خانه / اسوه ها / بشارت خدا
بشارت خدا

بشارت خدا

بشارت خدا… خدا تو را بشارت می‌دهد، ای مریم، به کلمه ای از خویش که نامش مسیح، عیسی بن مریم است(۱) و در دنیا و آخرت وجاهت، زیبایی و قشنگی دارد و از مقرّبان و منزلت یافتگان است.(۲) خدا، با قدرت نمایی خود فصلی جدید و استثنایی در نظام خلقت گشود. انسانی آفرید که اکثر اسباب عادی و تدریجی از صحنه آفرینش حضرت عیسی(ع) حذف شد. از این جهت است که عیسی خود «كَلِمَه» نامیده شد. از نشانه های مهر و عطوفت خدا همان است که بر بندگان خود انسان های معصوم و خاصّی را قرار داد تا اسباب هدایت و بشارت شوند. حضرت عیسی(ع) از این انسان‌های خاصّ و بزرگوار است. او با اراده خداوند، بدون داشتن پدر، از مادری پاکدامن و موحد به نام مریم به دنیا آمد. حضرت عیسی(ع) پیام محبّت ورزیدن به دیگران را برای بشريّت به ارمغان آورد و به اقامه عدل و نفی ظلم همّت گماشت و دنیا طلبی را مذموم شمرد. او از پیامبران اولوا العزمی است که اصل وجود و خلقتش توام با معجزه و سرانجام زندگیش در این جهان نیز با معجزه پایان یافت.(۳)

جشن كریسمس: كریسمس جشنی که در شب ۲۵دسامبر به یُمن میلاد مسیح برپا می کنند و هر ساله نوید آغاز سال نوی میلادی را به جهانیان می‌دهد.(۴) این جشن مذهبی برای مسیحیان در طول تاریخ خود، دگرگونی‌های بسیاری را تجربه كرده است. آن گونه كه از تاریخ بر می‌آید، كریسمس در قرن چهارم میلادی كه امپراطوری روم(بیزانس) به طور رسمی آیین مسیحیت را پذیرفت، در دنیای غرب رایج شد و به مرور زمان، نشو و نما گرفت. گرچه این جشن متعلّق به مسیحیان است اما در اصل از ایران باستان و آیین “مهر”(میترائیسم) گرفته شده و به همین دلیل، با دی و شب یلدای ایرانی همزادی و اشتراكات فراوان دارد. در این زمینه اختلاف نظرهایی هم موجود است مبنی بر این که سالروز ولادت حضرت عیسی(ع) را نمی‌توان روزی را مشخص كرد. زمان “كریسمس” نیز میان شاخه‌های مختلف مسیحیت اعم از ارتدوكس، كاتولیك و پروتستان ها، متفاوت است. هریك، مبنایی را برای آن تعیین كرده‌اند.  اگر چه همگی به سال روز تولّد “مهر”(میترا) -خدای پاكی- در ایران باستان نزدیك است.(۵)

آداب جشن كریسمس: آداب و رسوم كریسمس در طول زمان دچار دگرگونی های بسیار شده است، به‌گونه‌ای كه هدیه‌دادن و شیرینی‌های متنوّع و رنگارنگ آن در قرن نوزدهم میلادی توسّط تاجران یهودی در اروپا رایج شد. عدّه بسیاری نیز معتقدند كه “بابانوئل”، شخصیت افسانه‌ای كه مسیحیان را در ايّام كریسمس با هدایای خود، خوشحال می‌سازد، در واقع از “عمو نوروز” ایرانی ها الهام گرفته و در ابتدا، لباسی سبز بر تن داشته است.(۶) علّت تغییر رنگ بابانوئل به لباس قرمز مشخص نیست. به همین دلیل، امروزه عدّه‌ای – به طنز یا جدّی- معتقدند كه شركت كوكاكولا، چنین رنگی را به آن داده است. بابانوئل پیش از این به كودكان هدیه می‌داد اما چند دهه است كه به لطف تبلیغات دنیای مصرف، دادن هدیه به بزرگان را نیز مد كرده است. با وجود این، برگزاری كریسمس در كشورهای مختلف مسیحی بنا به سنّت و رسم و رسوم آنان، تفاوت هایی نیز با یك دیگر دارد. با نزدیك شدن كریسمس مردم برای جشن گرفتن تولد حضرت عیسی(ع) به كلیساها می‌روند. در این دوران، به خصوص رایج است كه مسیحیان از دستورهای حضرت عیسی(ع) پیروی می‌كنند، امّا چیزی كه به خوبی درك نشده، این است كه مسلمانان هم حضرت عیسی(ع) را دوست داشته و به وی احترام می‌گذارند، چرا كه او نیز یكی از پیام‌آوران خدا برای بشريّت است.

اسلام و حضرت عیسی(ع): شخصيّت حضرت عیسی(ع) در اسلام، نقشی اساسی دارد. مسلمانان ایمان دارند كه خدا، انجیل را به حضرت عیسی(ع) داده است، همان‌گونه كه تورات را بر حضرت موسی(ع)، زبور را بر حضرت داود(ع) و قرآن را بر حضرت محمد(ص) نازل كرده است. مسلمانان تا زمانی كه به حضرت عیسی(ع) ایمان نیاورند، مسلمان به شمار نمی‌روند و اسلام، تنها دینی است كه بر مسیحیت گواهی داده است. هم چنین اسلام، احترام خاصّی نیز برای حضرت مریم(س) قایل است. سوره  مریم  در قرآن به زندگی حضرت عیسی(ع) اختصاص دارد. زندگی عیسی مسیح(ع) برای مسیحیان و غیرمسیحیان واقعه مهمّی است. هم مسلمانان و هم مسیحیان می‌توانند درس‌های بسیاری از كریسمس بگیرند، اما گاه به نظر می‌رسد، این جشن سالانه، پیروزی سمبل‌های شرك بر دین حضرت عیسی(ع) است و در این‌‌باره اختلافی وجود ندارد، چراكه سمبل‌های گرفته‌شده از دین‌های غیرخداپرستانه، تولّد و درس‌های حضرت عیسی(ع) را تحت‌الشّعاع قرار داده است این اختلاط باعث اختلال در اصول اساسی مسیحيّت، مانند؛ روحانیت، سادگی، فروتنی، مهربانی و بخشندگی است. كریسمس برهه‌ای افتخارآمیز از سال است، امّا هر ساله چهره حضرت عیسی(ع) و آموزه‌های وی بیش تر و بیش تر از این مراسم رخت برمی‌بندد. ولی به هر حال، نكته مثبتی هم دارد كه اگر نبود، روابط خانوادگی از آن چه امروزه دیده می شود بدتر بود و در واقع، تنها فرصتی است كه خانواده‌ها تلاش می‌كنند، پیوندهای شكسته‌شده‌شان را ترمیم كنند. در جنگ جدایی دین از مدارس و دولت، كریسمس پیروزی بزرگی در بازگرداندن روحانيّت به زندگی افراد است. خجالت‌آور است كه به جای  كریسمس مبارك  از الفاظی مانند  تعطیلات مبارك  و  تبریكات فصلی  استفاده شود كه بیش تر ناشی از تمایلات تجاری است. انكار مسیحيّت در جشن‌های كریسمس به هیچ‌كس كمك نمی‌كند. درواقع ما مسلمانان از وجود محتواهای بیش تر مسیحيّت استقبال می‌كنیم و احترام خود را به روش خودمان به حضرت مریم(س) و فرزندش حضرت عیسی(ع) نشان می‌دهیم. در حالی كه عده‌ای می‌كوشند تا مسلمانان و مسیحیان را از هم جدا كنند، ما با نیرویی جدایی‌ناپذیر با یك دیگر متحّد می‌شویم؛ نیرویی كه پیام  عشق،  صلح  و  آموزه‌های فراموش‌ناشدنی  حضرت عیسی(ع) بوده و از سوی پیروان هر دو دین پذیرفته شده است.

مسیح و انتظار: تازه به محله ما آمده بودند. در این چند ماهی که از آمدنشان می گذشت، هیچ کس ندیده بود، مسجد بروند. همسایه سر کوچه، نمی دانم از کجا می دانست و تمام محله را پر کرده بود، نماز هم نمی خوانند. بابا می گفت: نباید گناه کسی را شست. تا به چشم خودت نبینی نباید قضاوت کنی. مادرم تنها زنی بود که با آنها سلام و علیک می گیرد و جواب سلامشان را می داد. یک روز که از دانشگاه برمی گشتم، دخترشان از خانه بیرون آمد. نگاهش به من که افتاد سریع سلام کرد. جوابش را دادم. پرسید: شما این جا زندگی می کنید؟

  • بله.
  • به همین سادگی با هم دوست شدیم و کم کم من به خانه شان رفتم و او چندبار به خانه ما آمد. توی اتاقش عکس حضرت عیسی(ع) و حضرت مریم(س) را دیدم و صلیب نقره ای کوچکی که همیشه همراهش بود.
  • یک روز مادر از جمکران گفت و نذری که هر ساله داشت. با آن ها هم سفر شدیم. توی مسجد جمکران بابا گفت: روزی که آقا بیاید حضرت مسیح(ع) هم با ایشان می آیند.
  • همه با تعجب نگاه کردیم. آن ها رو به گنبد آبی مسجد ایستاده بودند و به آقا سلام می دادند.(۷)

کلامی از حضرت عیسی(ع): این جمله فراموش‌ناشدنی حضرت عیسی(ع) است: دنیا یك پل است، از آن بگذرید، امّا خانه‌ای بر آن نسازید.(۸) كسی كه به روز آخرت معتقد است، امید به ابديّت دارد، امّا این دنیا، تنها یك ساعت است. آن را در ستایش و دعای خدا برای آسایش در روزی نادیده بگذرانید؛ این جمله‌ای است كه بر سر در بزرگ‌ترین معماری مسلمانان، مسجد ساخته شده توسط امپراتور اكبر در استان آگرا در شمال هند نوشته شده است. چرا که تولّد حضرت عیسی(ع) در همه جهان جشن گرفته می‌شود، به ویژه در آمریكا، امّا پیام صلح و عشق وی نادیده انگاشته می‌شود؟

میلاد حضرت عیسی(ع) پیام آور صلح و دوستی

بر عموم موحّدان عالم و هموطنان مسیحی مبارک باد

ر ک به:

  1. قرآن و مسیح
  2. مسیحایی دم
  3. میلاد حضرت مسیح(ع)
  4. مسیح در اشعار پارسی
  5. همزمان نبودن کریسمس با میلاد مسیح(ع)
  6. بهشتی، احمد، عیسی(ع) پیام آور اسلام، تهران، اطلاعات، ۱۳۷۳، وزیری، ۳۴۸ص.
  7. آشتیانی، جلال الدین، تحقیقی در دین مسیح، تهران، نگارش، ۱۳۶۸، وزیری، ۵۳۰ ص.
  8. گروتوس، داگلاس، فلسفه عیسی، احمد رضا تقاء، تهران، طرح نو، ۱۳۸۵، رقعی، ۲۳۲ ص.
  9. سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، مسیحیت، قم، انجمن معارف اسلامی ایران، ۱۳۸۳، رقعی، ۲۷۲ ص.
  10. کلارک، دنیس، زندگی و تعالیم عیسی مسیح، ترجمه: ط. میکائیلیان، بی جا، دوستداران، ۱۳۵۹، وزیری، ۳۱۸ ص.
  11. جبران خلیل، جبران، عیسی پسر انسان و بال های شکسته، محمدنیک بخت، تهران، علم، ۱۳۸۲، رقعی، ۳۴۴ ص.
  12. رابرتسون، آرچیبالد، عیسی: اسطوره یا تاریخ؟، حسین توفیقی، قم، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان، ۱۳۷۸، رقعی، ۱۷۶ ص.

پانویس:

  1. «مَسِیحُ»: لقب عیسی است، معرّب(مشیخا-Messiah) که در تورات آمده است و به معنی مدهون و تعمید شده است. عیسی: [سا] (اِ) یا گل عیسی، بته ای است به مقدار ذرعی که گلی زرد دارد و اول غروب گل های آن با آوازی که دهد بشکفد.(یادداشت مرحوم دهخدا) مسیح: (مَ) [ع] (ص)، مسیح(به عبری: מָשִׁיחַ Māšîaḥ، یشوع یونانی و به سریانی: ܡ ܫ ܝ ܚ ܐ M’shiha) 1. در عهد عتیق به معنی پادشاه یا کاهنی است که با روغن مقدس مسح شده‌است. ۲٫ مرد بسیار سفر. ۳٫ (اِ.) نام حضرت عیسی(ع). دین مسیحیت یا ترسایی آیینی یکتاپرستانه است که بر اساس زندگی و آموزه‌های عیسی استوار است. این دین با جمعیت تقریبی ۲٫۵میلیارد نفر، بیش ترین پیرو را در سرتاسر جهان داراست. به نسبت جمعیت ۷٫۲میلیاردی جهان، یک سوم جمعیت زمین را شامل شده و بزرگ ترین دین جهان است. این دین، ۳گروه عمده از مسیحیت: کاتولیک، پروتستان و کلیسای ارتدکس شرقی را شامل می‌شود که بزرگ ترین آن کلیسای کاتولیک با ۱٬۰۹۰٬۰۰۰٬۰۰۰نفر پیروان است. در یهودیت واژه مَسِیحُ با اسم ماشیح به کار برده میشد و ماشیح کسی بود که در آخرالزّمان ظهور می کرد. یهودیان عیسای ناصری را مصداق ماشیح نمی‌دانند. مریم(مریم مقدس یا مریم عذرا) مادر عیسی مسیح است که در عهد جدید کتاب مقدس و قرآن، دو کتاب مقدس مسیحیان و مسلمانان، از او به عنوان مادر مسیح یاد کنند.
  2. إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِیهًا فِی الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ؛ چون فرشتگان مریم را گفتند که خدا تو را به کلمه خود بشارت می‌دهد که نامش مسیح(عیسی) پسر مریم است، که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان(درگاه خدا) است. آل عمران، ۴۵٫ «وَجِیهاً»: دارای وجاهت و کرامت. محترم. حال عیسی است. عیسی مسیح یا عیسی ناصری یا عیسی بن مریم(عبرانی: ישוע [یشوع]، یونانی باستان: Ἰησοῦς [ایسوس]) واعظ یهودی و شخصیت مرکزی در مسیحیت است. مسیحیان بر این اعتقاد هستند که عیسی مسیح است و باور دارند که عیسی پس از مرگ از میان مردگان برخاسته و به خدا می‌پیوندد و به زندگی ابدی می‌رود.
  3. إِنَّ مَثَلَ عِیسَی کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُن فَیَکُونُ؛ آفرینش عیسی برای خداوند چون آفرینش آدم است که او را از خاک آفرید. سپس به او گفت: موجود شو! بی درنگ موجود شد. آل عمران، ۵۹٫
  4. کریسمَس(Christmas) یا نوئل(Noël) جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌داشت زادروز مسیح برگزار می‌شود. نه علّت انعقاد اين جشن در ۲۵دسامبر و نه تاريخ دقيق تولد حضرت عيسي(ع) نزد آن ها مشخص است. آغاز اين جشن و رسم را در مسيحيت از قرن ۴م به بعد مي نويسند و مراسم غير مذهبي آن را منسوب به آداب جشن هاي اقوام ژرمن و سلتيك و غيره مي دانند. رسم درخت كريسمس با تزئيناتش به علامت «درخت بهشت»(عدن) از قرن ۱۷م. به بعد متداول شد و بابانوئل يا سانتاكلوس santa clausرا كه آمريكائي ها براي شب كريسمس به وجود آوردند، تغيير يافته اي از san nicolaasهلندي است كه جشن وي در ۶دسامبر بوده است. saint nicholasهلندی كه مذكور شد در اوائل قرن چهارم اسقف كليسايmyria در lysiaآسياي صغير(تركيه كنوني) گرديد و داستان هاي بسياري از جمله هديه دادن به دختران يتيم و فقير درباره اش نقل شده است.
  5. ایران باستان دوران تشکیل دولت ماد تا پایان حکومت ساسانیان و حمله اعراب به ایران است.(۶ق.م تا ۶۵۲م)
  6. (اسم) در اصطلاح کودکان، پيري که به شب اول سال مسيحيان جامهء نو، شيريني و بازيچه براي کودکان آرد قياس کنيد. بابا نوروز. بابانوئل یا پاپانوئل یک شخصیت تاریخی و داستانی در فرهنگ عامیانه کشورهای غربی و مسیحی است. نام بابانوئل با جشن کریسمس آمیخته شده‌است. نوئل. [ن ُءِ] (اِخ.فر) کریسمس. عید میلاد مسیح که روز ۲۵دسامبر سال فرنگی است.(از فرهنگ فارسی معین ) || درخت نوئل یا کاج نوئل؛ کاجی که در شب عید نوئل مسیحیان تزیین کنند و به چراغ ها بیارایند.(فرهنگ فارسی معین)
  7. مجله اشارات دی ۱۳۸۷، شماره ۱۱۶، میلاد حضرت عیسی(ع)، فاطمه بختیاری.
  8. الدُّنیا قَنطَرَهٌ فاَعبُروها و لاتَعمُرُوها؛ دنیا پل است؛ از آن بگذرید و آبادش مسازید. شیخ مفید، الامالی، ص ۴۳٫

باکس شناور "همچنین ببنید"

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﺨﺘ ...

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﺨﺘ …

به هر بهانه‌ای می‌ماند… دﻭﺗﺎ دست‌شو ﻣﺸﺖ ﮐﺮﺩ ﺟﻠﻮﻡ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ: اگر ﺑﮕویی گُل …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *