خانه / آیین زندگی / الگوهای دست یافتنی
الگوهای دست یافتنی

الگوهای دست یافتنی

در قرآن، نام تعدادی از زنان با صفاتشان آمده است‌:

  1. حوا توبه‌کار، همسر حضرت آدم (ع)
  2. آسیه مؤمن و مشتاق خدا، همسر فرعون
  3. سارا خدمتگزار پیامبر و همسر حضرت ابراهیم (ع)
  4. رحمت نمونه ایثار و خدمتگزار پیامبر همسر ایوب (ع)
  5. هاجر از مهاجران فرهنگی همسر حضرت ابراهیم (ع)
  6. اشیاع از زنان صالح و متواضع همسر حضرت زکریا (ع)
  7. یوکابد از مسلمانان توکل‌کننده مادر حضرت موسی (ع)
  8. حَنَّه زنی با اخلاص و راست‌گو همسر حضرت عمران (ع)
  9. صفورا زنی با حیا و حسن انتخاب همسر حضرت موسی (ع)
  10. حضرت فاطمه (س) تجلی کمال تمام زنان الهی، آسمانی و قرآنی
  11. بلقیس عاقل، با درایت، آینده‌نگر و حق‌گرا همسر حضرت  سلیمان (ع)
  12. حضرت مریم (س)، مادر حضرت عیسی (ع) زن پاکی که در قرآن بیشتر از سایر زنان به نیکی از او یاد شده است.

قرآن، نام های: حوا، آسیه، سارا، هاجر، یوکابد، صفورا، اشیاع، حَنَّه، لیا، بلقیس، مریم، خدیجه، فاطمه (س) با صفات آنان آورده که نام این زن از زنـان قـرآنی و الگوهای دست‌یافتنی هستند. [۱] صفات آنان به ترتیب چنین است:[۲]

  1. حوا همسر حضرت آدم (ع)، توبه‌کار بود.[۳]
  2. آسیه همسرفرعون، مؤمن و مشتاق خدا بود.[۴]
  3. سارا همسر حضرت ابراهیم (ع) خدمتگزار پیامبر بود.[۵]
  4. هاجر همسر حضرت ابراهیم (ع) از مهاجران فرهنگی بود.[۶]
  5. یوکابد مادر حضرت موسی(ع) او مسلمان و توکل‌کننده بود.[۷]
  6. صفورا همسر حضرت موسی (ع) حیاوحسن انتخاب داشت.[۸]
  7. اشیاع همسر حضرت زکریا (ع) از زنان صالح و متواضع بود.[۹]
  8. حَنَّه همسر حضرت عمران (ع) زنی با اخلاص و راستگو بود.[۱۰]
  9. همسر حضرت ایوب (ع) نمونه ایثار و خدمتگزار حضرت ایوب بود.[۱۱]
  10. بلقیس زنی عاقل، با درایت، آینده‌نگر و حق‌گرا بود.[۱۲]
  11. خدیجه همسر پیامبر (ع) نمونه ایثار و احسان بود.[۱۳]
  12. تجلی کمال یازده زن الهی قرآنی در حضرت فاطمه (س) است.[۱۴]
  13. حضرت مریم (س)، مادر حضرت عیسی (ع) زن پاکی است که قرآن بیشتر از سایر زنان به نیکی از او یاد نموده است.[۱۵]

ر ک به:

  1. همتاي قرآن
  2. حضرت فاطمه (س) و قرآن
  3. عصمت حضرت فاطمه (س)
  4. حضرت فاطمه (س) و روایات
  5. قرآن در کلام حضرت فاطمه(ع)
  6. حضرت فاطمه (س) از دید قرآن
  7. کتاب شناسی حضرت فاطمه(س)
  8. ازدواج امام علی (ع) و فاطمه (س)
  9. بزرگ ترین فضیلت حضرت فاطمه (س)
  10. لایق همسری فاطمه (س) برترین بانوی جهان

پیوست:

  • [۱] به‌صراحت یا به کنایه، از ۱۲ زن پاک‌ به عنوان زنـان قـرآنی الگوهای دست دست‌یافتنی نام می‌برد: حوا همسر آدم، آسیه همسر فرعون، سارا یا ساره همسر ابراهیم(ع) دختر هارون، هاجر همسر ابراهیم(ع) مادر اسماعیل، یوکابد مادر موسی، صفورا همسر موسی و دختر شعیب، اشیاع همسر زکریا، حنه همسر عمران(ع)، «رحمه» یا «لیا» همسر ایوب (ع)، بلقیس همسر سلیمان، مریم همسر یوسف نجار، خدیجه همسر پیامبر(ص)، فاطمه طاهره(س) همسر علی(ع).
  • [۲] نشریه دنیای زنان شماره ۷۰
  • [۳] قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ، گفتند: اى پروردگار ما، به خود ستم كردیم و اگر ما را نیامرزى و بر ما رحمت نیاورى از زیان‌دیدگان خواهیم بود. اعراف،۲۳
  • [۴] وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِینَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِی عِنْدَكَ بَیتًا فِی الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِی مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ؛ و خدا براى كسانى كه ایمان آورده‌اند، آن فرعون را مثَل مى‌زند آنگاه‌که گفت: پروردگارم، براىم در بهشت نزد خود خانه‌اى بنا كن و مرا از فرعون و عملش نجات ده و از مردم ستمكار برهان. تحریم، ۱۱٫
  • [۵] وَ امْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَ مِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ یعْقُوبَ؛ زنش كه ایستاده بود، خندید. او را به اسحاق بشارت دادیم و پس از اسحاق به یعقوب. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ…؛ و همسر او به خدمتگزاری به پا بود. هود، ۷۱
  • [۶] سائحات: زنانی که (در پی کسب رضای الهی) دائم درحرکت‌اند. اسم فاعل از سیاحت به معنای راه افتادن و در زمین گشتن است و به همین جهت به آبی که دائماً روان است سائح می‌گویند و منظور از سائح کسی هست که با قدم‌هایش از این معبد به آن معبد می‌رود سائحات از صفات کمالی زنان به معنای زنان مهاجر است. علامه طباطبایی(ره): سائحات کسانی هستند که با گام‌های خود از مسجدی به مسجد دیگر هجرت نموده، با بدن‌های خود در پی اطاعت و انجام دستورات خدا می‌روند. او به امر خدای ابراهیم از اورشلیم به مکه هجرت کرد. رنج دوری از وطن، خانه و شوهر خود را تحمل نمود و در جست‌وجوی آب بارها میان صفا و مروه را پیمود.
  • [۷] إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰ آنگاه كه بر مادرت آنچه وحى كردنى بود وحى كرديم. أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ ۚ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي؛ او را در صندوقى بيفكن، صندوق را به دريا افكن، تا دريا به ساحلش برد و دشمن من و او صندوق را برگيرد. محبت خويش بر تو ارزانى داشتم تا زير نظر من پرورش يابى. طه، ۳۸ و ۳۹
  • [۸] فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ؛ يكى از آن دو زن كه به آزرم راه مى‌رفت نزد او آمد و گفت: پدرم تو را مى‌خواند تا مزد آب‌دادنت را بدهد. چون نزد او آمد و سرگذشت خويش بگفت، گفت: مترس، كه تو از مردم ستمکار نجات‌یافته‌ای. اسْتِحْياءٍ حيا، از برجسته‌ترين كمالات زن است. صفورا دختر شعیب، همسر موسی (ع) نمونه حیا و حسن انتخاب بود. دختر شعیب در هنگام دعوت از موسی (ع) به‌سوی پدرش نهایت حیا را رعایت نمود. به‌رغم تهیدستی موسی (ع) ملاک گزینش را امین و توانا بودن می‌داند. قصص، ۲۵
  • [۹] فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ؛ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ؛ دعايش را مستجاب كرديم و به او يحيى را بخشيديم و زنش را (كه نازا بود) برايش شايسته گردانيديم. (و اين به خاطر آن بود كه) اينان در كارهاى نيك شتاب مى‌كردند و بابیم و اميد ما را مى‌خواندند و در برابر ما خاشع بودند. ما همسر زکریا را برایش صالح گردانیدیم، آن‌ها در کارهای خیر سبقت می‌گرفتند و ما را باحالت بیم و امید دعا می‌کردند همواره در برابر ما خاضع و خاشع بودند. انبیا، ۹۰
  • [۱۰] إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ و زن عمران گفت: اى پروردگار من، نذر كردم كه آنچه در شكم دارم از كار اين جهانى، آزاد و تنها در خدمت تو باشد. اين نذر را از من بپذير كه تو شنوا و دانايى. حنه همسر عمران، مادر مریم (س) با اخلاص نذر نمود فرزندی را که در شکم دارد خدمتگزار بیت‌المقدس قرار دهد و به آنجا هدیه کند؛ پس چون فرزندش متولد شد صدق خود را وفای به نذرش به اوج رساند. آل‌عِمْرَان، ۳۵٫ حَنّه یا حَنّای قدیس دختر فاقوذ (חַנָּה) مادر مریم (س) و مادربزرگ عیسی (ع) بود که نسبش به داوود (ع) می‌رسید. او همسر عمران راهب بزرگ قوم بنی اسرائیل و شوهر خواهرش حضرت زکریا (ع)، از پیامبرانی است که در قرآن از وی به نیکی یاد شده است. اشاره قرآن به این زن به عنوان پیش در آمدی برای شروع ماجرای حضرت مریم (س) است. ماجرای حَنّه و خواهرش در قرآن آیات ۳۵ تا ۳۷ سوره آل‌عِمْرَان، از سوت وکور بودن خانه این دو و تمایل شدید آن ها به داشتن فرزند شروع می‌‌شود.
  • [۱۱] وَ وَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ؛ و به او خانواده‌اش و همچنین از ديگر ياران را عطا كرديم و اين خود رحمتى از ما بود و براى خردمندان اندرزى. وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَ لَاتَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛ دسته‌اى از چوب‌های باريك به دست‌گیر و با آن بزن و سوگند خويش را مشكن. او را بنده‌اى صابر يافتيم. او كه همواره روى به درگاه ما داشت چه نيكو بنده‌اى بود. همسر ايّوب، نمونه بزرگی از ایثار و فداکاری بود، (ایوب کلمه عبری به معنای رجوع کننده به خداست. حضرت ایوب (ع) یک زن داشت به نام رحمت دختر حضرت یوسف بن یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم (ع) (بحارالانوار، ج ۱۲، ص۳۴۲) از همین رو لیاقت یافت که خدا از او به کنایه به نیکی یاد کند؛ زیرا در هنگام گرفتاری حضرت ایوب (ع) و بیماری او همه حتی فرزندانش از او دوری گزیدند و ترکش کردند. درحالی‌که ایوب (ع) به فقر دچار بود و به دلیل بیماری حتی کسی صدقه به او نمی‌داد، فقط همسرش ایثار نموده، در کنار او ماند و برای او به مدت طولانی نان و غذا تهیه می‌نمود و دست از او برنمی‌داشت. افزون بر این‌ها حاضر شد برای نشکستن سوگند ایوب (ع) بعد از بهبود و تمکن او، ضربه ضغث (ضِغْثاً: دسته‌ای از ساقه‌های گندم و جو یا چوب‌های نازک. بسته‌ای از رشته‌های خرما یا گیاهان.) را تحمل کند و هرگز زبان به اعتراض نگشود که‌ای ایوب! بعدازآن همه صبری و خدمتی که به‌پای تو ریختم آیا باید نسبت به من گمان بد ببری و عجولانه سوگند یاد کنی و هم‌اکنون نیز برای شکستن قسم تو، من باید ضغث را تحمل‌کنم؟! بله او زنى فداكار بود كه در تمام دوران بيمارى او را رها نكرد و از او پرستارى نمود. ص،۴۳ و ۴۴٫ فهرست سوره هایی که نام ایوب (ع) در آن ذکر شده: نساء، انعام، انبیاء و ص.
  • [۱۲] إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ؛ زنى را يافتم كه بر آن‌ها پادشاهى مى‌كند. از هر نعمتى برخوردار است و تختى بزرگ دارد. نمل، ۲۳ زن مى‌تواند حكومت كند؛ «تَمْلِكُهُمْ» ولى حكومت زن بر جامعه، حتّى براى يك پرنده هم عجيب است. «وَجَدْتُ امْرَأَةً – وَجَدْتُها وَ قَوْمَها» قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛ گفتندش: به صحن قصر درآى. چون بديدش پنداشت كه آبگيرى ژرف است. دامن از ساق‌هایش برگرفت. سليمان گفت: اين صحنى است صاف از آبگينه. گفت: اى پروردگار من، من بر خويشتن ستم كرده‌ام و اينك با سليمان در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم. نمل، ۴۴٫ علامه طباطبایی (ره): «وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ» بر اساس قرائن در آیه ازجمله چیزهایی که به بلقیس داده‌شده بود دوراندیشی، عقل، درایت، جزم و عزم بود. بلقیس زنی هوشمند، با درایت، عاقبت‌اندیش، اهل مشورت و دارای روح حق‌گرایی بود؛ زیرا پس از مشاهده دلایل درستی نبوت حضرت سلیمان (ع) بلافاصله به خدا ایمان آورده، مسلمان می‌شود و از کفر نادم شده، آن را ظلم به خویش (إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي) معرفی می‌کند. هوش و درایت او ازآنجا آشکار می‌شود که وقتی نامه سلیمان به دستش می‌رسد با تعمق در آن، از نامه به وصف کریم یادکرده، بلافاصله اظهارنظر نمی‌کند، بلکه نخبگان کشوری و لشکری را گردآورده، با آنان به مشورت می‌نشیند. نخبگان لشکری راه مقابله باقدرت را پیشنهاد می‌کنند، اما بااین‌حال تصمیم‌گیری نهایی را بر عهده خود بلقیس می‌گذارند که خود نشان از مقبولیت حزم و عقل او در میان نخبگان دارد. بلقیس بر اساس شناخت و درایت خود تصمیم به تحقیق، تأمل و مذاکره تسلیم حق می‌شود.
  • [۱۳] وَ وَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ؛ و تو را تنگدست يافت و بى‌نياز . ضحی، ۶ کلمه عَائِلًا به معنای فقیر گرفته‌اند. پیامبر (ص) بعدازآنکه مالی نداشت خدا او را به‌وسیله خدیجه (س) که اموالش را پس از ازدواج بخشید، ثروتمند نمود.
  • [۱۴] يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا؛ به نذر وفا مى‌كنند و از روزى كه شر آن‌همه جا را گرفته است مى‌ترسند. وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً؛ و غذاى خود را باآنکه دوستش دارند، به بينوا و يتيم و اسير مى‌دهند و مى‌گويند: ما براى رضاى خدا به شما طعام مى‌دهيم و از شما پاداش و تشكّرى نمى‌خواهيم. همانا ما از پروردگارمان، به خاطر روزى عبوس و سخت، مى‌ترسيم.  انسان، ۷ تا ۹٫ حضرت فاطمه‌زهرا(س) نمونه وفاکنندگان به عهد، صائمات، متصدقات، صابرات و ذاکرات است. برای حضرت (س) این مشخصات را می‌توان برشمرد:
  1. حضرت فاطمه(س)، نمونه کامل صائمات و صادقات، «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا» ائمه‌ (ع) و تمام مفسران این آیات سوره دهر را در مورد نذری می‌دانند که امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) برای شفای حسن و حسین (ع) کردند و پس از بهبود آنان به نذر خود وفا کرده، سه روز را روزه گرفتند و افطاری خود را به مسکین، یتیم و اسیر دادند و خود با آب افطار کردند.
  2. حضرت فاطمه (س) نمونه کامل متصدقات، مخلصات و مشتاقان به خدا. «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً»
  3. حضرت فاطمه (س) نمونه کامل صابرات «و جزاهم بما صبروا جنهًْ و حریرا»
  4. حضرت فاطمه (س) نمونه کامل ذاکرات، قانتات و خاشعات. «إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً».
  • [۱۵] تجلی کامل‌تر تقدیس مریم(ع): حضرت مریم (س)، مادر حضرت عیسی (ع) زن پاکی است که قرآن بیشتر از سایر زنان به نیکی از او یاد نموده است. ۳۴ بار به‌صراحت نام وی در قرآن آمده: فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَ كَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ؛ پس پروردگارش آن دختر را به نيكى از او بپذيرفت. و به وجهى پسنديده پرورشش داد و زكريا را به سرپرستى او گماشت. و هر وقت كه زكريا به محراب نزد او مى‌رفت، پيش او خوردنى مى‌يافت. مى گفت: اى مريم، اينها براى تو از كجا مى‌رسد؟ مريم مى‌گفت: از جانب خدا؛ زيرا او هر كس را كه بخواهد بى‌حساب روزى مى‌دهد. آل‌عِمْرَان، ۳۵٫ که ویژگی‌های آن بانو حضرت مریم (س) را مستقیم یا غیرمستقیم یادآوری کرده؛ مانند،
  1. رویش نیکو (وَ أَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنً
  2. صاحب محراب، (كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا)،
  3. قلب پر از ایمان و دارای کمال علم (وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَ كُتُبِهِ وَ كَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ؛ و مريم دختر عمران را كه شرمگاه خويش را از زنا نگه داشت و ما از روح خود در آن دميديم. و او كلمات پروردگار خود و كتاب هايش را تصديق كرد و او از فرمانبرداران بود.) تحریم، ۱۲
  4. عصمت، تطهیر و برگزیده خدا (وَ إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ؛ و (یاد کن) آن گاه که فرشتگان گفتند: ای مریم، همانا خدا تو را برگزید و پاکیزه گردانید و بر زنان جهانیان برتری بخشید. ) آل‌عِمْرَان، ۴۲
  5. پاکدامنی و عفت، مادر فرزندی پاک، (وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا؛ ای مریم، همانا خدا تو را برگزید و پاکیزه گردانید و بر زنان جهانیان برتری بخشید.) آل‌عِمْرَان، ۴۲
  6. واسطه الحاق نسل به انبیاء، برگزیدگی و برتری بر زنان (
  7. إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ؛ و (یاد کن) آن گاه که فرشتگان گفتند: ای مریم، همانا خدا تو را برگزید و پاکیزه گردانید و بر زنان جهانیان برتری بخشید.) آل‌عِمْرَان، ۴۲
  8. ، محدثه بودن و نزول ملائکه بر او (إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ؛فرشتگان گفتند: اى مريم، خدا تو را به كلمه خود بشارت مى‌دهد؛ نام او مسيح، عيسى پسر مريم است، در دنيا و آخرت آبرومند و از مقرّبان است.) آل‌عِمْرَان، ۴۵
  9. و کرامت و دریافت غذای بهشتی، مشتاق بهشت و اشتیاق بهشت به او. قرآن به‌صراحت او را صدیقه و از قائنات معرفی می‌کند: (مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ ۖ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ؛ مسيح پسر مريم جز پيامبرى نبود، كه پيامبرانى پيش از او بوده‌اند، و مادرش زنى راستگوى بود كه هر دو غذا مى‌خوردند. بنگر كه چگونه آيات را برايشان بيان مى‌كنيم. سپس بنگر كه چگونه از حق روى مى‌گردانند.) مائده، ۳۵
  10. «وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَ كُتُبِهِ وَ كَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ؛ و مريم دختر عمران را كه شرمگاه خويش را از زنا نگه داشت و ما از روح خود در آن دميديم. و او كلمات پروردگار خود و كتاب هايش را تصديق كرد و او از فرمانبرداران بود.» تحریم، ۱۲ و مریم کلمات پروردگار خویش و کتب آسمانی او را باکمال ایمان تصدیق کرد و او از قانتین بود. قانت از ماده قنوت به معنای مداومت بر طاعت همراه با خضوع است و ازنظر مرحوم طبرسی به معنای نماز، طاعت، طول رکوع، قیام، دعا و سکوت است. مریم، مادر حضرت عیسی زن پاکی است که قرآن بیشتر از سایر زنان به نیکی از او یاد نموده است. در کلمات پیامبر(ص) و ائمه‌ اطهار(ع) نیز صفات دیگری درباره حضرت مریم ذکرشده است؛ مانند نیل به آخرین درجه کمال.

باکس شناور "همچنین ببنید"

کمال عقل

کمال عقل

رشد و پختگی عقل مسلمان ده ویژگی و نشانه دارد: از او امید خیر باشد. …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *