خانه / آیین زندگی / دست بوسیدنی
دست بوسیدنی

دست بوسیدنی

دست بوسیدنی با صداقت و اخلاص عمل صالحی اگر انجام شود می‌تواند انسان متقی و پرهیزکار را با سلامتی به مقصد نهایی رساند. این کار خوب، عمل اجتماعی صدقه و اهتمام به انفاق است که با هدف خدمات‌رسانی به دیگران از آنچه خدا به انسان داده است.[1] از برکات این عمل نیک، بهره‌مندی از برکت در مال، فرزند، سلامت در دنیا و … به دعای بهره‌مندان از آن است که دعای محرومان اجابت شود و دست در دست خدا بگذارد و بوسه بر دست خدا نهد. [2] ارزش این عمل در سطح عبادتی چون نماز قرار دارد؛ از این رو همان طوری که میان نماز با خدا ارتباط مستقیمی است، همچنین میان خدا و انفاقات چنین سطحی از ارتباط وجود دارد و خدا خود گیرنده آن است هر چند که به ظاهر به دست محرومان و … در صدقات مستقیم مانند صدقات واجب (زکات، خمس، انفاقات به همسر، فرزند، والدین و …) به دست پیامبر(ص) و معصومان(ع)می‌رسد؛ زیرا خدا به‌صراحت می‌فرماید: آیا ندانسته‏‌اند كه تنها خداست كه از بندگانش صدقات را مى‌گیرد.[3] از آنجا که خدا صدقات را می‌گیرد، هر چند که در دست انسانی قرار داده می‌شود، ولی آن دست در حقیقت دست خداست که می‌بایست چنین دستی را بوسید. هرگاه امام سجاد (ع) چیزی را به سائل می‌داد، دستش را می‌بوسید. به حضرت(ع) عرض شد: چرا دست او را می‌بوسی؟ می‌فرمود: این صدقه قبل از اینكه به دست او برسد به دست خدا می‌رسد. هیچ کاری نیست، مگر آنکه فرشته‌ای مامور انجام آن است، مگر صدقه که به دست خدا می‌رسد و از آنجا به دست سائل می‌رسد.[4] گاهی می‌بایست صدقه را از سائل بازپس گرفت و آن را بویید و دوباره به سائل بازگرداند و بر دیدگان گذاشت تا از برکات عنایت الهی این مال داده شده بهره‌مند شد؛ زیرا این مال خدایی شده است. امام صادق(ع) فرمود: پدرم وقتی صدقه در دست سائل می‌گذاشت، آن را برمی‌گرداند و می‌بوسید و می‌بویید، سپس آن را دوباره به سائل می‌داد. [5]

پانویس:

  • [1] بقره، آیه 3 و نور، آیه 24          
  • [2] نساء، آیه 136؛ بقره، آیه 285
  • [3] توبه، آیه ۱۰۴ و ذاریات آیه 19؛ معارج، آیات 24 و 25
  • [4] كان علی بن الحسین(ع) إذا أعطی السائل قبّل ید السائل. فقیل له لم تفعل ذلك؟ قال: لأنّها تقع فی یدالله قبل یدالعبد؛ و قال: لیس من شیء إلا وكّل به ملك إلا الصدقه؛ وسایل‌الشیعه، ج ۹، ص ۴۳۳
  • [5] به نقل از اصول كافی و تفسیر عیاشی از امام صادق(ع): كان أبی إذا تصدّق بشیء وضعه فی ید السائل ثمّ ارتدّه منه فقبّله و شمّه ثم ردّه فی ید السائل. آنچه در راه خدا به بینوایان می‌دهند به ‌جهت ثواب، چیزی که کسی برای سلامت خود و دفع بلا به مردم فقیر و مستحق می‌دهد،

باکس شناور "همچنین ببنید"

پاداش

پاداش الهی

پیامبران با دعوت به اسلام[1]، راه‌های رسیدن به پاداش الهی را معرفی کردند[2] که می‌توان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *