خانه / گلزار ادب / شعر / گلِ خوبی
گلِ خوبی

گلِ خوبی

گلِ خوبی

دشت‌ها آلوده‌ست

در لجن‌زار

گل لاله نخواهد روييد.

 

در هوای عفن

آواز پرستو

به چه‌کارت آيد؟

 

فكر نان بايد كرد

و هوایی كه در آن

نفسی تازه كنيم.

 

گل گندم خوب است

گلِ خوبی زيباست

 

ای‌دریغا كه همه مزرعه‌ی دل‌ها را

علف هرزه‌ی كين پوشانده‌ست!

 

هیچ‌کس فكر نكرد

كه در آبادی ویران‌شده

ديگر نان نيست

و همه مردم شهر

بانگ برداشته‌اند

كه چرا سيمان نيست

و كسی فكر نكرد

كه چرا ايمان نيست…

 

و زماني شده است

كه به‌غیراز انسان

هیچ‌چیز ارزان نيست…!

 

حمید مُصَدِّق

باکس شناور "همچنین ببنید"

طمع

ﻃﻤﻊ

گرگ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﮐﻮه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﺎﺭی ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺒﻮﺭ می‌کردند. ﺑﺴﯿﺎﺭ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *