سه شنبه , ۲۷ آذر ۱۳۹۷
خانه / آیین زندگی / رمز موفقیّت
رمز موفقیّت

رمز موفقیّت

رمز موفقیتآن چه برای هر مسلمانی مهمّ است، این است که معرفت خود را نسبت به اسلام، قرآن و پیامبر(ص) افزایش دهد. امروزه اعتقاد به مسئله مهمّ «وحدت» که از مشترکات دینی می باشد، علاوه بر این که یک پیوند عاطفی و معنوی را بین مسلمانان ایجاد می کند و دل ها و احساسات آن ها را به یکدیگر متصل می نماید، می تواند وضعیت دگرگون مسلمان ها را، در سایه تفاهم، همیاری و یک پارچگی و در سایه موجودیتی که از آن به دست می آید، بارور سازد. در نتیجه اتحاد، عامل بنیادین برافراشتن و شکوفندگی تمدّن ها خواهد بود. زیرا «وحدت» وظیفه شرعی است. عامل اخوت و هم دلی است. از نعمت های بزرگ الهی است. باعث بهره مندی از خدمات و برکات اسلام می شود. منشأ بهروزی، سعادت، قدرت، عزّت و آبرو هر مسلمانی است. نجات دهنده جامعه است. موجب کاستن تنش ها، اختلاف ها و کینه ها می شود و رمز موفقیت است.

فرمان «وحدت» در کلام الاهی

نکته «وحدت» مجوی از دلِ بی معرفت
گوهر یک دانه را در دل دریا طلب

گرچه هزار است اسم هست مسما یکی
دیده ز اسما بدوز عین مسما طلب(۱)

پس زبان محرمی خود دیگرست
هم دلی از هم زبانی بهترست(۲)

قرآن می کوشد تا همه انسان ها را در یک جامعه جهـانی گرد آورد و جهانی شدن را به عنـوان یک فرایند طبیعی و جهانی سازی را به عنوان یک برنامه اسلامی مورد تأکید قرار دهد. بر اساس آیات قرآن، همگان باید «وحدت و یک پارچگی» و «اخوت و دوستی» را، سرلوحه عمل خویش و نصب العین خود قرار دهند. زیرا انسان موجودی مدنی است و هیچ تفاوتی بین توده مردم وجود ندارد. زیرا انسان ها از جنس مذکر و مؤنث آفـــریده شده اند.(حجرات،۱۳) و مردمان امّتـی یگانه و واحد می باشند.(بقره،۲۱۳) تفاوت رنگ و زبان آن ­ها مایه امتیاز و برتری نیست، بلکه نشانه های قدرت الهی است. «وحدت» همان صراط مستقیمی است که قرآن بیان کننده آن است و در کنار برنامه های تشریعی، پیروان مذاهب و شریعت های مختلف را به گردآمدن به نقاط مشترک با یک دیگر فرا می خواند.(آل عمران،۶۴) و بدین ترتیب، بنیاد جامعه جهانی آرام و امن همراه با احترام متقابل به فرهنگ ها و ملیت ها را پایه گذاری می کند و خود را کتاب مصدّق می نامد.(بقره،۴۱)در قرآن هرموضوعی، مانند؛ «وحدت» میان دل های مؤمنان، به طور روشن بیان شده و هر کس به اندازه استعداد و نیروی ذهنی خود از آن بهره مند می شود.(۳) قرآن می فرماید: «ای پیامبر! به اهل کتاب بگو، بیایید بر اساس کلمه ‏ای که بین ما و شما مشترک است، غیر از خدا را نپرستیم و یک‏دیگر را در برابر خدا به عنوان ربّ و خدا نگیریم پس اگر روی برگرداندند بگویید، شاهد باشید که ما اهل تسلیم در برابر حق هستیم».(آل عمران، ۶۴) «وحدت»، سبب مصونیت دین، تأیید الهی و نصرت است و نعمتی است که هیچ مسئله ای با آن برابری نمی کند.(انفال، آیات ۶۲ تا۶۴) حفظ «وحدت» فلسفه تشریع دین و بعثت پیامبران است: «مردم امّتی یگانه بودند، سپس خدا پیامبران را مژده رسان و بیم دهنده برانگیخت و به همراه آن ها، کتاب را به حق نازل کرد تامیان مردم دران چه که اختلاف داشتند داوری کند. (بقره،۲۱۳) «وحدت»، عامل تقویت مسلمین و عظمت و شوکت آن ها است: «وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَ اصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ؛ و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مَكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود، و صبر كنيد كه خدا با شكيبايان است.» (انفال/۴۶) «وَ لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ؛ و چون كسانى مَباشيد كه پس از آن كه دلايل آشكار برايشان آمد، پراكنده شدند و با هم اختلاف پيدا كردند، و براى آنان عذابى سهمگين است.» (آل عمران/۱۰۵)

فرمان وحدت در کلام معصومین(ص): در احادیث مسئله «وحدت» با توجّه خاصّی بیان شده است. زیرا مؤمنان در شفقت، دوستی و مهربانی با یکدیگر مانند اعضای یکدیگرند که اگر عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا بی قرار می گردند و تب می کنند.

  1. پیامبر(ص) فرمود: از حاکمان الهی اطاعت کنید و گوش به فرمان باشید زیرا اطاعت از رهبری مایه «وحدت امّت اسلام» است.(امالی مفید، ج ۱، ص ۱۴، مجلس ۲، حدیث ۲)
  2. امام علی(ع) در وصیت به حسنین(ع) فرمود: … و بر شما باد به ارتباط و بذل و بخشش و دوری گزیدن از جدائی و پشت کردن به یکدیگر.(نهج البلاغه، نامه ۴۷)
  3. امام باقر(ع): هان ای گروه مؤمنان، مأنوس و متّحد باشید و به هم مهربانی کنید. الکافی، ج ۲، ص ۳۴۵
  4. امام علی(ع): اصلاح اختلاف ها، از تمامی نمازها و روزه ها برتر است. نهج البلاغه، وصیت ۴۷
  5. امام صادق(ع): ایجاد «وحدت» هنگام پیدایش اختلاف، و تباهی امّت و نزدیک کردن آن ها در هنگام جدائی، صدقه ای است که خدا آن را دوست دارد. الکافی، ج ۲، ص ۲۰۹
  6. پیامبر(ص): شما اهل بیت، اهل الله هستید که به برکت شما، نعمت کامل گشته و پراکندگی بر طرف شده و اتحاد کلمه پدید آمده است. الکافی، ج ۱، ص ۴۴۶
  7. امام علی(ع): خدا یکی، پیامبر یکی و کتاب یکی است. آیا آن ها را خدا به اختلاف و دو دستگی فرمان داده و او را اطاعت می کنند؟ یا آن ها را از اختلاف نهی کرده و فرمانش را سرپیچی می کنند؟ نهج البلاغه، خطبه ۱۸
  8. حضرت فاطمه(س): پیروی از ما «اهل بیت» نظام امّت، و رهبری ما عامل «وحدت»، و جهاد مایه عزّت و سربلندی اسلام است. کشف الغمة، ج ۲، ص ۱۰۹
  9. امام علی(ع): جایگاه رهبر و سرپرست در اجتماع، جایگاه رشته ای است که دانه ها را به هم پیوند داده و جمع می کند، و آن گاه که آن رشته بگسلد، دانه ها پراکنده گشته و هرگز تمام آن ها جمع نخواهند شد. نهج البلاغه، خطبه ۱۴۶
  10. امام علی(ع): امامت، موجب نظم و هماهنگی مردم و اطاعت، برای عظمت رهبری است. نهج البلاغه، حکمت ۲۵۲
  11. امام علی(ع): سینه خوارج از دشمنی با حکومت من انباشته است و تا آن هنگام که بیم از هم پاشیدن امّت نباشد، صبر می کنم، به راستی اگر اینان بر این اندیشه سست ادامه دهند، نظام مسلمانان از هم خواهد گسست. نهج البلاغه، خطبه ۱۶۹
  12. امام رضا(ع): امامت، زمام دین و مایه نظام و تشکیلات مسلمانان و صلاح دنیا و عزّت مؤمنان است. رهبری، پایه بالنده اسلام و شاخه بلند آن است. کافی، ج ۱، ص ۲۰۰
  13. پیامبر(ص): مؤمنان با هم برادرند و خونشان برابر است و در برابر دشمن متحد و یک پارچه اند. کافی، ج ۱، ص ۴۰۴
  14. پیامبر(ص): مسلمانان با هم برادرند و هیچ کس بر دیگری برتری ندارد، جز به تقوی. کنز العمال؛ ج ۱، ص ۱۴۹، نهج الفصاحه؛ حدیث ۳۱۱۲
  15. امام باقر(ع): خدا، مؤمنان را از خاک بهشت آفرید و از روح خود در آن ها دمید، از این رو مؤمن با مؤمن، برادر پدر و مادری است پس هرگاه که به یکی از آن ها در دیاری اندوهی برسد، دیگری هم در غم او اندوهگین می شود. الکافی، ج ۲، ص ۱۶۶
  16. امام صادق(ع): مؤمنان، با یکدیگر برادرند، و همگی فرزندان یک پدر و مادر و چون رگ یکی از آن ها زده شود «مصیبتی بر او وارد شود» دیگران در غم او خوابشان نبرد. الکافی، ج ۲، ص ۱۶۵
  17. امام صادق(ع): همان گونه که خدا به شما دستور داده، با هم پیوند داشته باشید، به یکدیگر نیکی کنید، و برادرانی نیکوکار باشید. وسایل الشیعه، ج ۸، ص ۵۵۲، حدیث ۳
  18. حفص گوید: نزد امام صادق(ع) بودم، مردی وارد شد. امام(ع) به من فرمود: آیا دوست داری او را؟ گفتم: آری. حضرت فرمود: چرا او را دوست نداشته باشی و حال آن که او برادر تو و هم کیش تو و یاور تو در برابر دشمن است و مخارج او هم بر عهده دیگری است. الکافی، ج ۲، ص ۱۶۶
  19. امام باقر(ع): مؤمنان در نیکی و شفقت و مهربانی به یکدیگر مانند یک پیکرند که اگر به عضوی از آن آسیبی برسد تمام اعضاء در تب و بی خوابی گرفتار آیند. بحار الانوار، ج ۷۱، ص ۲۳۴
  20. پیامبر(ص): مؤمن نسبت به مؤمن مانند بنای استواری است که اجزای آن، یکدیگر را استحکام می بخشند. صحیح مسلم، ج ۴، ص ۱۹۹۹ و نهج الفصاحه، حدیث ۳۱۰۳
  21. پیامبر(ص): بهترین مؤمنان، کسی است که محور الفت مؤمنان باشد، کسی که انس نگیرد و با دیگران مأنوس نشود خیری ندارد. بحار الانوار، ج ۷۱، ص ۳۹۳
  22. پیامبر(ص): دست خدا بر سر جماعت است. نهج الفصاحه، ۳۲۱۱
  23. امام علی(ع): از تفرقه و جدایی بپرهیزید، سپس هرگاه در جائی فرود آمدید، همگی فرود آئید و هرگاه کوچ کردید، با هم کوچ کنید. نهج البلاغه، وصیت ۱۱
  24. امام علی(ع): پس بنگرید، چگونه بودند «قوم بنی اسرائیل» زمانی که جمعیت ها گرد آمده، و اندیشه ها با هم و دل ها یکسان و دست ها یاور هم و شمشیرها کمک یکدیگر و بینش ها ژرف و تصمیمات یکی بود، آیا در اطراف زمین «شهرها»، بزرگ و بر همه جهانیان حاکم نبودند؟ نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲
  25. پیامبر(ص): جماعت ««وحدت»»، مایه رحمت و تفرقه موجب عذاب است. نهج الفصاحه، حدیث ۱۳۲۳
  26. امام علی(ع): پس بنگرید به آخر کارشان «قوم بنی اسرائیل» آن هنگام که بین آن ها تفرقه افتاد، و مهربانی و الفت ها بهم خورد و سخن ها و دل ها مختلف و گروه گروه شدند و به جان هم افتادند و پراکنده گشتند و با هم جنگیدند، پس خدا، لباس عزّت را از تن آن ها برکند و فراوانی نعمتش را از آن ها گرفت و آن چه باقی مانده، سرگذشت آن ها است تا مایه عبرت، عبرت گیرندگان باشد شود. نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲
  27. پیامبر(ص): اختلاف نکنید، آن ها که قبل از شما بودند اختلاف کردند و هلاک شدند. کنز العمال، حدیث ۸۹۴
  28. پیامبر(ص): هر کس یک وجب از جامعه«مسلمین» دور شود خدا رشته مسلمانی را از گردن او باز کند. کافی، ج ۱، ص ۴۰۴ و نهج الفصاحه، ۲۷۶۹
  29. امام علی(ع): شگفتا و عجبا! به خدا سوگند، «وحدت» این ها در راه باطل خود و پراکندگی شما از راه حقّ، مایه دل مردگی و فزونی غم و اندوه است. نهج البلاغه، خطبه ۲۷
  30. پیامبر(ص): ای مردم، خدا شما یکی است:«الله»، پدر همه شما یکی است:«آدم»، دین همه یکی است:«اسلام». عربیت، پدر و مادر هیچ یک از شما نیست، بلکه آن هم یکی از زبان هاست و هر کس زبان عربی را بیاموزد، عربی است. معالم الحکومه، ص ۴۰۴
  31. امام سجاد(ع) به زهری فرمود: ای زهری، چه می شود که مسلمانان را مانند اهل خانه خود بدانی، بزرگ آن ها را به منزله پدر خود و کوچکشان را به منزله فرزند و هم سال خود را به منزله برادرت قرار دهی. بحار الانوار، ج ۶۸، ۲۳۰
  32. پیامبر(ص): از ۳کس مپرس: ۱٫ مردی که از جماعت مسلمین دوری گزیند و امام خود را نافرمانی کند و در آن حال بمیرد. ۲٫ کنیز یا بنده ای که در حال گریز از آقای خود بمیرد. ۳٫ زنی که شوهرش از او دور باشد و مخارج او را بپردازد و در غیبت شوهرش، آرایش و خودنمایی کند، از این ها مپرس. نهج الفصاحه، ۱۲۲۴
  33. پیامبر(ص): هر کس از گروه«مسلمانان» جدا شود بر مرگ جاهلیت بمیرد. نهج الفصاحة، ۲۸۵۵
  34. امام علی(ع): دست خدا بر سر جماعت است، از تفرقه بپرهیزید، زیرا شخصی که تک روی کند، شکار شیطان است، همان گونه که اگر گوسفند تک رویی کند، طعمه گرگ است. شرح نهج البلاغه، ج ۸، ص ۱۱۲
  35. امام صادق(ع): هر کس از جماعت مسلمین جدا شود و عهد و پیمان خود را با رهبر بشکند، دست بریده محشور خواهد شد. کافی، ج ۱، ص ۴۰۵
  36. امام علی(ع): اگر جاهل سکوت می کرد، مردم اختلاف نمی کردند.[سبب بسیاری از اختلافات، سخن های ناآگاهانه است.] بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۸۱
  37. پیامبر(ص): هیچ امّتی پس از پیامبرشان، اختلاف نکردند مگر آن که گروه باطل بر حقّ گرایان چیره شدند. کنز العمال، حدیث.۹۲۹
  38. پیامبر(ص): آگاه باشید که در دشمنی ها، ستردن و تراشیدن نهفته است، امّا نه تراشیدن مو، بلکه ستردن دین. کافی، ج ۲، ص ۳۴۶
  39. امام علی(ع):.. به خدا سوگند! گمان دارم اینان قدرت را از شما بگیرند، زیرا آن ها بر باطل خویش، «وحدت» دارند و شما در حقّ خود پراکنده اید، آن ها از رهبر خود در مسیر باطل اطاعت می کنند و شما از رهبر خود در راه حق فرمان نمی برید. نهج البلاغه، خطبه ۲۵
  40. امام علی(ع): اختلاف، بنیاد«اندیشه درست» را درهم می ریزد. نهج البلاغه، حکمت ۲۱۵

محمّدرضا عابدی

در ادامه با یک کلیک از مباحث زیر هم در این زمینه بهره مند شویم:

  1. «وحدت»
  2. زیباترین نور
  3. عوامل «وحدت»
  4. میلاد نور(ص)
  5. میلاد پیامبر(ص)
  6. سیره پیامبر(ص)
  7. پیامبر رحمت(ص)
  8. سلام برپيامبر(ص)
  9. معجزات پیامبر(ص)
  10. ماه حیات و زندگی
  11. پرچمدار علوم اسلامي
  12. لبخند سنّت پیامبر (ص)
  13. ویژه نامه «وحدت» اسلامی
  14. سیره «وحدت» آفرین پیامبر(ص)
  15. پرتویى از سيره و سيماى حضرت محمّد(صلّى الله عليه و آله و سلّم)

پانویس:

  1.  گنجور » وحشی بافقی » گزیده اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲ » در ستایش پروردگار
  2. گنجور » مولوی » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۶ » قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آن که چون قضا آید چشم های روشن بسته شود.
  3. موضوع «وحدت» از موضوعات بسیار مهمّ و قابل توجّه قرآن است که با مفاهیمی هم چون: «أمَّةٌ واحِدة»، «وَ اعتَصِموا»، «تَعاوَنوا»، «أصلِحُوا»، «إصلاح بَین النّاس»، «الََّفَ بینهم»، «أمَّة وَسط»، «حِزب‏ الله»، «صبغة ‏الله» و «اخوة» آمده است.

منابع:

  1. اصول کافی، ترجمه و شرح دکتر جواد مصطفوی، ج۳، دفترنشرفرهنگ اسلامی.
  2. حسن پور، پردل، سخنان نغز از صاحبان مغز، ناشر مؤلف، سراوان، چ۱، تابستان ۸۵٫
  3. الهی، مولانا محمد عاشق، زادالطالبین، اداره نشر و اشاعه اسلامیات، ملتان پاکستان.
  4. شهیدی، ناهید، تمثیل های برگرفته از احادیث، انتشارات مهرتابان، تهران، چ۱، پاییز ۱۳۸۱٫
  5. معین، محمد، فرهنگ۶ج ی، به همّت عزیزالله علی زاده، ج۴، نشر نامن، تهران، چ۱، ۱۳۸۴٫
  6. ابو ابراهیم احمدبن نصرالله مصری، مبانی همبستگی و همگرایی، مترجم: عبدالغنی براهویی، انتشارات سنت، تایباد، چ۱، زمستان ۱۳۸۱٫
  7. بی آزار شیرازی، عبدالکریم، رسالت انقلاب اسلامی ایران در توحید کلمه، ج۱، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، چ۴، پاییز۱۳۶۵٫
  8. بی آزار شیرازی، عبدالکریم، رسالت انقلاب اسلامی ایران در توحید کلمه، ج۲، دفترنشرفرهنگ اسلامی، تهران، ۱۷ربیع الاول، ۱۴۰۴ق.
  9. سادات، مهندس محمد علی، مبانی «وحدت» در امّت اسلامی، انتشارات هدی، تهران، چ۳، آذر۱۳۶۰٫
  10. قرضاوی، یوسف، بیداری اسلامی و مواجهه صحیح با اختلافات، ترجمه: عبدالرسوی گلرانی، نشر احسان، تهران، چ۱، ۱۳۷۸٫
  11. غزالی، محمد، مبانی «وحدت» فکرِ فقهی و فرهنگی مسلمانان، مترجم: عبدالعزیز سلیمی، نشر احسان، تهران، چ۱، ۱۳۸۳٫
  12. بخاری، محمدبن اسماعیل، مختصر صحیح البخاری، اختصارکننده، ابوالعباس زین الدین احمد بن احمد بن عبداللطیف الشرجی الزبیدی، مترجم: عبدالقادرترشابی، انتشارت حرمین، زاهدان، چ۱، بهار ۱۳۸۴٫
  13. راشدمحصل، محمدرضا، پرتوهایی از قرآن و حدیث در ادب فارسی، انتشارت آستان قدس رضوی، مشهد، چ۱، ۱۳۸۰٫
  14. سبزیان، علی اکبر، منشور اتحاد ملی و انسجام اسلامی، انتشارت خادم الرضا(ع)، گیلان، چ۳، خرداد ۱۳۸۶٫
  15. حجازی، فخرالدین، سرود اقبال(اقبال لاهوری)، انتشارت بعثت، تهران، ثبت دفتر کتاب خانه ملی ۴/۹/۵۴٫
  16. سعدی، مصلح الدین عبدالله، گلستان سعدی، به اهتمام محمدعلی فروغی، انتشارات امیر کبیر، تهران، چ۶، ۱۳۶۵٫
  17. بلالی، دکترعبدالحمید، راه های نفوذ شیطان برای فریب انسان، محمدصالح سعیدی، نشر احسان، تهران، چ۱، ۱۳۷۸٫
  18. حسینی، سیدشهاب الدین، اتحاد و انسجام اسلامی در احادیث مشترک اهل سنت و شیعه، ترجمه: محمد تقدّمی صابری، بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی، مشهد، چ۱، ۱۳۸۶٫
  19. مولوی جلال الدین محمد بن محمدبن الحسین البلخی الرومی، مثنوی معنوی، به کوشش و اهتمام: رینولدالین نیکلسون، بامقدمه محمدعباسی، از روی چاپ ۱۹۲۱۹۳۳میلادی لیدن هلند، نشرطلوع، تهران، زمستان ۷۱٫

باکس شناور "همچنین ببنید"

پل معلق مشکین شهر

بزرگ ترین پل کابلی

در دامنه سبلان، با فاصله ۹۰کیلومتری از با مرکز استان  اردبیل و ۱۹۵هزار نفر جمعیت، با …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − 13 =