خانه / اسوه ها / پيامبر برتر
پيامبر برتر

پيامبر برتر

پيامبر برترپیامبران (ع) در مقام یکسان نیستند، بلکه جایگاه‌های گوناگونی دارند. از امتیازات پیامبر (ص) این است كه حضرت (ص) قبل از بعثت، انسانی؛ امین، راست‌گو، دوراندیش، اصیل، نجیب، ارجمند، خوش‌گفتار، ناصح، عاقل، فاضل، عابد، زاهد، بخشنده، شجاع، قانع، متواضع، شکیبا، بردبار، غیرتمند و نرم‌خو بودند. پیش از بعثت به مقام نبوت رسیدند و پس از بعثت به مقام رسالت برانگیخته شدند. (۱) پیامبر (ص) فرمود: خدا، پیامبران را بر فرشتگان مقرّبش برتری داد و مرا بر تمام پیامبران برتری داد. (۲) برتری پیامبر (ص) بر تمام پیامبران این است كه انبیای گذشته اگر در بین امّت‌های خود هم بودند، ممكن بود عذاب شوند، امّا پیامبر (ص) مانع عذاب بودند و این سنّت مستمر الهی است. (۳) درباره انبیای گذشته داریم: وقتی عذاب آمد، ما حضرت لوط (ع) و تعدادی را نجات دادیم و بقیه را به كام مرگ سپردیم. حضرت نوح (ع) و همراهانش را نجات داده بقیه را به كام طوفان سپردیم، یعنی باوجود حضرت نوح، لوط، موسی، صالح و هود (ع) عذاب نازل می‌شد. در دنیاى امروز که بیدادگرى، استبداد و تبعیض هزار گونه نابسامانى آفریده، مفهوم «رَحْمَهً لِلْعالَمِین» بودن پیامبر (ص)، از هرزمان دیگری آشکارتر است، چه رحمتى از این بالاتر! او برنامه‌ای آورده که هم عمل به آن نقطه پایانى بر تمام بدبختی‌ها و هم رحمتى براى همگان است. تداوم این رحمت، سرانجامش حکومت صالحان است. امام علی (ع) فرمود: خدا دو امان دارد؛ یكی وجود پیامبر‏(ص) و دیگری استغفار مردم است که سعی كنید پس از رحلت پیامبر‏(ص) آن را فراموش نكنید. هرگاه امتی اهل‏ استغفار باشد از رحمت خاصّه برخوردار است. (۴) عبادت مردم در سطح عبادت پیامبر (ص) و استغفار آن‌ها مانند استغفار پیامبر (ص) نیست، لذا امام علی (ع) می‌فرماید: شما دو عامل نجات داشتید، یكی را از دست دادید، مواظب دیگری باشید. از اینكه ابتدا نام پیامبر‏(ص) را برده و سپس استغفار را ذكر می‌کند، شاید از این تقدم بتوان نکته‌ای را استفاده كرد که پیامبر‏(ص) مَثَل اعلای رحمت خاصه خداست، چون مشیت خدا بر اساس حكمت است. (۶) پیامبر (ص) هرچند رحمتی برای جهانیان است اما به مؤمنان توجّه خاصّ و رحیمانه‌ای دارد: به‌یقین، رسولی از خود شما به سویتان آمد که رنج‌های شما بر او سخت و اصرار بر هدایت شما دارد. نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است! (۷) از دیگر شاخصه‌های برتری پیامبر (ص) این است که انبیای گذشته بشارت به آمدن ایشان را داده‌اند. حضرت عیسی (ع): و نویددهنده به پیامبری هستم که پس از من خواهد آمد و نام او احمد است. (۸) بشارت در موردی است که پیامبر بعدی، مطلبی نو و تازه برای امتش بیاورد. بشارت را می‌توان بازگویی خبری که سرور و شادی در بردارد، معنا کرد. بدیهی است که تنها در صورتی شنونده از شنیدن خبری مسرور می‌شود که به حقیقت یا واقعیتِ تازه‌ای که فاقد آن بوده یا مثل و مانند نداشته، دست پیدا کند. اگر پیامبر خاتم (ص) در سطح انبیای گذشته یا در سطح رسالت عیسای مسیح سخن گفته باشد، نخست این‌که دیگر نیازی به آمدن پیامبری تازه نبود، دوم این‌که مجالی برای بشارت نبود.

ر ک به:

  1. ویژه نامه میلاد
  2. سيره و سيماى . . . بقیه در ادامه . . .

باکس شناور "همچنین ببنید"

انقلاب فرهنگی

تحول فرهنگی

پس از انقلاب، دانشگاه‏ ها عرصه تاخت‌وتاز گروهک‏ های مختلف شد و روند تحصیل و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *