خانه / اسوه ها / در سوگ گل یاس
در سوگ گل یاس

در سوگ گل یاس

ازبس‌که بود مثل محمد، شمایلش[۱]

گویی نهاد، آینه‌ای در مقابلش

تنها نه زن، که خالق هستی ز نور خویش

بخشیده بود جوهر انسان کاملش

دریای بی‌کرانه‌ی عصمت که در جهان

تنها علی رسید به ادراک ساحلش

اوصاف او به سوره‌ی کوثر خلاصه شد

زیرابه وحی نیز نگنجد فضائلش

اعجاز، واژه ایست که زهراست آیتش

معراج، مزرعی است که زهراست حاصلش

روز ازل مراد «أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ»[۲]

بار امانتی است که زهراست حاملش

تنزیل اگرچه قدر ز مُنزِل گرفته است

نازد به خود که خانه‌ی زهراست منزلش

آل عبا اگر ز محمد، مقام یافت

زهراست ثقل دایره و شمع محفلش

حیدر «ولی» و حضرت زهراست حامی‌اش

میزان، علی و حضرت زهرا معادلش

نازم به خانه‌ای که در آن جن و انس را

اذن دخول نیست چو زهراست داخلش

نازم به قامتی که ملک رشک می‌برد

بر تاروپود چادر او در نوافلش

نازم به دامنی که نبی سر بر آن گذاشت

در ناملایمات، پی رفع مشکلش

از کودک گرسنه‌ی خود کرد نان، دریغ

تا نگذرد گرسنه از آن سفره، سائلش

جاری چو زمزم است ولی مروه و صفا

هرگز نمی‌رسند به طی مراحلش

قبرش نهان شد ازنظر خلق تا ز آه

هر دم به‌جای گُل ندمد آتش ازگلش

جانم فدای یاس کبودی که ازنظر

در روز حشر نیز نهان است محملش

جانم فدای ماه منیری که در سفر

عاجز شد آفتاب ز سیر منازلش

گر شهره شد حسن به کرامت، ز مادر است

جود و کرم نمی ست ز بحر خصائلش

در اهتزاز مانده اگر بیرق حسین

بسته ست دست حضرت زهرا حمایلش

زهراست تکیه‌گاه پسر در مصائبش

زهراست نوحه‌خوان پسر در مقاتلش

زینب، اگر گرفت به صحرای کربلا

سکان به کف، سکینه‌ی زهراست در دلش

ام‌البنین اگرچه ابوالفضل پرورید

از شیر خود، عنایت زهراست شاملش

نازم به کوثری که تبار رسول از اوست

ابتر، اگرچه خواند ز کین، ابن وائلش[۳]

گرگان پس از شهادت او نیز در کمین

تا ریشه‌کن کنند تبار و سلاسلش

نامحرمی و ضربه به پهلوی فاطمه؟!

شکر خدا که شد درودیوار، حائلش

وای از دمی که شکوه کند نزد مصطفی

در روز حشر، حضرت زهرا ز قاتلش

وای از دمی که شرم زند شعله بی‌امان

نزد رسول، بر جگر خصم جاهلش

ما لعن بر جماعت غاصب نمی‌کنیم

زیرا فدک نبود و فلک نیز قابلش

این شکوه را چو یوسف زهراست مدعی

موکول می‌کنیم به دیدار عاجلش

افشین علا

۳۰ اسفند ۱۳۹۶

ویژه نامه:

  1. سادات
  2. فاطمیّه
  3. فاطمیّه
  4. پگاه پاکی
  5. عطر یاس
  6. یاس کبود
  7. یاس سفید
  8. سلاح اشک
  9. بهشت ویژه
  10. بیت الاحزان
  11. همتاي قرآن
  12. بانوی آزادی
  13. بانوی بانوان
  14. بانوی کرامت
  15. بانوی سربلند
  16. فریاد بی‌صدا
  17. تدارک بهشت
  18. زنان در انتظار
  19. تندیس عبادت
  20. جمادی الثانی
  21. خواهر خورشید
  22. الگوهای نیایش
  23. وامدار دامان مادر
  24. آمنه مادر خورشید
  25. خاکسپاری شبانه
  26. برترین بانوی جهان
  27. بانوي تازه مسلمان
  28. بَهْجَةُ قَلْبِ المُصْطَفی(ص)
  29. فاطمه ای که معصومه بود
  30. از فاطمه ای که معصومه بود
  31. احادیثی از حضرت زهرا(س)
  32. کتاب شناسی حضرت فاطمه(س)
  33. بزرگ ترین فضیلت حضرت فاطمه(س)
  34. حکم اهانت به حضرت فاطمه زهرا(س)
  35. قرآن در کلام حضرت فاطمه عليها السّلام

پانویس:

  • [۱] شبیه‌ترین مردم به پیامبر (ص) در سخن گفتن حضرت فاطمه (س) بود. وقتى بر پیامبر (ص) وارد می‌شد، حضرت (ص) دستش را می‌گرفت، می‌بوسید و بر جاى خویش می‌نشانید و هر گاه پیامبر (ص) بر حضرت (س) وارد می‌شد، به احترام پیامبر (ص) از جاى بر می‌‌خاست و دست پدر (ص) را می‌بوسید و در جاى خود می‌نشانید. بانوى نمونه اسلام، ابراهیم امینی، ص ۱۰۹.
  • [۲] وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ؛ و پروردگار تو از پشت بنى‌آدم فرزندانشان را بيرون آورد. و آنان را بر خودشان گواه گرفت و پرسيد: آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آرى، گواهى مى‌دهيم. تا در روز قيامت نگوييد كه ما از آن بى‌خبر بوديم. سوره اعراف، آیه ۱۷۲.
  • [۳] عاص بن وائل سهمی، از افرادی بود که پیامبر (ص) را بسیار مورد اذیت قرار می‌داد. او را جزو پنج‌نفری دانسته‌اند که پیامبر (ص) را مسخره می‌کردند (شیخ صدوق، الخصال، محقق و مصحح: غفاری، علی‌اکبر، ج‌ ۱، ص ۲۷۹، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ اول، ۱۳۶۲ش) و خداوند آیه «اِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئینَ؛ ما مسخره‌كنندگان را از تو باز مى‌داريم.» (سوره حجر، سوره پانزدهم، آیه ۹۵) را درباره این افراد نازل فرمود. (طبرسی، فضل بن حسن، مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: بلاغی‌، محمدجواد، ج‌۶، ص ۵۳۳، ناصرخسرو، تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش و فخرالدین رازی، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج ۱۹، ص ۱۶۵، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ سوم، ۱۴۲۰ق) برخی از مفسّران شان نزول سوره کوثر را در جواب عاص بن وائل دانسته‌اند. ابن عباس می‌گوید: «عاص بن وائل که از سران مشرکان بود، پیامبر (ص) را هنگام خارج شدن از مسجدالحرام ملاقات کرد و مدتی با حضرت (ص) گفت‌وگو نمود، گروهی از سران قریش در مسجد نشسته بودند و این منظره را از دور مشاهده کردند، هنگامی‌که عاص بن وائل وارد مسجد شد به او گفتند: با که صحبت می‌کردی؟ گفت با این مرد «ابتر»! این تعبیر را به خاطر این انتخاب کرد که عبدالله پسر پیامبر (ص) از دنیا رفته بود و عرب کسی را که پسر نداشت ابتر (بدون عقب) می‌نامید.» (ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، تحقیق: شمس‌الدین، محمدحسین، ج ۸، ص ۴۷۷، دار الکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۹ق و واحدی، علی بن احمد، اسباب نزول القرآن، تحقیق: زغلول، کمال بسیونی، ص ۴۹۴، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۱ق) به‌علاوه، مفسران شان نزول برخی آیات دیگر را نیز کار قبیح عاص می‌دانند. (ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، تحقیق: شمس‌الدین، محمدحسین، ج ۸، ص ۴۷۷، دار الکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۹ق) از عاص فرزندانی نیز باقی ماندند. معروف‌‌ترینشان عمرو بن عاص مشاور و مغز متفکر معاویه که به حکومت مصر رسید. (ابن أثیر، علی بن محمد، أسد الغابة فى معرفة الصحابة، ج ‏۳، ص ۳۶۲، دار الفکر، بیروت، ۱۴۰۹ق)

باکس شناور "همچنین ببنید"

امام رضا ع

چرا رضا ؟

چرا مشهورترین لقب امام هشتم، «رضا» به معنای «خشنودی» است؟ در بین امامان، بعد از امام …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *