آشتی

آشتی

آشتیآشتی در قرآن:

  1. اگر كدورتی پیش آمد، آشتی‌کنید بهتر است، اگرچه مردم بخل‌ورزند. اگر نیكی كنید و پرهیزگاری نمایید، خدا آگاه است. [1]
  2. اگر نگران قهر شُدید، دو نفر از خویشان مورد اعتماد را انتخاب كنید تا آنان را آشتی دهند. [2]
  3. اگر گروهی اختلاف داشتند، آنان را آشتی دهید، چراکه مؤمنان برادرند. [3] هر كس برای رضایت خدا چنین كند، پاداشی بزرگ دارد. [4]

آشتی در روایات:

  1. پیامبر (ص): ابوذر از قهر با برادرت بپرهیز، زیرا با قهر عملی پذیرفته نمی‌شود. [5]
  2. پرسید: یا رسول‌الله! پدرومادر به من ظلم می‌کنند، آیا می‌توانم قهر كنم؟ پیامبر (ص) فرمود: اگر قهر كنی، خدا از تو دوری كند. از آنان دور نشو تا خدا یاورت باشد. [6]
  3. پیامبر (ص): بیش از سه روز قهر روا نیست، بعد از سه روز سلام كنید. اگر جواب سلام را داد، هر دو در ثواب شریک‌اند و اگر جواب نداد، گنه‌کار است و سلام كننده از قهر درآمده است. [7] بهترین فرد كسی است كه ابتدا سلام كند. [8]
  4. امام صادق (ع): آشتی و نزدیك كردن مردم به یكدیگر، صدقه‌ای است كه خدا آن را دوست دارد. [9] ملعون است، ملعون است كسی كه برادر دینیش به وی پیشنهاد آشتی كند و او نپذیرد. [10]

ر ک به:

  1. توبه
  2. پیامبرآشتی
  3. شاعر آشتی
  4. پيشواي صلح
  5. دوست بدارید…
  6. بخشش دیگران
  7. دیگران را ببخشید
  8. پیامبر صلح و آشتی
  9. فرصتی برای آشتی
  10. گام دوست داشتنی
  11. فرصتی طلائی برای آشتی
  12. نیاز به دوستی در افراد جامعه

حلالیت طلبی: بخشی از توبه واقعی، طلبیدن حلالیّت است. انسان با توبه، درواقع، اگر واجبی (نماز و روزه‌ و …) بر گردن دارد، باید قضا و درصورتی‌که وقت آن نگذشته، ادا کند. اگر كسی حقّی مالی بر گردن دارد، باید برگرداند و اگر برایش مقدور نیست، بایستی حلالیت بطلبد تا قیامت گرفتار نباشد. اگر غیرمالی است باید رضایت طرف را به دست آورد كه خدا انسان‌های باگذشت را دوست دارد. [11]

پانویس:

  • [1] وَ الصُّلحُ خَیرٌ وَ اُحضِرَتِ الاَنفُسُ الشُّحَّ وَ اِن تُحسِنوا وَ تَتَّقوا فَاِنَّ اللّهَ كَانَ بِما تَعمَلونَ خَبیرا. نساء، 128
  • [2] نساء، 35
  • [3] حجرات، 9 و اِنَّمَا المُؤمِنونَ اِخوَةٌ فَاَصلِحوا بَینَ اَخَوَیكُم. حجرات،10
  • [4] انفال، 1 و وَ مَن یفعَل ذلِكَ ابتِغاءَ مَرضاتِ اللّهِ فَسَوفَ نُؤتیهِ اَجرًا عَظیمـا. نساء،114
  • [5] یا أَبَاذَرٍّ أَنْهَاکَ عَنِ الْهِجْرَانِ وَ إِنْ کُنْتَ لَابُدَّ فَاعِلًا فَلَا تَهْجُرْهُ فَوْقَ ثَلَاثَةِ أَیامٍ کَمَلًا فَمَنْ مَاتَ فِیهَا مُهَاجِراً لِأَخِیهِ کَانَتِ النَّارُ أَوْلَی بِهِ، ای اباذر نهی می‌کنم تو را از قهر کردن و دوری نمودن اگرچه ناچاری دوری مکن برادرت را بیش از سه روز تمام. پس هر کس بمیرد در حال دوری کردن از برادرش آتش به او سزاوارتر باشد. میزان الحكمه، محمدی ری شهری، ترجمه حمید رضا شیخی، ج 13، ص 6617 واژه «هجر»، دارالحدیث و مجلسی محمدباقر؛ بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، تهران، دارالکتاب اسلامیه، ۱۳۶۴، نوبت دوم، ج‌۷۲ ص ۱۸۴ و ج‌۷۴ ص ۷۲. یا أَبَاذَرٍّ إِیاکَ وَ هِجْرَانَ أَخِیکَ فَإِنَّ الْعَمَلَ لَا یتَقَبَّلُ مِنَ الْهِجْرَانِ؛ ای اباذر بپرهیز از دوری کردن از برادرت؛ زیرا که عمل انسان با قهر پذیرفته نمی‌شود. مجلسی محمدباقر؛ بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، تهران، دارالکتاب اسلامیه، ۱۳۶۴، نوبت دوم، ج‌۷۴ ص ۷۲
  •  [6] وَ یقطَعونَ ما اَمَرَ اللّهُ… رعد، 25 و اصول كافی، كتاب ایمان و كفر، ج 1، ص 157، چ بیروت
  • [7] میزان الحكمه، همان، ص 6619
  • [8] همان، ص 6621
  • [9] الكافی، كلینی قدس‏سره، ج 2، ص 209، دارالكتب الاسلامیة
  • [10] بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 71، ص 236، مؤسسة الوفاء، بیروت
  • [11] تفسیر عاملی، ابراهیم عاملی، ج 4، ص 297، نشر انتشارات صدوق

باکس شناور "همچنین ببنید"

پاداش

پاداش الهی

پیامبران با دعوت به اسلام[1]، راه‌های رسیدن به پاداش الهی را معرفی کردند[2] که می‌توان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *