خانه / آیین زندگی / جشن عروسی
جشن عروس

جشن عروسی

جشن عروسعروسی جشنی است که به هنگام ازدواج بر پا می کنند. عروسی، سور، پیوگانی مراسمی سنتی یا آیینی است که طی آن آغاز یک ازدواج و زندگی مشترک یک زوج جشن گرفته می‌شود. از زیباترین اتفاقات زندگی هر زوج جوانی مراسم عروسی است. اما این مراسم گاهی آن قدر تجملی، پیچیده و سخت می شود که زوج های جوان به جای آن که از روند کارها لذت ببرند، با تحمل استرس و نگرانی های فراوان منتظرند زودتر روز موعود فرا برسد تا از شرّ این هجم کار و دغدغه و هزینه رهایی پیدا کنند. از دغدغه‌های زوج‌های جوان، این است که باید چه کارهایی را قبل از مراسم عروسی خود انجام دهند. عروس داماد از بزرگ ترهای خود، نحوهٔ برنامه‌ریزی مناسب برای برگزاری جشن عروسی خود را به خوبی یاد می گیرند و بر اساس آن مراسم خود را انجام می‌دهند. هزینه‌های ازدواج برای پسران به جز خرید گل و شیرینی مراسم خواستگاری، از آن جا شروع می‌شود که مراسم بله برون برپا خواهد شد که در این مراسم باید داماد و خانواده داماد هزینه‌های آن را متقبل شوند، منظور از نام بردن خانواده داماد به این دلیل است که بین هزینه‌های اکثر جوانان با درآمد آن‌ها تناسب وجود ندارد و خانواده‌ها در این زمان به کمک داماد و عروس می‌آیند، هزینه‌های ازدواج بیش از درآمد یک فرد است. می توانید در برگزاری یک مراسم عروسی؛ ساده، کم هزینه و در عین حال دوست داشتنی باشید. آغاز زندگی مشترک با یک مراسم ساده و صمیمی به مراتب بهتر از مراسمی ایده آل و رویایی است که کدروت‌ها و سختی‌های زیادی را به دنبال داشته باشد. خیلی سخت نگیرید و مطمئن باشید روزهای شادتر و بهتری در ادامه پیش روی شماست. این هتل‌ها و سالن‌ها و جشن‌های پُرخرج را رها کنید. ممکن است توی یک سالنی هم کسی جشن بگذارد امّا ساده، مانعی ندارد. من نمی‌خواهم بگویم حتماً، چون بعضی خانه‌هایشان جا ندارد یا امکاناتش را ندارند ولی اسراف نکنید. شادی و میهمانی و دعوت کردن ازدوستان و نزدیکان و خویشاوندان و رفقا خوب است اما اسراف بد است. شأن ملت مسلمان ما نیست.(۱) عروسی و عقد و شادی چیز خوبی است. حتإی پیامبر(ص) هم برای دختر مکرمه‌ خودشان مجلس عروسی گرفتند، شادی کردند و مردم شعر خواندند. زن‌ها دست زدند و خوشی کردند. امّا نباید در این مجلسِ عقد و عروسی و این‌ها اسراف انجام بگیرد. یکی از اسراف‌ها همین مجالس عقد و عروسی گرانقیمت است. در هتل‌ها، در این سالن‌های گرانقیمت مجالس درست می‌کنند. مبالغ زیادی شیرینی و میوه و خوراکی حرام می‌شود، از بین می‌رود، روی زمین ریخته می‌شود و ضایع می‌گردد. برای چه؟ برای چشم و هم چشمی؟! برای عقب نماندن از قافله‌ اسراف؟!(۲) اسراف نباید بشود. اسراف اگر شد هم به خودتان ضرر زده‌اید هم به مردم دیگر. هم به جوان‌ها و دخترها و پسرها ضرر زده‌اید و هم خودتان را از چشم پیامبر(ص) انداخته‌اید. از چشم امام زمان(ع) انداخته‌اید. این اسراف و زیاده‌روی، کار خلاف محسوب می‌شود.(۳) عروسی شیرین، آن عروسی‌ای نیست که در آن خیلی خرج می‌شود و اسراف زیاد در آن می‌شود. عروسیِ شیرین، عروسی صمیمانه است. صمیمانه که بود، عروسی شیرین می‌شود، ولو مختصر باشد. در یک اتاق، دو اتاق خانه، قوم و خویش، دوست و آشنا و رفیق دور هم بنشینند، این می‌شود عروسی. این میهمانی‌های مفصّل و سالن‌های آن‌چنانی یا در هتل‌ها، خرج‌های زیاد، جنس‌های گران برای مهمانی، اینها هیچ مناسب نیست. نمی‌گویم ازدواج را باطل می‌کند، نه! ازدواج درست است. اما این ها محیط جامعه و محیط زندگی را تلخ می‌کند.(۴) مگر سابق که این سالن‌ها نبود، این چیزها نبود، در دو تا اتاق کوچک جشن می‌گرفتند، مهمان‌ها می‌آمدند شیرینی می‌خوردند، ازدواج‌ها بی‌برکت‌تر از امروز بود؟ عزّتِ دخت‌ها مگر کمتر از امروز بود، حالا باید حتماً بروند در این سالن‌های بزرگ. عیبی ندارد، من مخالفتی نمی‌کنم با این سالن‌ها. من با «تشریفات» مخالفم. حالا بعضی می‌روند در هتل، از آن کارهای غلط است که لزومی ندارد.(۵) هر چه مراسم را کمتر و ساده‌تر بگیریم بهتر است. بگذارید آن کسانی که ندارند به ازدواج تشویق شوند و آن کسانی که ندارند مأیوس نشوند.(۶) مراسم و جشن عروسی در کشورها و فرهنگ‌ها، ادیان و مذاهب، گروه‌های قومی و حتی طبقات اجتماعی گوناگون، به اشکال مختلفی برگزار می‌گردد. جشن عروسی از مبحث کارکردی ازدواج جدا بوده و بخش قانونی و کارکردی ازدواج در کشورهای گوناگون، معمولاً در دفاتر قانونی انجام می‌شود. تاریخچه برخی از رسوم در جشن عروسی، به پیش از تاریخ می‌رسد. این‌گونه از رسوم، در فرهنگ بسیاری از ملل جهان مشترک است. تبادل حلقه ازدواج، تبادل پول(مهریه و شیربها و مانند آن)، هدیه دادن گل، میهمانی در شب عروسی(ولیمه)، موسیقی، شعرخوانی، دعا و خواندن کتب مقدس(مانند قرآن) در فرهنگ ملل گوناگون به شکل‌های مختلف و با جزئیاتی متفاوت وجود دارد. برخی دیگر از رسوم، مانند رقص عروس و داماد یا بریدن کیک، اگرچه در برخی از فرهنگ‌ها مشابهند، ولی در تمامی فرهنگ‌ها وجود ندارند. در همه ادیان مسئله عروسی مهم و با ارزش شمرده شده‌است یکی از رسم‌ها و سنت‌های اسلامی در مراسم عروسی «ولیمه دادن» است؛ ولیمه دادن یعنی دعوت عده‌ای از مؤمنین و ارحام و همسایگان و فقرا به میهمانی صرف غذا. محمد ابن عبدالله پیامبر مسلمانان در این باره می‌گوید: ولیمه در پنج مورد است: ازدواج، تولد فرزند، ختنه، خرید منزل، مراجعت از مکه معظمه. این رسم بقدری مورد توجه پیامبر(ص) است که در مراسم عروسی امام علی و فاطمه زهرا(ع) برآن تأکید کرد و روایت‌های بسیاری در مورد تهیه آن ولیمه وجود دارد که همگی بر ساده بودن آن صحه می‌گذارند. اول ذیحجه سال روز عروسی امام علی و فاطمه زهرا(ع) را گرامی می‌دارند.(۷)

ر ک به:

  1. زفاف
  2. عروسی ۱
  3. عروسی ۲
  4. جوان و همسرگزینی

پانویس:
۱٫ خطبه‌ عقد مورخه‌ ۲۷/۱۰/۱۳۷۳ ۲٫ خطبه‌ عقد مورخه‌ ۵/۱/۱۳۷۲ ۳٫ خطبه‌ عقد مورخه‌ ۱/۱۱/۱۳۷۱ ۴٫ خطبه‌ عقد مورخه‌ ۱۲/۹/۱۳۷۷ ۵٫ خطبه‌ عقد مورخه‌ ۳۰/۷/۱۳۷۶ ۶٫ خطبه‌ عقد مورخه ‌۲۴/۹/۱۳۷۱ ۷٫ بحارالانوار. ج۷۶، ص۱۷۵، «ولیمه عروسی»، مرکز جهانی اطلاع‌رسانی آل‌البیت(ع) و «عاشقانه‌ترین پیوند تاریخ؛ سکوت مهر و شرم آفتاب»، برنا نیوز.

منبع:
پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای

 

باکس شناور "همچنین ببنید"

راه‌ احسان

پاکان صیام

سپاس و ثنای خدایی را که ماه خود، ماه‌ِرمضان را یکی از راه‌های احسان قرارداد. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *