خانه / آیین زندگی / زمستان
بهار مؤمن زمستان است

زمستان

بهار مؤمن زمستان است؛ شب‌هایش طولانی است كه برای عبادت نیمه‌شب از آن كمك می‌گیرد و روزهایش كوتاه است كه برای روزه گرفتن از آن مدد می‌جوید.[۱] این‌چنین گفت خواجه‌ی مختار (ص) // که زمستان مؤمن است بهار. یعنی چنان‌که مردم را در سال وقت بهار خوش‌تر آید، زیرا که هوا میانه و معتدل بود و عالم سبز گردد هم چنان‌که مؤمن را خوش آید که روزها، کوچک بود و روزه داشتن آسان بود و شب‌ها دراز بود، تواند که طاعت بسیار کند. زمستان با شب‌هایش طولانی که انسان می‌تواند به نماز شب قیام کند، بهار مؤمن است. شب‌های زمستان، بهار شکفته شدن گل‌ها و استعدادها و ظرفیت‌های مؤمن است. حضرت مریم (س) از دنیا رفت، حضرت عیسی (ع) او را به خاک سپرد، پس‌ازآن روح مادرش را دید و گفت: «مادر! آیا آرزویی داری؟» پاسخ داد: «آری، آرزویم این است که در دنیا بودم و شب‌های سرد زمستانی را با مناجات و عبادت به بامداد می‌رساندم و روزهای گرم تابستان را روزه می‌گرفتم.»[۲] عبادت شهید محراب چنان بود که همیشه از نصف شب مناجاتش را تا به طلوع صبح می‌رساند. مناجات «خمس عشر» را از حفظ می‌خواند. بر این روش بود تا که شربت شهادت نوشید.[۳] مکرّر در نیمه‌شب زمستان دیده شد، پشت‌بام مسجد درحالی‌که برف به شدّت می‌بارید، مشغول مناجات بود تا این‌که برف، سراسر قامتش را از سر تا پا سفیدپوش می‌کرد. امام صادق (ع): پیامبر (ص) موقعی که می‌خواستند بخوابند، ظرف آب را بالای سر می‌گذاشتند چیزی هم‌روی ظرف قرار می‌دادند. بعد مقدار کمی می‌خوابیدند و برمی‌خاستند. قبل از اینکه وضو بگیرند، به ستارگان آسمان نگاه می‌کردند و آیاتی (آل‌عمران، آیه ۱۹۱ به بعد) را می‌خواندند و در خلقت آسمان‌ها فکر می‌کردند.[۴] بعدازآن، وضو می‌گرفتند و چهار رکعت نماز شب با رکوع و سجود طولانی می‌خواندند و می‌خوابیدند. سپس باکمی استراحت دوباره بیدار می‌شدند. وضو می‌گرفتند و چهار رکعت نماز می‌خواندند و دوباره کمی می‌خوابیدند و بلند می‌شدند و نماز شفع و وتر را می‌خواندند.[۵] شاید به‌این‌علت بوده که آن‌قدر عشق به عبادت داشتند که نمی‌خواستند طولانی بخوابند. البته شاید بخواهند به ما یاد دهند؛ هر چه عمل سخت‌تر، فضیلتش بیشتر است.

پانویس:

  • [۱]پیامبر (ص): اَلشِّتاءُ رَبِيعُ المُؤْمِنِ، يَطُولُ فِيهِ لَيْلُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلي قِيامِهِ وَ يَقْصُرُ فِيهِ نَهارُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلَي صِيامِهِ. بحارالانوار، ج ۶۴، ص ۳۰۴، به نقل از الأمالي شيخ صدوق (م ۳۸۱ ق)، مؤسسه بعثت، قم، ۱۴۱۷ ق، چ ۱ و وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۴۱۴.
  • [۲]داستان‌هایی از یاد خدا، صفحه ۲۸
  • [۳]شهید محراب مرحوم ملاّ محمدتقی برغانی. این بزرگوار در حال سجده، درحالی‌که مناجات خمس عشرة را می‌خواند، به دست بابی‌ها به شهادت رسید. مناجات خَمْسَ عَشَر، مجموعه دعاهای پانزده‌گانه‌ی امام سجاد (ع) است. این دعاها، در کتاب‌های الصحیفة الثانیة السجادیة، بحارالانوار و مفاتیح‌الجنان نقل‌شده است. محور این مناجات‌ها مباحث اخلاقی و عرفانی است. در شرح این مناجات‌ها کتاب‌هایی نوشته‌شده است.
  • [۴]الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَ قُعُودًا وَ عَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ؛ آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته، ياد مى‌كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‌انديشند: اى پروردگار ما، اين جهان را به بيهوده نيافريده‌اى، تو منزهى، ما را از عذاب آتش بازدار. سوره آل‌عمران، آیه ۱۹۱.
  • [۵] تهذیب، ج ۲، ص ۲۶۲، ح ۸۲.

باکس شناور "همچنین ببنید"

وقــــت ملاقات

وقــــت ملاقات

در حریم قدسی‌‌ات بال مناجاتی بده.گنبدت دل می‌‌برد، وقت ملاقاتی بده دست‌هایم خالی از پیش …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *