خانه / آیین زندگی / اعمال ماه شعبان

اعمال ماه شعبان

۱ . روزه 

اعمال،ماه،شعبان

از اعمال مهمّ در اين ماه روزه است؛ باندازه اى که با حالش مناسب باشد. بهتر است اگر مانعى نبود – گر چه اين مانع رجحان روزه نگرفتن باشد – تمام ماه را به جز يک يا دو روز آخر آن را روزه بگيرد؛ و با اين يک يا دو روز بين روزه اين ماه و روزه رمضان فاصله بيندازد. و اگر اين مقدار را نمى تواند، به مقدار زيادى روزه بگيرد تا وارد دعوت مقدّس رسول خدا(ص) شده و از کسانى باشد که حضرتش(ص) را يارى مى کنند و گمان نمى کنم با يک يا دو روز روزه گرفتن وارد اين دعوت شود و از کسانى باشد که بتوان گفت: به رسول خدا(ص) کمک کرده است. در باره روزه هر کدام از روزهاى اين ماه امام صادق(ع) فرمود: …کسى که روز اول ماه را روزه بگيرد، به طور حتم وارد بهشت مى شود. کسى که دو روز را روزه بگيرد، خداوند در هر شب و روزى(به چشم رحمت) به او مى نگرد و در بهشت هم به اين نگاه ادامه مى دهد. کسى که سه روز روزه بگيرد، با خداوند در عرش و بهشت او ديدار مى کند.(۱)سيّد بن طاووس(ره): … شايد منظور از ديدار خدا در عرش اين باشد که عدّه اى از بهشتيان در جايى از عرش باشند که هر کس به آن جا برسد به او مى گويد: خدا را ديده است؛ چنان چه خداوند کعبه مشرّفه را منزل خود قرار داده و هرکس به ديدن آن برود، مى گويد: به ديدن خدا رفته است.(۲)معلوم نيست سيّد بن طاووس(ره) مى خواهد ديدار با خدا يا ديدار با خدا در عرش را توضيح بدهد. گر چه ظاهر کلامش اين است که در صدد توضيح چگونگى اصل ديدن خداست ولى در کتابی دیگر در ذيل فرمايش امام صادق(ع) که مى فرمايد: … آن قدر آن (آيه) را تکرار کردم تا آن را از گوينده اش شنيدم، کلامى دارد که در آن به ديدن و ملاقات معنوى خداوند تصريح مى کند؛ به گونه اى که منافاتى با منزّه دانستن خدا از جسم بودن ندارد. به هر حال اين توجيهات لازم نيست و در واقع خدا را مى بيند(۳) چنان چه در مناجات شعبانيه نيز از اين مطلب با عبارات ذيل تعبير شده است: … تا ديدگان قلب موانع نورى را پاره کرده و آن گاه به معدن بزرگى برسد؛ و روح هاى ما به عزّت پاکيت وصل شود. و ديدن به اين شکل هيچ منافاتى با اعتقاد ما مبنى بر جسم نداشتن خداوند ندارد؛ تا احتياج به تفسير آن باشد، و شايد سيد بن طاووس(ره) با اين کلام مى خواسته ديدار عرش را توضيح بدهد؛ نه اصل ديدار را.

 ۲ . صلوات
 از اعمال مهم در اين ماه صلواتى است که در نيم روز هر روز اين ماه فرستاده مى شود؛ و اول آن چنين است. اللهم صلّ على محمّد و آل محمّد، شجره النّبوة …
۳ . نماز و دعا

يکى ديگر از اعمال اين ماه، همان گونه اى که در کتاب اقبال است به جا آوردن نماز و خواندن دعاهاى اين شب هاست. سالک بايد در رابطه با اين اعمال جدّى بوده، و به هر کدام از ذکر و فکر و اين اعمال که نشاط دارد، با در نظر گرفتن اولويّت ها اقدام کند. اين مطلب را نيز در نظر داشته باشد که عمل به روايتى که متضمّن اين اعمال است، به خاطر تسامح در مدرک اعمال مستحبّى است. بهتر است هم به اعمال راحت و آسانى که مى توان با نشاط آن را انجام داد و هم به عبادات روز مره، با در نظر گرفتن حال خود، بپردازد.

 ۴ . نماز مخصوص

از ديگر کارهاى مهمّ در اين ماه عمل به اين روايت است. اميرالمومنين(ع) فرمود: … در هر پنجشنبه شعبان آسمان ها زينت شده و آن گاه فرشتگان عرض مى کنند: خداى ما! روزه داران شعبان را ببخش و بيامرز، و دعايشان را اجابت فرما. بنابر اين کسى که دو رکعت نماز به جا آورد که در هر رکعت سوره – فاتحه – را يک بار و – قل هو الله احد – را صد بار بخواند و بعد از سلام دادن صدبار بر پيامبر(ص) درود فرستد، خداوند تمام خواسته هاى دينى و دنيايى او را بر آورده مى فرمايد و کسى که يک روز آن را روزه بگيرد، خداوند بدن او را بر آتش حرام مى کند(۴).

 سوم شعبان

اين روز به جهت تولّد امام حسين(ع) در آن روز بزرگى بوده و سالک بايد به مقدار توانايى با روزه، زيارت، دعاهايى که در اين روز وارد شده و ساير طاعت ها، شکر اين روز را به جا آورد. در چنين روزى فطرس ملک سلامتى بال هاى خود را به دست آورد. سالک نيز مى تواند اين روز را پناه خود قرار داده و با آن نجات پيدا کند. و دو بال روح و عقل خود را به دست آورده تا بتواند با اهل معنى در آسمان هاى قرب و رضوان پرواز کند. بايد توجّه داشت که، همان گونه که اهل بيت(ع) در اين روز خوشحاليشان به خاطر تولّد آن حضرت(ع) همراه با اندوه و عزا بود، سالک نيز بايد چنين باشد و در پايان مانند روزهاى شريف اين روز را به پايان برساند.(۵)

 پی نوشت:
  •  ۱ . من لايحضره الفقيه.
  •  ۲ . اقبال، سيّد بن طاووس(ره).
  •  ۳ . فلاح السائل، سيّد بن طاووس(ره).
  •  ۴ . حتّى تخرق ابصار القلوب حجب النّور؛ فتصل الى معدن العظمه؛ و تصير ارواحنا معلّقه بعزّ قدسک.
  •  ۵ . المراقبات، مرحوم آيت الله حاج ميرزا جواد ملکى تبريزى(ره).

باکس شناور "همچنین ببنید"

بذرِخوشبختی

بذرِخوشبختی

آرزوی روی دادن کاری، چشمداشت، خواهان چیزی یا کسی شدن، در لغت معنای امید است. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *