خانه / سرای دانش / تاریخی / خوب‌ها موفق‌ترند

خوب‌ها موفق‌ترند

در تقویم روزهای سال، ذیقعده یازدهمین ماه قمری است. در این ماه شادی و غم به هم آمیخته، آغازی همراه با سرور و سرود و پایانی همراه با اندوه دارد. این ماه، ماه امام رضا (ع) است؛ چرا که ابتدای آن ولادت خواهر امام (س)، یازدهمین روزش، ولادت خود امام (ع) و ۲۳ آن زیارت مخصوص امام (ع) است. (۱) پایان ماه هم شهادت فرزند امام (ع) است. ۴۷ بهار از عمر امام رضا (ع) سپری می شد، امّا هنوز شمع فرزندی، کاشانه پر فروغش را فروزان نساخته بود. تا آن که در رجب ۱۹۵ ه (۲) شهر مدینه و خانه امام به نور جمال فرزندش روشن شد (۳) و  «محمد» نام یافت تا تجدید کننده خاطرات و مجاهدات نیای بزرگوارش، پیامبر (ص) باشد. بعدها بر اثر زهد و تقوایی که از وی مشاهده شد به لقب «تقی» موسوم گردید و با بخشندگی و سخاوتی که در راه خدا داشت، لقب دیگرش «جواد» شد.(۴) زکی، مرتضی، مختار و متّقی، از دیگر القاب امام (ع) است. (۵) پرورش امام جواد (ع) در سایه مراقبت های پدری معصوم و دامن تربیت مادری پرفضیلت و با تقوا او را آماده پذیرش مسؤلیت بزرگ الهی گرداند. دوران زندگی امام جواد (ع) از بُرهه های حساس تاریخ پر فراز و نشیب اسلام است. پس از شهادت امام رضا (ع)، از آن جا که اراده الهی بر آن بود که رشته امامت نگسلد، امام جواد (ع) در ۷ سالگی امامت امّت را به عهده گرفت. (۶) این نوع امامت امری شگرف و بی سابقه بود که امامان پیش از ایشان، مردم را از وقوع چنین پیش آمدی آگاه کرده بودند. در این باره یکی از یاران امام رضا (ع) گوید: در محضر امام (ع) بودیم. یکی از حاضران پرسید: سرورم، اگر پیش آمدی رخ دهد، به چه کسی مراجعه کنیم؟ امام (ع) فرمود: «به فرزندم ابوجعفر» در این هنگام آن شخص با تعجب، سن امام جواد (ع) را کم شمرد. امام رضا (ع) فرمود: «خداوند عیسی بن مریم (ع) را در سنی کم تر از سن ابوجعفر، رسول و پیامبر و صاحب شریعت تازه قرار داد.» (۷) در قرآن داستان اعطای رسالت به حضرت یحیی (ع) در کودکی (۸) و سخن گفتن حضرت عیسی (ع) در گاهواره (۹) شاهدی بر این معناست. (۱۰) قاسم بن عبدالرحمن گوید: در بغداد ازدحام مردم را دیدم. پرسیدم: چه خبر است؟ گفتند: فرزند امام رضا (ع) عبور می کند. وقتی کودکی را بر اسب دیدم، با خود گفتم: خدا لعنت کند کسی را که گوید: خداوند اطاعت این کودک را واجب کرده است. در همین هنگام امام جواد (ع) نزد من آمد و با خواندن آیه ۲۴ سوره قمر (گفتند: اگر از انسانى همانند خود پيروى كنيم گمراه و ديوانه باشيم.) به من فهماند که دستور خدا باید اجرا شود و کوچکی و بزرگی مطرح نیست. وقتی چنین شد با خود گفتم: او جادوگری است که از درون من آگاه است. در این هنگام بار دیگر حضرت (ع) به سوی من بازگشت و با خواندن آیه ۲۵ سوره قمر (آيا از ميان همه ما كلام خدا به او القا شده است؟ نه، او دروغگويى خودخواه است.) تهمت سحر را از خود زدود. وقتی که او می رفت به حقانیّت راستین او ایمان آوردم. (۱۱) سِبط ابن جوزی گوید: «امام جواد (ع) در علم و تقوا و زهد و بخشش بر روش پدرش بود.» (۱۲) اِبْن‌ِ حَجَرِ هَیْتَمی‌ گوید: «امام جواد (ع) را مأمون به دامادی انتخاب کرد؛ زیرا با وجود کمی سن، از نظر علم و آگاهی و حلم، بر همه دانشمندان برتری داشت.» (۱۳) شیخ مفید و فتّال نیشابوری گویند: «مأمون شیفته امام جواد (ع) شد؛ زیرا می دید که با وجود کمیِ سنّ، از نظر علم و حکمت و ادب و کمالِ عقلی، به چنان رتبه والایی رسیده که هیچ یک از بزرگان علمی آن روزگار بدان پایه نرسیده اند. (۱۴)» (۱۵) امام جواد (ع) به کوفه رسید. مردم به استقبالش آمدند. در هنگام نماز واپسین، برای حضرت (ع) کوزه ای آوردند تا در کنار درخت خشکیده خرمایی وضو بگیرد و نماز را به جماعت اقامه کند. بعد از نماز، مردمان به هنگام خروج از مسجد، آن درخت را سرسبز و پر میوه دیدند. از لذیذی و شیرینی آن خرما شگفت زده شدند.(۱۶)

شهادت امام (ع)
امام جواد (ع) را در ۲۵ سالگی (۲۲۰ ق)، معتصم به بغداد آورد تا از نزدیک مراقبشان باشد. دسیسه چینی درباریان باعث شد تا معتصم با دستیاری جعفر (پسرمأمون) و فریب ام الفضل (خواهر جعفر و همسر امام)، مقصود پلید خویش را عملی ساخت و جهانی را از فیض وجود آن خورشید عالم تاب محروم ساخت. (۱۷) پیکر امام (ع) را در میان اندوه عزادارانش کنار امام کاظم (ع) در گورستان قریشِ بغداد به خاک سپرده شد.(۱۸) این محل را پس از دفن امام جواد (ع) کاظمین نامیدند.(۱۹)

ر ک به:

  1. امام جواد (ع)
  2. امام خردسال
  3. فضایل امام جواد (ع)
  4. امام جواد، ابوجعفر ثاني(ع)  بقیه در ادامه …

ادامه …

باکس شناور "همچنین ببنید"

لبّیـك

لبّیـك

ابونصربزنطی می‌گوید: خدمت امام رضا (ع) عرض كردم: فدایت شوم؛ چند سالی است كه از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *