خانه / دین شناسی / آفرینش
آفرینش

آفرینش

جهان آفرینش مجموعه‌ای از نشانه‌های خداست. وقتی آن را می‌نگریم عظمت خدا در جهان هستی را احساس و غیر او را کوچک می‌شماریم. با کشف شگفتی‌های حیرت‌انگیز آفریده‌ها از یک سلول گرفته تا نظام شگفت‌انگیز ستارگان و … درهای خداشناسی به روی ما گشوده می‌شود، به‌طوری‌که می‌توان گفت جهان آفرینش کتاب‌ خداشناسی است و به ما درس عظمت پروردگار را می‌دهند؛ زیرا این کتاب‌ نشان‌دهنده قدرت آفریدگار است. اینک گوشه‌ای از خلقت الهی در جهان آفرینش را بررسی می‌کنیم:

  1. کوه‌ها آفریده خداست.[۱]
  2. خدا آفریننده‌ رستاخیز است.[۲]
  3. خدا آفریننده‌ هر چیزی است.[۳]
  4. خدا نیاکان شمارا از خاک آفرید.[۴]
  5. خدا آفریننده‌ عیسی و آدم است.[۵]
  6. خدا آفریدگار زمین و جهانیان است.[۶]
  7. ‌ خدا زمین مرده را زندگی می‌بخشد.[۷]
  8. خدا آفریننده‌ ابلیس و فرزندانش است.[۸]
  9. هر آفرینش تازه و حیات مجدد باخداست.[۹]
  10. خدا آغازگر آفرینش هستی از عدم است.[۱۰]
  11. آفریننده چهارپایان، شب، روز و …  خداست.[۱۱]
  12. خدا آفریننده دائمی همه موجودات جهان است.[۱۲]
  13. آفرینش آسمان‌ها، زمین، مردم و … با خداست.[۱۳]
  14. آفریننده‌ی این جهان و جهان دیگر با خداوندست.[۱۴]
  15. خدا آفریننده‌ی ستاره‌ها بانظم شگفت‌آور است.[۱۵]
  16. خداوندگار و خالق سپیده‌دم در صبح، خدا است.[۱۶]
  17. خدا آفریننده‌ی لباس‌های ظاهری و باطنی است.[۱۷]
  18. خدا آفریننده‌ی آسمان‌ها، زمین و فرشتگان است.[۱۸]
  19. خدا آفریننده‌ی زبان‌ها و رنگ‌های مختلف شما است.[۱۹]
  20. خدا آفریدگار انسان‌ها برای بار دیگر در جهان است.[۲۰]
  21. خدا آفریننده‌ی آسمان‌ها، زمین، خورشید و ماه است.[۲۱]
  22. خداوند زنده را از مرده، و مرده را از زنده می‌آفریند.[۲۲]
  23. خدا هفت‌آسمان را بالای یکدیگر و هماهنگ آفریده است.[۲۳]
  24. خدا بازگرداننده جهان پس از فانی شدن، در قیامت است.[۲۴]
  25. خدا آسمان‌ها را برافراشت و تخت فرمانروایی‌اش را آفرید.[۲۵]
  26. خالق موجودات ریز ذرّه‌بینی، حیوانات غول‌پیکر و تمام چیزهای زنده خدا است.[۲۶]
  27. خدا آفریننده‌ آسمان‌ها، زمین و تمام آنچه میان آن هاست، در شش دوره است.[۲۷]
  28. آفریننده آسمان‌ها و نظم عجیب در تاریکی و روشنی، کوتاهی و درازی شب و روز خداست.[۲۸]
  29. خالق انسان از زمان پیدایش حیات در شکم مادران تا زمان مرگ و خداحافظی از این جهان خداست.[۲۹]
  30. خداوند آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین، فرشتگان با باله‌ای دوتادوتا، سه‌تاسه‌تا و چهارتا چهارتایی است.[۳۰]

پانویس:

  • [۱] .کوه ها را می بینی و آنها را در جای خود بی حرکت می پنداری، در حالی که آنها مانند ابر گذر می کنند. آفرینش خداست که آفرینش هر چیزی را محکم و استوار کرده است؛ یقیناً او به آنچه انجام می دهید، آگاه است. نمل، ۸۸
  • [۲] .احقاف، ۳۳. کسی که معتقد باشد خدا انسان‌ها را از خاک آفریده است، چرا باید در آفرینش مجدد انسان‌ها از خاک متردد باشد. ق، ۱۵
  • [۳] .بگو: پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست‌؟ بگو: خداست! بگو: پس آیا جز او سرپرستانی گرفته‌اید، حال‌آنکه اختیار سود و زیان خودشان را (هم) ندارند؟ بگو: آیا نابینا و بینا یکسان‌اند؟ یا تاریکی‌ها و روشنایی همانندند؟ یا برای خدا شریکانی نهاده‌اند (که) همانند آفرینش او آفریده‌اند، پس (درنتیجه، این دو) آفرینش بر آنان مشتبه شده‌اند؟ بگو: خدا آفریننده‌ی هر چیزی است و اوست یگانه‌ی قهار. بگو و بپرس‌ پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟ بگو خداوند است بگو پس آیا در برابر او سرورانی برای خود می‌گیرید و می‌پرستید که برای خویشتن هم اختیار سود و زیانی ندارند؟ بگو آیا نابینا و بینا برابر است، یا آیا تاریکی‌ها و روشنایی برابر است، یا شریکانی برای خداوند قائل‌اند که همانند آفرینش او آفریده‌اند، و آفرینش‌ها بر آنان مشتبه شده است؟ بگو خداوند آفریدگار هر چیز است و او یگانه قهار است‌. رعد، ۱۶
  • [۴] .از نشانه‌های دالّ بر عظمت و قدرت، خدا این است که نیای، شمارا از خاک آفرید و سپس شما انسان‌ها به‌مرورزمان زیاد شدید و درروی زمین برای تلاش در پی معاش، پراکنده گشتید. خَلَقَکُم مِّن تُرَابٍ: حجّ، ۵، کهف، ۳۷ آفرینش انسان از خاک، ممکن است اشاره به آفرینش نخستین انسان، یعنی آدم باشد، یا آفرینش همه انسانها از خاک. چرا که موادّ غذائی تشکیل دهنده وجود انسان در اصل از خاک است. إِذَا: این واژه معمولاً برای زمان ناگهانی به کار می‌رود، ولی گاهی همچون اینجا برای تراخی و تدریج است روح‌المعانی تَنتَشِرُونَ: پخش می‌گردید. اشاره به فراوان شدن و برای کسب و کار و بقا و ادامه حیات در زمین پراکندن است. روم، ۲۰
  • [۵] .بدو گفت: پدید آی! و بی‌درنگ پدید آمد. اگر آفرینش عیسی بدون پدر در نظرتان بعید می‌نماید، بدانید که آفرینش آدم بدون پدر و مادر شگفت‌تر از آن است. آل عمران، ۵۹
  • [۶] .مراد از خلق زمین، تقدیر وجود و آفرینش بالقوّه آن است. چرا که آفرینش زمین همراه با آفرینش همه کائنات بوده و خود قطعه ناچیزی از مجموعه کائنات است. انبیاء، ۳۰ این هم در قرآن غریب نیست. مثلاً در آفرینش آدم فرموده است: إِنَّ مَثَلَ عِیسی عِندَاللهِ کَمَثَلِ آدَمَ، خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُن فَیَکُونُ آل‌عمران، ۵۹ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ: خواست او را از خاک بیافریند و پیدایش او را مقدّر فرمود. چرا که اگر مراد آفریدن بالفعل باشد نه بالقوّه، جمله کُن فَیَکُونُ معنی ندارد التفسیر الواضح، تفسیر کبیر یَوْمَیْنِ: دو روز. مراد دو وقت و دوران است. چرا که قبل از آفرینش آسمان و زمین، روزی به معنی روز معمولی وجود نداشته است. این دورانها هم شاید هزاران و بلکه میلیونها و میلیاردها سال به طول انجامیده باشد حجّ، ۴۷، سجده، ۵، معارج، ۴ و فصلت، آیه ۹
  • [۷] . خداوند زمین موات را حیات می‌بخشد، و همین گونه سهل و ساده، به سادگی آفرینش مکرّر و همیشگی حیات از ممات، شما آفرینش دوباره می‌یابید و از گورها، بیرون آورده می‌شوید و رستاخیز برپا می‌گردد یُخْرِجُ. بیرون می‌آورد. مراد از بیرون آوردن، آفریدن است. یُخْرِجُ الْحَیَّ مِن …. موجودات مرده دائماً جزو اندام موجودات زنده می‌شوند، و چرخه حیات و ممات و تبدیل بی‌جان به جاندار و برعکس ادامه دارد آل‌عمران، ۲۷، انعام، ۹۵ ،روم، ۱۹
  • [۸] .من ابلیس و فرزندانش را به هنگام آفرینش آسمانها و زمین، و حتّی برخی از، خودشان را هم به هنگام آفرینش برخی از، خودشان در صحنه‌ی خلقت، حاضر نکرده‌ام، و گمراهسازان را دستیار و مددکار خود نساخته‌ام و اصلاً به دستیار و مددکار نیازی ندارم. كهف، ۵۱
  • [۹].ما شما را از نیستی به هستی آورده‌ایم و، خلقت بخشیده‌ایم، پس چرا آفرینش دوباره‌ی خود را از خاک، نباید تصدیق و باور کنید؟ فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ. پس چرا نباید تصدیق بکنید؟ مفعول آن محذوف است که خلق و بعث، یعنی آفرینش تازه و حیات مجدد است. واژه لَوْ لا، برای تحضیض و تحریک بر انجام کاری است. واقعه، ۵۷
  • [۱۰] . ق، ۱۵، قصص، ۶۸، رحمن، ۲۹، روم، ۱۹ و نمل، ۶۴
  • [۱۱] .خداوند نشانه‌های قدرت و عظمت، خود را در آفاق و انفس، به شما نشان می‌دهد حال بگویید، کدام یک از نشانه‌های قوّت و شوکت، خدا را می‌توانید انکار کنید؟ آیَاتِهِ. نشانه‌های قدرت و دلائل عظمت او. از قبیل: آفرینش انسان از خاک، مسأله حیات و ممات، خلقت آسمانها و زمین، آفرینش شب و روز، و چهارپایان و کشتیها. غافر، ۸۱
  • [۱۲] .بگو: آیا از این انبازان خیالی، شما کسی هست که آفرینش را آغاز کند، و بار دیگر آن آفرینش را از سر گیرد؟ بگو: تنها خدا آفرینش را آغاز می‌کند و سپس بار دیگر آن را از سر می‌گیرد. یعنی: پدید آورنده‌ی جهان خدا و گرداننده‌ی هستی خدا و برگشت دهنده‌ی حیات و ممات در چرخه‌ی کائنات او است، و سرانجام بازگشت انام، به سوی خدای لاینام است پس چگونه بعد از این بیان، از عبادت یزدان به عبادت دیگران می‌گرائید، و از حق، منحرف می‌شوید؟ یَبْدَأُ الْخَلْقَ …: نیستی را هستی می‌بخشد و هستی را به نیستی تبدیل می‌کند، و جان به پیکر خاک می‌دمد و جان را از آن باز پس می‌گیرد. پیدایش جهان از او و برگشت همگان بدو است یونس، ۴ فَأَنَّی تَوْفَکُونَ: چگونه از حق و ایمان، به سوی باطل و بی‌دینی منحرف و منصرف می‌شوید انعام، ۹۵ خرمدل، مصطفی يونس، ۳۴قصص، ۶۸، رحمن، ۲۹، روم، ۱۹ و نمل، ۶۴
  • [۱۳] . قطعاً آفرینش آسمانها و زمین بسی دشوارتر از آفرینش مردم است و لیکن بیشتر مردم نمی‌دانند غافر، ۵۷
  • [۱۴] . شما که آفرینش نخستین جهان را دیده‌اید، پس چرا آفرینش جهان دیگر را بر این آفرینش این جهان قیاس نمی‌کنید؟آفرینش نخستین. مراد آفرینش این جهانُ از جمله انسانها است که در مقابل آن النَّشْأَه الأُخْری قرار دارد. عنکبوت، ۲۰، نجم، ۴۷ و واقعه، ۶۲
  • [۱۵] . بی‌گمان در آفرینش کواکب فراوان جهان که با نظم و نظام شگفت‌آور گردانند، و در این تنوّع خلقت، دلائلی است برای فرزانگان و دانشوران. روم، ۲۲
  • [۱۶] .بگو: پناه می‌برم به خداوندگار سپیده‌دم. أَعُوذُ. پناه می‌برم. متوسّل می‌گردم. الْفَلَقِ. سپیده دم. صبح. از آنجا که به هنگام دمیدن سپیده صبح، پرده سیاه شب می‌شکافد، این واژه به معنی طلوع صبح به کار رفته است. بعضی آن را به معنی خلق، یعنی همه آفریدگان جهان دانسته‌اند. چرا که با آفرینش هستی پرده عدم شکافته شده است و نور وجود آشکار گردیده است، و هر روز و هر ساعت هم با آفرینش و پیدایش هر موجودی پرده نیستی شکافته می‌شود و سیمای هستی سر به در می‌آورد. فلق، ۱
  • [۱۷]. ما لباسی برای شما درست کرده‌ایم که عورات شما را می‌پوشاند، و لباس زینتی را برایتان ساخته‌ایم که خود را بدان می‌آرائید. امّا باید بدانید که لباس تقوا بهترین لباس است که خود را بدان می‌آرایید و خویشتن را از عذاب آخرت می‌رهانید این آفرینش لباسهای ظاهری و باطنی از نشانه‌های فضل و رحمت خدا است تا بندگان متذکّر نعمتهای پروردگار شوند. زمر، ۶، حدید، ۲۵ و اعراف، ۲۶
  • [۱۸] .به منکران بعث و قیامت بگو و، از ایشان پرس و جو کن که آیا آفرینش دوباره‌ی، ایشان سخت‌تر و دشوارتر است یا آفرینش آسمانها و زمین و فرشتگان و سایر، چیزهائی که آفریده‌ایم؟ ما که ایشان را از گِل چسبنده‌ی ناچیزی در آغاز خلقت انسان، آفریده‌ایم و بر آفرینش آنان توانا بوده‌ایم. لذا سهل و ساده ایشان را بازآفرینی می‌کنیم و مشکلی در این امر نمی‌بینیم فَاسْتَفْتِهِمْ: از ایشان نظر بخواه. مراد از استفتاء در اینجا تنها اطّلاع از دیدگاه ایشان است و بس. والاّ رأی آنان فاقد ارزش است. أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقاً: شوری، ۲۹، احقاف، ۳۳ مَنْ: کسانی که. چیزهائی که. استعمال مَنْ، بدان خاطر است که با اجرام سماوی ذوی‌العقول همچون فرشتگان و پریان وجود دارد و تغلیب است. أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمْ مَنْ …: مراد از مَنْ، شاید گذشتگان باشد که بسی از اینها قوی‌تر بوده‌اند توبه، ۶۹، قصص، ۷۸، روم، ۹، فاطر، ۴۴، غافر، ۲۱ و ۸۲، محمّد، ۱۳، ِ، ۳۶ لازِبٍ: چسبنده. خرمدل، مصطفی صافات، ۱۱
  • [۱۹] .و از زمره‌ی نشانه‌های دالّ بر قدرت خدا آفرینش آسمانها و زمین و مختلف بودن زبانها و رنگهای شما است. بی‌گمان در این آفرینش کواکب فراوان جهان که با نظم و نظام شگفت‌آور گردانند، و در این تنوّع خلقت، دلائلی است برای فرزانگان و دانشوران. «خَلْقُ»: آفرینش. آفریده‌ها. «إِخْتِلافُ»: تفاوت. فرق. «إِخْتِلافُ أَلْسِنَتِکُمْ»: اختلاف زبانها و دگرگونیهای صداهایتان که به وسیله گوش تشخیص داده می‌شود «إِخْتِلافُ … أَلْوَانِکُمْ»: اختلاف رنگها و دگرگونی شکل و سیما و قیافه مراد است که به وسیله چشم تشخیص داده می‌شود. روم، ۲۲
  • [۲۰] .کسی که آفرینش از عدم را ‌آغاز کرد می تواند آفرینش مستمرّ اشیاء باشد و انسان ها را بار دیگر در جهان برگشت ‌دهد. قصص، ۶۸، رحمن، ۲۹، روم، ۱۹ و نمل، ۶۴
  • [۲۱] .هر گاه از آنان که کسانی و یا بتهائی را شریک خدا می‌دانند، بپرسی چه کسی آسمانها و زمین را آفریده است، و خورشید و ماه را برای منافع شما انسانها روان و، مسخّر کرده است؟ قطعاً خواهند گفت: خدا! چرا که می‌دانند که این معبودهای دروغین همه مخلوقند و توانائی آفرینش کائنات و چرخش کرات را نداشته و ندارند پس چگونه با وجود اعتراف به یگانگی خدا در آفرینش کائنات و تسخیر کرات، از اقرار به یگانگی خدا در الوهیّت و فرمانروائی، منحرف می‌گردند؟! أَنَّی. چگونه. یُؤْفَکُونَ. برگردانده می‌شوند. مائده، ۷۵، توبه، ۳۰، عنكبوت، ۶۱
  • [۲۲] . خداوند همواره زنده را از مرده، و مرده را از زنده می‌آفریند، و زمین موات را حیات می‌بخشد، و همین گونه سهل و ساده، به سادگی آفرینش مکرّر و همیشگی حیات از ممات، شما آفرینش دوباره می‌یابید و از گورها، بیرون آورده می‌شوید و رستاخیز برپا می‌گردد یُخْرِجُ. بیرون می‌آورد. مراد از بیرون آوردن، آفریدن است. یُخْرِجُ الْحَیَّ مِن …. موجودات مرده دائماً جزو اندام موجودات زنده می‌شوند، و چرخه حیات و ممات و تبدیل بی‌جان به جاندار و برعکس ادامه دارد. يس، ۷۸، آل‌عمران، ۲۷، انعام، ۹۵، روم، ۱۹
  • [۲۳] .آن که هفت آسمان را بالای یکدیگر و همآهنگ آفریده است. اصلاً در آفرینش و آفریده‌های خداوند مهربان خلل و تضادّ و عدم تناسبی نمی‌بینی و بلکه هستی با تمام عظمتی که دارد، از انسجام و استحکام شگفت برخوردار است، و نظم و نظام عجیب و قوانین و روابط دقیق بر ذرّه ذرّه‌ی کائنات حکمفرما است پس دیگر باره بنگر و با دقّت جهان را وارسی کن، آیا هیچ گونه خلل و رخنه‌ای می‌بینی؟ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ. بقره، ۲۹، اسراء، ۴۴، مؤمنون، ۸۶ طِبَاقاً. جمع طَبَق، یا طَبَقَه، یکی فوق دیگری. یکی برتر از دیگری.. یا این که همچون مُطابقه، مصدر باب مفاعله است و به معنی موافق و مرتبط و همآهنگ و هم‌آوا با یکدیگر است. تَفَاوُتٍ. عیب و نقص. خلل و رخنه. ناسازگاری و ناخوانی. نظم و نظام شگفت‌انگیز بر الکترون، پروتون، اتم، زمین، منظومه شمسی، منظومه‌های دیگر، کهکشان راه شیری، کهکشانهای دیگر، و … حاکم است، و همه جا قانون است و حساب، و همه جا نظم است و برنامه … هرچه ای انسان در جهان آفرینش دقّت کنی کمترین خلل و ناموزونی در آن نمی‌بینی. فُطُورٍ. جمع فَطْر، درز و شکاف. مراد خلل و رخنه است. ملك، ۳
  • [۲۴] .بگو: آیا از معبودهای شما کسی هست که جهان آفرینش را ایجاد نماید و سپس آن را پس ازفانی شدن، به قیامت بازگرداند؟ بگو: فقط خداست که جهان آفرینش را می آفریند سپس آن را پس از فنا بازمی گرداند، پس چگونه از حق منصرفتان می کنند؟ يونس، ۳۴
  • [۲۵] .خداست که آسمان ها را بدون پایه هایی که آن ها را ببینید، برافراشت، آن گاه بر تخت فرمانروایی و حکومت بر آفرینش چیره و مسلط شد و خورشید و ماه را مسخّر ساخت، که هر کدام تا زمان معینی روانند، کار جهان و جهانیان را تدبیر می کند، نشانه های قدرت و حکمتش را در پهنه آفرینش به روشنی بیان می کند تا شما به دیدار قیامت و محاسبه شدن اعمال به وسیله پروردگارتان یقین کنید. رعد، ۲
  • [۲۶] .برخی از نشانه‌های پی بردن به خدا و قدرت، او، آفرینش آسمانها و زمین و همه‌ی جنبندگانی است که در آن دو پدیدار و پراکنده کرده است، و او هر وقت که بخواهد می‌تواند آنها را گرد آورد. خَلْقُ. آفرینش. آفریده‌ها. بَثَّ. پخش و پراکنده کرده است. مراد پدید آوردن و افزایش و پراکندن است. دَآبَّةٍ. جنبنده. این واژه شامل انسانها و موجودات ریز ذرّه‌بینی و حیوانات غول‌پیکر و تمام چیزهای زنده می‌باشد. بقره، ۱۶۴، انعام، ۳۸، فاطر، ۴۵ مَا بَثَّ فِیهِمَا مِن دَآبَّةٍ. این آیه و آیه ۴۹ سوره نحل، با صراحت بیان می‌دارند که در پهنه آسمان نیز جنبندگان زنده موجود و فراوانند. جَمْعِهِمْ. گرد آوردن ذوی‌العقول، یعنی انسانها، برای حساب و کتاب قیامت. مراد گرد آوردن انسانها نساء، ۸۷، انعام، ۱۲، مرسلات، ۳۸، و سایر حیوانات تکویر، ۵، در هنگامه قیامت است. هُوَ عَلَی جَمْعِهِمْ إذَا یَشَآءُ قَدِیرٌ. برخی این جمله را دالّ بر این می‌دانند که چه بسا روزی و روزگاری، موجودات ذوی‌الشعور آسمانها و زمین با یکدیگر تماس حاصل کنند و جهانیان با یکدیگر ارتباط پیدا نمایند. شورى، ۲۹ همچنین در آفرینش شما بدین صورت زیبا و آراسته، و دستگاههای داخلی پیچیده و اسرارانگیز: رشته‌های ارتباطی سلسله اعصاب، رگها و مویرگها، مغز، سلولها، گردش خون، خصال و صفات‌ویژه، و تنوّع خلقت و فطرت ظاهری و باطنی هر یک از افراد بشر، و نیز در آفرینش جنبندگانی که خداوند در سراسر زمین پراکنده می‌سازد از موجودات ذرّه‌بینی گرفته تا حیوانات غول‌پیکر، با ویژگیهای گوناگون و ساختارهای جوراجور و الوان و اشکال رنگارنگ، نشانه‌های بزرگ و دلائل قوی برای پی بردن به خدا و خالق یکتا، است برای آنان که اهل یقین هستند. فِی خَلْقِکُمْ. در خلقت شما از زمان پیدایش حیات در شکم مادران تا زمان ممات و خداحافظی از این جهان حجّ، ۵، روم، ۵۴ یَبُثُّ. پراکنده می‌دارد. دآبَّةٍ. جنبنده. لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ. برای کسانی که در پی رسیدن به یقین باشند. جاثيه، ۴
  • [۲۷] .آن کسی‌که آسمانها و زمین را و همه‌ی چیزهای میان آن دو را در شش دوره آفریده است، و آن گاه بر تخت فرماندهی و اداره‌ی امور جهان، نشسته است و کار و بار کائنات را با دست قدرت خود چرخانده است و پیوسته مراقب احوال و اوضاع عالم بوده است او دارای رحمت فراوان و فراگیر است و رحمت عام وی همه‌ی موجودات را دربر گرفته است و مطیع و عاصی و مؤمن و کافر بر این خوان یغما نشسته‌اند اگر می‌خواهی از ادوار آفرینش هستی باخبر گردی، پس از شخص بسیار آگاه و فرزانه بپرس. سِتَّةِ أَیَّامٍ … ثُمَّ اسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ. اعراف، ۵۴ الرَّحْمنُ. دارای رحمت فراگیر. خدائی که دارای رحمت عظیم و لطف عمیم است. خبر مبتدای محذوف است و در حقیقت وصف دیگری برای الْحَیِّ، است، و بنا به قاعده قطع تابعیّت، مرفوع شده است. فَسْئَلْ بِهِ خَبِیراً. درباره آن آفرینش و نیاز جهان به آفریدگار رحمان از دانشمند فرزانه‌ای بپرس تا از آن تو را مطّلع سازد. چه بسا اشاره به این باشد که در پرتو پیشرفت علوم خدا شناخته می‌گردد و پرده از چگونگی پیدایش جهان و ادوار آن برداشته می‌شود. چنان که امروزه پیدایش یکجا و ناگهانی مجموعه جهان از عدم را پنج بیلیون سال پیش تخمین می‌زنند اللهُ یَتجَلّی فی عَصْرِ الْعِلْمِ، صفحه ۲۷، مقاله دکتر ادوارد لوترکیسیل، و صفحه ۸۵، مقاله دکتر رونالد روبرت‌کار برخی ضمیر ه، را به الله، برمی‌گردانند. یعنی از من که خدایم بپرس، چرا که من آگاه و آشنایم. آگاهانه از آن آفرینش و نیاز جهان به آفریدگار جهان پرس‌وجو و بحث و فحص کن و تحقیق در این باره برایت مهمّ باشد. خَبِیراً. مفعول یا حال است. فرقان، ۵۹ و اگر آن چه در باره‌ی مراحل مختلف آفرینش انسان و جهان است را بدانید، اقرار خواهید کزد که خدا حق است و لذا نظامی را که آفریده نیز حق بوده و بیهوده و بی‌هدف نیست، و به زبان حال به شما می‌گوید:، او مردگان را زنده می‌گرداند، و وی بر هر چیزی توانا است و اشاره به آفرینش انسان و دیگر چیزهای بعد از آن دارد. حج، ۶
  • [۲۸] .مسلّماً در آفرینش عجیب و غریب و منظّم و مرتّب، آسمانها و زمین، و آمد و رفت پیاپی، و تاریکی و روشنی، و کوتاهی و درازی، شب و روز، نشانه‌ها و دلائلی آشکار برای شناخت آفریدگار و کمال و دانش و قدرت او، برای خردمندان است. خَلْق. آفرینش. آفریده. إِخْتِلاف. آمد و شد. دگرگونی. آیَات. ادلّه و نشانه‌های دالّ بر قدرت خدا. أُوْلِی‌الألْبَاب. صاحبان عقل و خرد. آل عمران، ۱۹۰
  • [۲۹] . هیچ رخدادی در زمین به وقوع نمی‌پیوندد، یا به شما دست نمی‌دهد، مگر این که پیش از آفرینش زمین و خود شما، در کتاب بزرگ و مهمّی به نام لوح محفوظ، ثبت و ضبط، بوده است، و این کار برای خدا ساده و آسان است. مُصِیبَةٍ. رخداد در معنی عام خود فی ظلال القرآن، اعم از خیر یا شر. کِتَابٍ. لوح محفوظ. علم خدا انعام، ۵۹، یس، ۱۲ نَبْرَأَهَا. آن را بیافرینیم. مراد آفرینش زمین و انسانها و به طور کلی همه کائنات است. یَسِیرٌ. ساده. آسان. با قیاس به علم خدا، زمان گذشته و حال و آینده، و مشکل و مشکلتر و مشکلترین، و آسان و آسانتر و آسانترین، معنی ندارد. جهان برابر نقشه و طرح قبلی خدا ساخته شده است و همه چیز در آن دقیق و اندازه‌گیری گشته است، و لذا چیزی ناسنجیده و خودسرانه رخ نمی‌دهد و خارج از نقشه پیاده نمی‌گردد. حديد، ۲۲، حجّ، ۵، روم، ۵۴ و جاثيه، ۴
  • [۳۰] .ستایش خداوندی را سزا است که آفریننده‌ی آسمانها و زمین است، و فرشتگان را با بالهای دوتا دوتا، و سه‌تا سه‌تا، و چهارتا چهارتائی که دارند، مأموران قدرتمند اجرای فرمان خود در زمینه‌های مختلف تکوینی و تشریعی، کرد. او هر چه بخواهد بر آفرینش فرشتگان و مردمان و سایر موجودات جهان، می‌افزاید. چرا که خدا بر هر چیزی توانا است. فَاطِرِ. مُخترع. مُبدِع. آفریننده بدون مُدل و اُلگو انعام، ۱۴، یوسف، ۱۰۱، ابراهیم، ۱۰ جَاعِلِ. سازنده. قراردهنده. بقره، ۳۰ و ۱۲۴، آل‌عمران، ۵۵، قصص، ۷ أُوْلِی. دارندگان. صاحبان. أَجْنِحَةٍ. جمع جناح، بالها. بال و پر نماد سرعت و قدرت است و می‌تواند معنی کنائی داشته باشد. مَثْنی وَ ثُلاثَ وَ رُبَاعَ. نساء، ۳ یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ. بر آفرینش می‌افزاید. مراد افزایش اندامهایی همچون بال و پر فرشتگان یا حسن و زیبائی مردمان و غیره. یا این که: خدا هر چه بخواهد می‌آفریند و بر مخلوقات و موجودات فعلی عالَم می‌افزاید. در صورتی که جز او کسی نمی‌تواند حتی ذرّه‌ای را از عدم بیافریند و بر ذرّات هستی بیفزاید. رُسُلاً. فرستادگان. مراد گمارده شدن فرشتگان برای اجرای مأموریّتهای مختلف است یونس، ۲۱، انعام، ۶۱، عنکبوت، ۳۱ و فاطر، ۱

باکس شناور "همچنین ببنید"

امام رضا ع

چرا رضا ؟

چرا مشهورترین لقب امام هشتم، «رضا» به معنای «خشنودی» است؟ در بین امامان، بعد از امام …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *