذَلِکَ قَالَ یَا سَدِیرُ مَا أَجْفَاکُمْ لِلْحُسَیْنِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَلْفَیْ أَلْفِ مَلَکٍ شُعْثاً غُبْراً یَبْکُونَهُ وَ یَزُورُونَهُ لَا یَفْتُرُونَ وَ مَا عَلَیْکَ یَا سَدِیرُ أَنْ تَزُورَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ ع فِی کُلِّ جُمْعَةٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ أَوْ فِی کُلِّ یَوْمٍ مَرَّةً قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ فَرَاسِخُ کَثِیرَةٌ فَقَالَ لِی اصْعَدْ فَوْقَ سَطْحِکَ ثُمَّ الْتَفِتْ یَمْنَةً وَ یَسْرَةً ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَکَ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ تَنْحُو نَحْوَ الْقَبْرِ فَتَقُولُ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ تُکْتَبُ لَکَ زَوْرَةً وَ الزَّوْرَةُ حَجَّةٌ وَ عُمْرَةٌ؛ امام صادق(ع) به سدیر فرمودند: ای سدیر آیا قبر حسین(ع) را هر روز زیارت می کنی؟ عرض کردم فدایت شوم نه، فرمودند: چقدر شما جفا می کنید آیا پس در هر ماه او را زیارت می کنی؟ عرض کردم: خیر فرمودند: آیا پس در هر سال او را زیارت می کنی: عرض کردم گاهی اوقات چنین می شود، فرمودند: ای‌ سدیر چقدر شما به حسین(ع) جفا می کنید مگر نمی دانی که خداوند هزار هزار فرشته ژولیده موی و غبار گرفته دارد که گریه می کنند و امام حسین(ع) را زیارت می کنند و هرگز خسته نمی شوند و هیچ باک و رنجی بر تو نیست ای سدیر که در هر جمعه ۵ مرتبه و در هر روز یک مرتبه قبر امام حسین(ع) را زیارت کنی، عرض کردم: فدایت شوم میان ما و او فرسخ های بسیاری است. حضرت(ع) فرمودند: بر روی پشت بام خانه ات برو، پس توجهی به جانب راست بعد چپ بنما پس سرت را بلند کن و بسوی آسمان پس رو کن بسمت قبر امام حسین(ع) و بگو “السلام علیک یا اباعبدلله السلام علیک و رحمة الله و برکاته” که برایت بدین خاطر یک زیارت نوشته می شود، این زیارت یک حج و یک عمره است سدیر گفت: چه بسیار که این فرمایش را در هر ماه بیش از بیست مرتبه انجام می دادم. وسائل‏ الشیعة ج ۱۴ ص ۴۹۳

باکس شناور "همچنین ببنید"

حكومت جهاني

این روزها بیش تر از هر زمانی بحث حکومت واحد جهانی، جهانی شدن و جهانی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 1 =