خانه / دین شناسی / قُرْآن

قُرْآن

قُرْآن(Quran) نام کتاب آسمانی است که بر پیامبر(ص) نازل گردید. کلام خدا قرآن نامیده شد زیرا در میان سور و آیات و حروف آن مقارنه وجود دارد. قرآن مشتق است از قرائن و به هر تقدیر بدون همزه است و نون آن اصلی است که همزه را برای تخفیف حذف کرده اند و حرکت همزه را به حرف ساکن پیش از آن منتقل ساخته اند. قرآن مصدر «قرأت» است و کتاب مقروء(خوانده شده) را قرآن(خواندن) خوانند.(۱) در قرآن از موضوعات گوناگونی چون مسائل اعتقادی، اخلاق، احکام شرعی، داستان‌های گذشتگان، مبارزه با منافقان و مشرکان سخن به میان آمده است. برخی از مضامین مهم قرآن عبارت است از: توحید، معاد، رویدادهای صدر اسلام همچون غزوات پیامبر(ص)، قصص القرآن، احکام عبادی و حقوقی و جزایی دین اسلام، فضایل و رذایل اخلاقی و نهی از شرک و نفاق.(۲)

کیفیت وحی: برای وحی کیفیت هایی است نخست این که فرشته مانند آواز زنگ به پیامبر(ص) فرود آید چنان که در صحیح و در مسند احمد است از عبداﷲبن عمر که گوید: من از پیامبر(ص) پرسیدم آیا وحی را احساس می کنی؟ فرمود: صدای زنگ هایی را می شنوم و در این هنگام سکوت می کنم هیچ مرتبه نیست که به من وحی شود مگر این که گمان می کنم جانم گرفته می شود. در حدیث است که این حالت در پیامبر(ص) سخت ترین حالات وحی بوده است و گویند این در هنگامی بوده است که آیه ٔ وعید یا تهدید نازل می گردیده است. دوم اینکه کلام در قلب پیامبر(ص) دمیده و یا الهام شود چنانکه پیامبر(ص) فرمود: «ان روح القدس نفث فی روحی»، این حدیث را حاکم بیرون آورده و مرجع این قسم به قسم نخستین است یا به قسمی است که خواهد آمد یعنی وحی به هر یک از آن دو کیفیت می آمده و در قلب پیامبر(ص)الهام و دمیده شده است. سوم اینکه جبرئیل در صورت مردی می آمده و با پیامبر(ص) سخن می گفته است چنانکه در صحیح است که فرمود: «و احیاناً یتمثل الملک رجلاً فیکلمنی فاعی ما یقول» و ابوعوانه در صحیح خود این جمله را نیز اضافه کرده «و هو اهونه علی ّ» چهارم اینکه وحی در عالم خواب می آمده است و سوره ٔ کوثر را برخی از این قبیل دانند. پنجم اینکه خدای تعالی با پیامبر(ص) سخن گوید یا در بیداری چون شب(اسراء) و یا در خواب چنان که در حدیث معاذ است: «اتانی ربی فقال فیم یختصم الملاء الاعلی». پایان نقل از اتقان. قول صوفیه درباره ٔ قرآن. صوفیه گویند: قرآن عبارت است از ذات که در آن همه ٔ صفات مضمحل گردند، قرآن همان جلوه گاه احدیت است که حق تعالی بر پیامبر(ص) خود فرو فرستاد و معنی این فروفرستادن این است که حقیقت احدیت در اوج کمال خود در جسد پیامبر(ص) ظهور کرده است بنابراین از اوج خود پایین آمده با آنکه عروج و نزول بر آن حقیقت محال است پس قرآن تنزل حقایق الهیه است با عروج عبد تا بدانها در ذات خود کم کم متحقق گردد بر مقتضای حکمت الهی که ذات بر آن ترتب دارد.(از کشاف اصطلاحات الفنون)

ر ک به:

  1. قُرْآن
  2. قلب قرآن
  3. عطر قرآن
  4. تلاوت قرآن
  5. خادمه قرآن
  6. منابع قرآنی
  7. تفكّر در قرآن
  8. همتای قرآن
  9. کاشف قرآن
  10. نام‌های قرآن
  11. انس با قرآن۱
  12. انس‌ با قرآن۲
  13. ماه نزول قرآن
  14. اسماء در قرآن
  15. مسیح در قرآن
  16. دعاهای قرآنی
  17. لطایف قرآنی۱
  18. نگاهى به قرآن
  19. اندرزهای قرآنی
  20. عیدهای قرآنی۱
  21. عیدهای قرآنی۲
  22. آداب تلاوت قرآن
  23. ۲۴ معمّای قرآنی
  24. ثواب قرائت قرآن
  25. مترجم قرآن کریم
  26. ویژگی های قرآن
  27. بهترین قاری قرآن
  28. قرآن محور وحدت
  29. قَدْر در نگرش قرآن
  30. داستان های قرآنی
  31. گیاهان قرآنی؛ سیر
  32. نبی و رسول در قرآن
  33. عالم مرگ از نگاه قرآن
  34. آینده جهان از نظر قرآن
  35. ضرب المثل های قرآنی
  36. آداب باطنی تلاوت قرآن
  37. صبر و استقامت در قرآن
  38. مقام والاى مادر در قرآن
  39. آشنایی با مفاهیم قرآنی
  40. فاطمه(س) از دیدگاه قرآن
  41. ماهیت مرگ از دیدگاه قرآن
  42. خواندنی‌های لطیف قرآنی
  43. رفتار قرآنی میهمان و میزبان
  44. قرآن و هنجارشناسی خوابیدن
  45. آیا متن قرآن از جانب خداست؟
  46. اندیشیدن از دیدگاه تعالیم قرآن
  47. حضرت فاطمه زهرا(س) و قرآن
  48. امیدبخش ترین آیه قرآن کدام است؟
  49. قرآن در کلام حضرت فاطمه علیها السّلام
  50. با قاریان قرآن، استاد احمدمحمد بسیونی

پانویس:

  1. قرآن: [ق ُ] (ع مص) فراهم آوردن و گرد کردن چیزی را به چیزی. گویند: قَرَاءَ الشی ٔ قرآناً(از باب نصر و فتح) || بچه دادن حامل. گویند: قرأت الحامل قرآناً؛ بچه داد آن حامل.(منتهی الارب و ناظم الاطباء) || قرائت. قَرء. خواندن.(منتهی الارب) رجوع به قرء شود. قرآن: [ق ُرْ] (اِخ) نام کتاب آسمانی مسلمانان که بر پیامبر اسلام حضرت محمدبن عبداﷲ(ص) نازل گردید.
  2. خرمشاهی، «قرآن مجید»، ص۱۶۳۱، ۱۶۳۲.

منابع:

  1. «آداب ختم قرآن در ماه رمضان»، گلستان قرآن، ش۹۱، ۱۳۸۰ش.
  2. جوادی آملی، عبدالله، تسنیم، قم، اسراء، چاپ ششم، ۱۳۸۹ش.
  3. بلاغی، صدرالدین، قصص قرآن، تهران، امیرکبیر، چاپ هفدهم، ۱۳۸۰ش.
  4. جباری راد، حمید، «نورنگاران معاصر»، دوماهنامه بشارت، ش۵۸، ۱۳۸۶ش.
  5. جعفری، عالیه، «تأثیر قرآن در شعر فارسی»، دوماهنامه بشارت، ش۶۷، ۱۳۸۷ش.
  6. ترابی سفیدآبی، « تأثیر قرآن در شعر و ادب فارسی»، دوماهنامه بشارت، ش۴۵، ۱۳۸۳ش.
  7. اسکندرلو، محمدجواد، «علوم قرآنی»، قم، سازمان حوزه‌ها و مدارس علمیه خارج از کشور، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.
  8. آذرنوش، آذرتاش، «ترجمه قرآن به فارسی»، دانشنامه جهان اسلام، ج۷، تهران، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۲ش.

باکس شناور "همچنین ببنید"

خلوت‌نشینی

خلوت‌نشینی

اِعْتِكاف یا خلوت‌نشینی، مصدر باب افتعال از ریشه «عَ کَ فَ» به معنای محبوس‌کردن و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *