خانه / آیین زندگی / فرصت ویژه
فرصت ویژه

فرصت ویژه

فرصت ویژه

ماه‌ِرمضان با آثار و برکاتش، فرصت ویژه یک‌ماهه‌ای است که توسط خداوند به انسان‌ها هدیه شده تا از آن در جهت رسیدن به کمالات روحی و قرب الهی بهره ببریم. پیامبر (ص) در آستانه‌ی ماه‌ِرمضان در تجلیل این ماه فرمودند: «شما به استقبال چه می‌روید! و چه به استقبال شما می‌آید!» (۱) چشم حقیقت‌بین و باطن‌نگر پیامبر (ص) است که برکات و آثار این ماه را می‌بیند. از مهم‌ترین وظایف پیامبران و مصلحان الهی جوامع بشری نیز یاری انسان‌ها در این مسیر بوده است چراکه انسان‌ها بدون یاری انبیا و اولیای الهی خود به‌تنهایی قادر به پیمودن این راه نیستند. در این میان راه‌هایی توسط خداوند پیش پای انسان‌ها نهاده شده است که می‌توان از آن‌ها به زبان ساده به‌عنوان «راه‌های میان‌بُر میان خدا و خلق» نام برد که از بهترین این راه‌ها وجود ماه‌ِرمضان است. آنچه ماه‌ِرمضان را فضیلت داده؛ «روزه»، «نزول قرآن» و «شب قدر» است. هدف از روزه‌، بنا بر تصریح قرآن، کسب ذخیره‌ی معنوی تقوا و افزایش آن در وجود انسان است. از نظر قرآن روزه در ماه‌ِرمضان عبادتی بس بزرگ و با اهمیت در ماه خدا و ضیافت الله است؛ زیرا یک کارگاه عملی است که انسان می‌تواند در آن به سبب عواملی چون امدادهای غیبی فرشتگان و غل و زنجیر شدن شیاطین و مانند آن ها خود را برای رسیدن به مهم‌ترین هدف عبادت الهی یعنی تقوایی که موجب تعلیم و تزکیه الهی و رسیدن به قرب شهود می‌شود، آماده کند. خداوند در راستای امکان ظهور تقوایی که در ماه‌ِرمضان ممکن است برای افراد پیش آید، خطاب به مؤمنین می‌فرماید: ﴿ای افرادی که ایمان آورده‌اید! روزه بر شما نوشته شده، همان‌گونه که بر کسانی که قبل از شما بودند نوشته شد؛ امید است تا پرهیزکار شوید.﴾ البته تقوا آن‌چنان بلندمرتبه و دور در دسترس است که با همه‌ی روزه‌داریِ ماه‌ِرمضان، می‌فرماید: امید است که بدان دست‌یابید؛ زیرا تقوا یک‌نوع گشایش به‌سوی عالَم معنا است و نوعی حضور در محضر حقّ است؛ برای پاسداشتِ نور حق در عالَم. بدین‌جهت می‌توان گفت تقوا یک‌صفتِ اخلاقی نیست مثل راست‌گفتن و یا دوری از سرقت اموال دیگران؛ بلکه ایجادِ نسبتی است که انسان با حضرت حقّ برقرار می‌کند و حضور حضرت حقّ را در هرلحظه به‌حکم: کلّ یوم هو فی شأن احساس می‌نماید؛ و بدین‌جهت باید گفت: ماه‌ِرمضان بهاری است که برای خوش‌دل‌شدنِ روزه‌داران ظهور کرده است.(۲) این ماه، ماه ضیافت الهی است. خداوند آن را بزرگ داشته و بر تمام ماه‌های دیگر برتری داده است. (۳) پذیرایی خداوند از بندگان در ماه پذیرایی معنوی است. با گشوده شدن درهای رحمت و مغفرت آغاز و با مضاعف کردن اجر و ثواب اعمال خیری که بندگان در این ماه انجام می‌دهند، همراه می باشد. روزه هم از مواد همین ضیافت عظیم الهی است که مایه‌ی تصفیه‌ی روح و ایجاد زمینه‌ی طهارت قلبی روزه‌دار است. امام سجاد (ع) فرمود: «ماه‌ِرمضان، ماه پاک شدن و طهارت قلب و مغفرت است؛ چون خدا، استغفار را در این ماه بیش از دیگر ایام سال مورد لطف و عنایت خود قرار می‌دهد.» (۴)

ماه‌ِرمضان

لذا اگر کسی در ماه‌ِرمضان که درهای رحمت و مغفرت الهی به روی انسان‌ها گشوده، نتواند به مغفرت و رحمت الهی دست پیدا کند، پس کِی چنین توفیقی نصیب او خواهد شد؟ (۵) بزرگ ترین درس ماه‌ِرمضان خودسازی است. اوّلین و مهم‌ترین قدمِ خودسازی هم این است که انسان به خود و به اخلاق و رفتار خود با نظر انتقادی نگاه کند. به هم رحم کنید تا خدای متعال به شما رحم کند. کسانی که زرنگی و هوش و امکانات و قدرت و مسؤولیت و توانایی‌های گوناگون فردی و اجتماعی دارند، از این توانایی‌ها در راه تعدّی به دیگران استفاده نکنند. خود را بنده خدا بدانیم؛ در مقابل بقیه بندگان خدا، خود را موظّف به همراهی، احسان، نیکی و رعایت انصاف بدانیم؛ آن‌گاه باران رحمت و فضل خدا بر سر ما خواهد بارید و برکات خود را بر ما نازل خواهد کرد. (۶) اگر روزه ما حقیقی باشد و تمام قوای جسمی و روحی ما در این ماه حق الهی را ادا کنند، به مرتبه‌ای خواهیم رسید که زمینه بهره‌برداری بیشتر از این ماه برای ما فراهم می‌شود. از زمینه بهره‌برداری بیشتر از این ماه برای ما قرآن نامه‌ی خدا است. امین‌ترین زبان‌ها و دل‌ها اين قرآن را از خدا گرفته و به شما رسانده تا ما از آن استفاده كنيم؛ بهره ببريم؛ لذا در روايت هست: سوره را وقتی‌که می‌خوانید، همت شما اين نباشد كه به آخر سوره برسيد، همت شما اين باشد كه قرآن را بفهميد؛ ولو حالا به آخر سوره، به وسط سوره، وسط جزء، به وسط حزب نرسيد و آن را تمام هم نكنيد؛ تأمل و تدبر كنيد. (۷) قرآن را این‌گونه بخوانيد. اگر كسى با قرآن مأنوس بشود، از قرآن دل نمی‌کند. اگر ما با قرآن مأنوس بشويم، حقيقتاً از قرآن دل نمی‌کنیم و به مرتبه‌ای خواهیم رسید که سعادت ابدی برای ما فراهم می‌شود. چنانچه امام سجاد (ع) در دعاى حلول ماه‌ِرمضان به درگاه خداوند عرض مى‌کند: به‌وسیله روزه این ماه یاری‌مان ده تا اندام‌هاى خود را از معاصى تو نگه‌داریم و آن‌ها را به کارهایى گیریم که خشنودى تو را فراهم آورد، تا با گوش‌هایمان سخنان بیهوده نشنویم و با چشمانمان به دیدن لهو و لعب نشتابیم و تا دستانمان را به‌سوی حرام نگشاییم و با پاهایمان به‌سوی آن‌چه منع شده، ره نسپاریم و تا شکم‌هایمان جز آن‌چه را تو حلال کرده‌اى در خود جاى ندهد و زبان‌هایمان جز به آن‌چه تو خبر داده‌اى و بیان فرموده‌اى گویا نشود. (۸) مؤمنان بایستی از این فرصت ویژه یک‌ماهه استفاده نموده و آن را بهترین فرصت در جهت رسیدن به قرب الهی بدانند. خداوند در آیات ۴۵ و ۱۵۳ سوره بقره بیان می‌کند که انجام این عمل سنگین عبادی تنها از خاشعان بر می‌آید. از این رو از آن به صبر و شکیبایی تعبیر می‌کند تا سختی و فشار آن را روشن نماید. خداوند می‌فرماید: واستَعينوا بِالصَّبرِ والصَّلوهًْ واِنَّها لَكَبيرَهًُْ اِلاّ عَلَى الخـاشِعين؛ از صبر(روزه) و نماز استعانت بجویید و براستی که آن جز برای خاشعین سنگین و بزرگ است. از امام صادق(ع) روايت شده است: مراد از صبر، روزه است. پس هنگامى كه سختى يا گرفتارى شديد به شخص وارد شد، روزه بگيرد، زيرا خداى ـ عزّوجلّ ـ مى فرمايد: از صبر يارى بجوييد، يعنى از روزه. (تفسير نورالثقلين، امین الاسلام طبرسی، ج ۱، ص ۷۶، ح ۱۸۲؛ الكشّاف، زمخشری، ج ۱، ص ۱۳۴) پس از نظر قرآن انجام این دو عمل عبادی نماز و روزه تنها از کسانی بر می‌آید که در برابر خداوند خاشع و خاضع باشند و به تکالیف الهی عمل کنند. این خضوع و خشوع از باب ترس و خشیت از عظمت الهی است که ترس عالمانه است؛ هر چند که حتی اگر ترس و خوف بردگان باشد که از مجازات الهی هراسان هستند و نمی‌خواهند در دوزخ الهی قرار گیرند، نیز ممدوح و پسندیده است.

روزه، عبادت صابران
همچنین از نظر قرآن، روزه در کنار نماز، عبادت صابران است؛ یعنی کسانی که در برابر مشکلات و تکالیف سنگین مسئولیت پذیر بوده و به مسئولیت خویش عمل می‌کنند و با شکیبایی و بردباری بر آن هستند تا در اوقات پنج گانه نماز در هر حالی، نماز خود را بجا آورند و هرگز آن را به تاخیر نیندازند یا کاری نکنند که وقت از دست برود و ناچار به قضای آن شوند، بنابراین، بر نماز و انجام آن در اوقات پنج گانه مواظبت و مراقبت دارند و این گونه مسئولیت پذیری خویش را در اوج صبر و شکیبایی نشان می‌دهند. از همین رو می‌گویند نمازگزار نشان می‌دهد که مسئولیت پذیر است و می‌توان به او همسر داد؛ و برای همین است که برای پذیرش داماد شرط آن است که به نمازش نگاه شود و درباره نمازش پرسش شود؛ زیرا این گونه می‌توان دریافت که انسانی مسئولیت پذیر است که در هر شرایطی از وظیفه و تکلیف خود کوتاه نمی‌آید و آن را انجام می‌دهد؛ پس در برابر دختر شما نیز این گونه عمل خواهد کرد و به وظایف شرعی و عرفی خود به عنوان یک مرد پایبند خواهد بود. همچنین کسی که در طول ماه رمضان در هر شرایطی از گرما و سرما از همه مباحات و مشتهیات از جنسی و غذایی و لذت‌های خوردن و نوشیدن دست بر می‌دارد و وسوسه‌های بوی غذا و دوستان ناباب او را به روزه خواری سوق نمی‌دهد، بطور طبیعی انسانی صبور و صابری است که باید به او اعتماد کرد؛ به‌ویژه آنکه در هوای گرم تابستان و روزهای بلند آن بخواهد دست از خوردن و نوشیدن بردارد و با خواسته‌های نفس خویش مبارزه کند. براین اساس خداوند نمازگزاران و روزه داران را جزو صابران دانسته و فرموده است:ای کسانی که ایمان آورده اید از صبر(روزه ) و نماز یاری بجویید؛ زیرا خداوند با صابران است.(بقره، آیه ۱۵۳)

روزه، راهبرد حل مشکلات و مقابله با آن
روزه در کنار نماز یکی از دو راهبرد مهم و اساسی برای حل مشکلات و نیز مقابله با شداید و سختی‌هایی است که انسان در زندگی با آن رو برو می‌شود. پس انسان هر گاه با مشکل و مصیبتی مواجه شد و راه‌ها را بر خود بسته دید، می‌تواند با استعانت جویی از نماز و روزه خود را از مشکل برهاند و وضعیت را از بحران به وضعیت عادی تبدیل کند. بر اساس همین اصل است که در روایات تاکید شده که اگر حاجت و نیازی دارید نمازی بخوانید و از خداوند برای برطرف کردن حاجت خویش یاری بجویید. در داستان‌های بسیاری که از بزرگان نقل شده بهره‌مندی از این راه برای حل مشکلات حتی علمی نیز سخن به میان آمده است. از جمله از بوعلی سینا و ملاصدرا نقل شده که برای حل مسائل علمی به نماز متوسل می‌شدند و ملاصدرا از کهک به قم می‌آمد و پس از زیارت قبر مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) دو رکعت نماز حاجت خوانده و مشکل علمی خویش را حل می‌کرد و به کهک باز می‌گشت و کتاب اسفار اربعه و شواهد ربوبیه و معادش را می‌نگاشت. درمجموع می‌توان گفت: این ماه فرصت ویژه‌ای است که توسط خداوند به انسان‌ها هدیه شده که بایستی از آن در جهت رسیدن به کمالات روحی و قرب الهی بهره برند، زیرا هدف از خلقت انسان‌ها توسط خداوند و آمدن انسان‌ها به این دنیای مادی، تربیت در جهت رسیدن به کمال و قرب الهی است.

فرصت ویژه

ماه‌ِرمضان آمد ای یار قمر سیما

بر بند سر سفره، بگشای ره بالا

ای یاوه هرجایی، وقتست که بازآیی

بنگر سوی حلوایی تا کی طلبی حلوا…

مرغت ز خور و هیضه، مانده‏ست درین بیضه

بیرون شو از این بیضه تا باز شود پرها

بر یاد لب دلبر خشکست لب مهتر

خوش با شکم خالی می‏نالد چون سرنا

خالی شو و خالی به لب بر لب نایی نه

چون نی زدمش پر شو و آنگاه شکر می‏خا…

گر تو به زیان کردی آخر چه زیان کردی

کو سفره نان افزا کو دلبر جان‌افزا

از درد به صاف آییم و زصاف به قاف آییم

کز قاف صیام ای جان، عصفور شود عنقا

صفرای صیام ار چه، سودای سفر افزاید

لیکن ز چنین سودا یابند ید بیضا

هرسال نه جوها را می پاک کند از گل

تا آب روان گردد تا کشت‏شود خضرا

بر جوی کنان تو هم، ایثار کن این نان را

تا آب حیات آید تا زنده شود اجزا…

بستیم در دوزخ یعنی طمع خوردن

بگشای در جنت ‏یعنی که دل روشن

بس خدمت‏خر کردی بس کاه و جوش بردی

در خدمت عیسی هم باید مددی کردن

تا سفره و نان بینی کی جان و جهان‌بینی

رو جان و جهان را جو، ای جان و جهان من

این‌ها همه رفت ای جان بنگر سوی محتاجان

بی‌برگ شدیم آخر چون گل ز دی و بهمن

سیریم ازین خرمن، زین گندم و زین ارزن

بی سنبله و میزان، ای ماه تو کن خرمن …

نماز

از ربّ رمضان درخواست می‌کنیم كه ديده‌ی جان‌بين عطايمان كند

ر ک به:

  1. قُرْآن
  2. شب قدر
  3. روز قدس
  4. شب ضربت
  5. عید پاکیزگی
  6. روز میهمانی
  7. شب های قدر…
  8. ورود به ماه خدا
  9. «ماه‌ِرمضان» …
  10. عيد آمدوعيد آمد
  11. پیام «ماه‌ِرمضان»
  12. اعمال روز عید فطر
  13. آثار اجتماعي روزه
  14. ستاره امام علي(ع)
  15. عید شیرینی و لبخند
  16. فلسفه و حكمت روزه
  17. «ماه‌ِرمضان» مى آید
  18. نام‌های «ماه‌ِرمضان»
  19. «ماه‌ِرمضان» در اروپا
  20. تغذیه در«ماه‌ِرمضان»
  21. خودسازي برآيند روزه
  22. اعمال «ماه‌ِرمضان»۱
  23. اسامی «ماه‌ِرمضان»
  24. سر سفره كرامت خدا
  25. آیا «رمضان» نام خداست
  26. پیام های عید سعید فطر
  27. عید فطر در کشور مالزی
  28. ماه‌ِرمضان» و زنگ انشاء
  29. کاریکلماتور «ماه‌ِرمضانیه»
  30. شب قدر در اشعار شاعران
  31. پیام «ماه‌ِرمضان» و خانواده
  32. «ماه‌ِرمضان»، ماه خودسازی
  33. عید فطر در کشورهای اسلامی
  34. «رمضان»، نامى از نام هاى خدا
  35. روز قدس، روز مستضعفين جهان
  36. «ماه‌ِرمضان»، فرصت يكتاپرستي
  37. ماه‌ِرمضان» در فرهنگ مردم ایران
  38. ثواب قرائت قرآن در «ماه‌ِرمضان»
  39. روز عید، روز عبادت و گرفتن جایزه
  40. تهران و «ماه‌ِرمضان»، در گذر تاریخ
  41. شیراز و «ماه‌ِرمضان»، در گذر تاریخ
  42. پرتوى از سيره و سيماى امام على(ع)
  43. مازندران و «ماه‌ِرمضان»، در گذر تاریخ
  44. اهمیت «ماه‌ِرمضان» در کلام پیامبر(ص)
  45. صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
  46. پیامبر (ص) به استقبال «ماه‌ِرمضان» می رود
  47. «ماه‌ِرمضان» ایرانی و آیین‌های فراموش شده
  48. «ماه‌ِرمضان» در كلام معصومین علیهم السلام
  49. سحريِ سالم مهمّ ترين وعده غذايي «ماه‌ِرمضان»
  50. شعری از امام خمینی(ره) به مناسبت «ماه‌ِرمضان»
  51. شعری از آيت‌الله صافي گلپايگاني به مناسبت «ماه‌ِرمضان»

فرصت ویژه

پانوشت:

  1. لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ قَالَ النَّبِيُّ، ص سُبْحَانَ اللَّهِ مَا ذَا تَسْتَقْبِلُونَ وَ مَا ذَا يَسْتَقْبِلُكُمْ قَالَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ عُمَرُ وَحْيٌ نَزَلَ أَوْ عَدُوٌّ حَضَرَ قَالَ لَا وَ لَكِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَغْفِرُ فِی أَوَّلِ رَمَضَانَ لِكُلِّ أَهْلِ هَذِهِ الْقِبْلَةِ قَالَ وَ رَجُلٌ فِی نَاحِيَةِ الْقَوْمِ يَهُزُّ رَأْسَهُ وَ يَقُولُ بَخْ بَخْ فَقَالَ النَّبِيُّ، ص كَأَنَّكَ ضَاقَ صَدْرُكَ مِمَّا سَمِعْتَ فَقَالَ لَا وَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ص وَ لَكِنْ ذَكَرْتُ الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ النَّبِيُّ، ص الْمُنَافِقُ كَافِرٌ وَ لَيْسَ لِكَافِرٍ فِی ذَا شَيْ‏ءٌ: انس بن مالك گوید زمانی كه ماه‌ِرمضان فرا رسید، پیامبر (ص) سه مرتبه فرمودند: پاك و منزه است خدا، شما به استقبال چه داريد می رويد و چه به استقبال شما دارد می آيد!؟ و عمر گفت [آیا این] وحی است كه نازل شد یا دشمن است كه فرا رسد. پس پیامبر (ص) فرمودند: نه و اما خداوند بلند مرتبه در ابتدای ماه‌ِرمضان تمام مردم این قبله (مسلمانان) را می آمرزد. و مردی در كناره مردم سرش را تكان می داد و می گفت به به پس پیامبر (ص) فرمودند: گویا از آن چیزی كه شنیدی سینه ات تنگ شد، گفت: به خدا سوگند نه ای رسول خدا و لیكن منافقان را یاد كردم و پیامبر (ص) فرمودند: منافق كافر است و برای كافر در این (ثواب) چیزی نیست.» فضائل الاشهرالثلاثه،شیخ صدوق، ص ۱۴۰ ح ۱۵۰؛ بیانات‌ در دیدار کارگزاران نظامماه مبارک رمضان۱۳۸۵/۰۷/۱۸
  2. سوره مبارکه البقرة آیه ۱۸۳؛ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا كُتِبَ عَلَيكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِن قَبلِكُم لَعَلَّكُم تَتَّقونَ: ای افرادی که ایمان آورده‌اید! روزه بر شما نوشته شده، همان‌گونه که بر کسانی که قبل از شما بودند نوشته شد؛ تا پرهیزکار شوید.
  3. عيون ‏أخبار الرضا، شیخ صدوق، ج ۱، ص ۲۹۵؛أمالی، شیخ صدوق، ص ۹۳؛ إقبال الاعمال، سید بن طاووس، ص ۲؛ مصباح الكفعمی، كفعمی، ص۶۳۳؛ بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج ۹۳، ص ۳۵۶؛ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) خَطَبَنَا ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَيَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَيَّامِ وَ لَيَالِيهِ أَفْضَلُ اللَّيَالِی وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ وَ هُوَ شَهْرٌ دُعِيتُمْ فِيهِ إِلَى ضِيَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِيهِ مِنْ أَهْلِ كَرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُكُمْ فِيهِ تَسْبِيحٌ وَ نَوْمُكُمْ فِيهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُكُمْ فِيهِ مَقْبُولٌ وَ دُعَاؤُكُمْ فِيهِ مُسْتَجَابٌ فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ بِنِيَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ أَنْ يُوَفِّقَكُمْ لِصِيَامِهِ وَ تِلَاوَةِ كِتَابِهِ فَإِنَّ الشَّقِيَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِيمِ وَ اذْكُرُوا بِجُوعِكُمْ وَ عَطَشِكُمْ فِيهِ جُوعَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ عَطَشَهُ وَ تَصَدَّقُوا عَلَى فُقَرَائِكُمْ وَ مَسَاكِينِكُمْ وَ وَقِّرُوا كِبَارَكُمْ وَ ارْحَمُوا صِغَارَكُمْ وَ صِلُوا أَرْحَامَكُمْ وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ غُضُّوا عَمَّا لَا يَحِلُّ الِاسْتِمَاعُ إِلَيْهِ أَسْمَاعَكُمْ وَ تَحَنَّنُوا عَلَى أَيْتَامِ النَّاسِ كَمَا يُتَحَنَّنُ عَلَى أَيْتَامِكُمْ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكُمْ: امام رضا(ع) از پدران بزرگوارشان از امام علی (ع) نقل فرمودند كه: روزى پيامبر (ص) برای ما سخنرانى كرد، فرمودند: اى مردم، ماه خدا با بركت‏ و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى كه نزد خدا از تمام ماه ها برتر است و روزهايش بهترين روزها و شب هايش بهترين شب ها و ساعاتش بهترين ساعات است و آن ماهى است كه در آن ماه به مهمانى خدا دعوت شده ‏ايد و در آن از اهل كرامت خدا گشته‏ ايد، نفس هايتان در اين ماه تسبيح و خوابتان در آن عبادت است و اعمالتان در آن مقبول است و دعايتان مستجاب، پس با نيّتهاى صادق و قلب هاى پاك از خدا بخواهيد كه شما را به روزه گرفتن و خواندن كتابش موفّق نمايد، چرا كه بدبخت كسى است كه در اين ماه با عظمت از آمرزش خداوند محروم ماند، و با گرسنگى و تشنگیتان در اين ماه گرسنگى و تشنگى قيامت را به ياد آوريد و به فقیران و مساكين خود صدقه بدهيد و بزرگان خود را احترام كنيد، به كودكان خود مهربانى كنيد و با خويشان خود ارتباط برقرار كنيد و زبانهايتان را حفظ كنيد و گوشهای خود را از آنچه شنیدن آن حلال نيست ببنديد، به يتيمهاى مردم مهربانى كنيد تا بر يتيمهاى شما مهربانى كنند، از گناهانتان به درگاه خداوند توبه كنيد.
  4. الصحیفه السجادیه، دعای ۴۴؛ …وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ، شَهْرَ الصِّيَامِ، وَ شَهْرَ الْإِسْلَامِ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحِيص…..: … سپاس خداوندى را كه يكى از آن راهها كه در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه‌ِرمضان است، ماه صيام و ماه اسلام، ماه پاكيزگى از آلودگى‏ها، ماه رهايى از گناهان … 
  5. امالی، شیخ صدوق ، ص ۴۸؛ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، شیخ صدوق: ص ۷۲؛ روضه الواعظین، محمد بن حسن فتال نیشابوری: ج۲، ص ۳۴۵؛ بحارالانوار، علامه مجلسی: ج ۸، ص ۱۸۳؛ … ثُمَّ يُنَادِی رِضْوَانُ خَازِنُ الْجَنَّةِ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ هَلُمُّوا إِلَى الرَّيَّانِ فَيَدْخُلُ أُمَّتِی فِی ذَلِكَ الْبَابِ إِلَى الْجَنَّةِ فَمَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فِی رَمَضَانَ فَفِی أَيِّ شَهْرٍ يُغْفَرُ لَهُ و لا حول و لا قوة إلا بالله و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيل: … رضوان خازن بهشت ندا می دهد: اى امت محمد بيائيد به سوى ريان و امت من از اين در وارد بهشت [سیراب] می شوند پس هر كه در ماه‌ِرمضان آمرزيده نشود در چه ماهى آمرزيده می شود؟ و هیچ نیرو و توانی نيست مگر به سبب خداوند و خدا ما را بس است و چه خوب وكيلى است.
  6. خطبه های نماز عید فطر ۲۵/آذر/۱۳۸۰
  7. سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا قَالَ قَالَ امیرالمؤمنین (ع) بَيِّنْهُ تِبْيَاناً وَ لَا تَهُذَّهُ‏ هَذَّ الشِّعْرِ وَ لَا تَنْثُرْهُ نَثْرَ الرَّمْلِ‏ وَ لَكِنْ أَفْزِعُوا قُلُوبَكُمُ الْقَاسِيَةَ وَ لَا يَكُنْ هَمُّ أَحَدِكُمْ آخِرَ السُّورَةِ: عبد اللَّه بن سليمان گويد: از حضرت صادق (ع) پرسيدم از گفتار خداى عزّ و جلّ (كه فرمايد): وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا فرمود: امام علی (ع) فرموده: يعنى او را خوب بيان كن و همانند شعر آن را بشتاب مخوان و مانند ريگ (هنگام خواند) آن را پراكنده مساز، ولى دل‌های سخت خود را به‌وسیله آن به بيم و هراس افكنيد و همت شما اين نباشد كه سوره را به آخر رساند (يعنى همت خود را در تدبر و تأمل درآیات و بكار بستن و عمل كردن آن‌ها قرار دهيد نه به اینکه سوره را به آخر رسانيد.) الكافی، ثقة الاسلام كلینی، ج ‏۲، ص ۶۱۴؛ دعائم الإسلام، نعمان بن محمد تميمى‏، ج ‏۱، ص ۱۶۱؛ الجعفريات، محمد بن محمد بن اشعث‏، ص ۱۸۰؛ النوادر، سيد فضل الله راوندى‏، ص ۳۰؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج ‏۸۹، ص ۲۱۵.
  8. الصحیفه السجادیه، امام سجاد (ع)، ص ۱۸۶، دفتر نشر الهادى، قم.
  9. کلیات شمس جزء هفتم صص ۹۲ و ۹۱.

باکس شناور "همچنین ببنید"

رازونياز به درگاه الهی

ماه رازونياز

مُناجات به معنای رازگویی و عرض نیاز و حاجت به درگاه خدا همراه با شکر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *