جمعه , ۴ اسفند ۱۳۹۶
خانه / اسوه ها / حکیم طوس

حکیم طوس

غنی ترین دیوان شعر زبان فارسی

اول: ۲۵ اسفند در تقویم خورشیدی اعتدالی مطابق با نوروز یا اول فرودین در تقویم یزدگردی باشد
دوم: ۲۵ اسفند در تقویم یزگردی مطابق با نوروز یا اول فروردین در تقویم خورشیدی اعتدالی باشد.

ولی رسیدن به این که این اتفاق کی افتاده است، کاری است مشکل و زمان‌بر که نیاز به محاسبات طولانی و آزمایش و خطای فراوان دارد، با وجود این پس از محاسبات متعدد و تطبیق ۲ تقویم یزگردی و خورشیدی اعتدالی، و مقایسه آن دو با هم و با در نظر گرفتن زمان سرایش شاهنامه فردوسی به دو تاریخ می‌رسیم که اولی عبارت است از تاریخ ۳۹۹ یزگردی مطابق با سال ۴۰۸ هجری شمسی (خورشیدی اعتدالی)‌ که مطابق با سال ۴۲۱ هجری قمری است، و در این تاریخ است که داریم:دوشنبه ۱/۱/۳۹۹ یزگردی = ۲۵/۱۲/۴۰۸ هجری شمسی= ۱/۳/۴۲۱ هجری قمری.که با توجه به تاریخ پایانی شاهنامه در سال ۴۰۰ هجری قمری و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی در سال ۴۱۱ هجری قمری این تاریخ نمی‌تواند مورد استناد فردوسی باشد. پس به تاریخ دوم می‌رسیم که در آن روز ۲۵ اسفند یزگردی مطابق با نوروز خورشیدی اعتدالی بوده است که در صورت محاسبه و تطبیق تاریخ‌ها خواهیم دید که این اتفاق در سال ۳۴۶ یزگردی و مطابق با ۳۵۶ هجری شمسی و مطابق با ۳۶۶ هجری قمری رخ داده است که داریم:جمعه ۲۵/۱۲/۳۴۶ یزگردی = ۱/۱/۳۵۶ هجری شمسی = ۲۳/۷/۳۶۶ هجری قمری‌. با توجه به این که خود حکیم ابوالقاسم فردوسی در پایان شاهنامه آغاز اندیشه پرداختن به شاهنامه (تاریخ شاهان)‌ را در سال ۳۶۵ هجری قمری بیان کرده است،‌ می‌بینیم که محاسبه بالا با این تاریخ کاملا همخوانی دارد، یعنی آنجا که حکیم طوس می‌گوید:

چو بگذشت سال از برم شصت و پنج‌
فزون کردم اندیشه درد و رنج‌

به تاریخ شاهان نیاز آمدم‌
به پیش اختر دیرساز آمدم‌

به این ترتیب معلوم می‌شود حکیم طوس که در سال ۳۶۵ هجری به فکر سرودن شاهنامه افتاده است، سرانجام در سال ۳۶۶ هجری قمری دست به این کار زده است و به همین دلیل نیز تاریخ سرایش شاهنامه را این بار به صورت رمزی و کدگذاری شده با تاریخ ۲۵‌اسفند در آغاز داستان یزگرد آورده است که هم اشاره به آغاز پادشاهی یزگرد سوم است و هم اشاره به آغاز کار سرودن شاهنامه که پس از گذشت ۳۵ سال کار بالاخره در سال ۴۰۰ هجری قمری آن را به پایان می‌برد و باز هم در روز ۲۵ اسفند می‌گوید:

سرآمد کنون قصه یزگرد
به ماه سپندارمذ روز ارد

زهجرت شده پنج هشتاد بار
که گفتم من این نامه شهریار

و این همان ۳۵ سالی است که در صورت محاسبه خودسال ۳۶۶ هجری تا سال ۴۰۰ هجری قمری به دست می‌آید و با گفته خود فردوسی که می‌گوید:

چو سال اندر آمد به هفتاد و یک‌
همی زیر شعر اندر آمد فلک‌

سی و پنج سال از سرای سپنج‌
بسی رنج بردم به امید گنج‌

یک سال است، یعنی همان ۷۱ سالگی که صاحب‌نظران و فردوسی‌پژوهان با کسر آن از سال ۴۰۰ هجری قمری که سال پایان شاهنامه است به سال ۳۲۹ هجری قمری رسیده‌اند و آن را به عنوان سال تولد فردوسی اعلام کرده‌اند (۳۲۹ = ۷۱  ۴۰۰)‌ و نیز با توجه به همین ۳۵ سال بالا و باز همان سال ۴۰۰ هجری قمری است که آغاز شاهنامه را در سال ۳۶۵ هجری قمری اعلام کرده‌اند (۳۶۵ = ۳۵  ۴۰۰)‌ که با تاریخ رمزی ذکر شده در آغاز داستان یزگرد یعنی:چو بگذشت او شاه شد یزگرد//به ماه سپندارمذ روز ارد.دقیقا همخوانی دارد و نشان می‌دهد که ذکر این تاریخ «ماه روز» در این بیت یک اتفاق ساده یا یک تعبیر شاعرانه نیست، بلکه حاصل دانش و آگاهی حکیم ابوالقاسم فردوسی از تاریخ و تقویم است که در اینجا به صورت رمزی کدگذاری و تاریخ آغاز و پایان شاهنامه را به روشنی در متن شاهنامه بیان کرده است.با این تفاوت که این ۲۵ اسفند در تقویم یزگردی است که با نوروز سال ۳۵۶ هجری شمسی (خورشیدی اعتدالی)‌ مطابق بوده، ولی طبق تاریخ تاجگذاری یزگرد سوم ساسانی در روز نوروز یزگردی مطابق با سال یازدهم هجری بوده است و این جابه‌جایی بین دو تقویم، حاصل همان کدگذاری و نیز یک برداشت شاعرانه است که بسیار هم نیکو اتفاق افتاده است و نیز قرینه‌ای است بر روز «۲۵ اسفند ماهی» که در تاریخ پایان شاهنامه در سال ۴۰۰ هجری قمری آمده که تاریخ پایان شاهنامه است و بهتر است همین روز را به جای ۲۵ اردیبهشت  که هیچ ربطی به زندگی فردوسی ندارد  روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی به شمار آورد که با تاریخ سرگذشت فردوسی و نیز شاهنامه هماهنگی کامل دارد.

غنی ترین دیوان شعر زبان فارسی
غنی ترین دیوان شعر زبان فارسی

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه‍.ق، ۳۱۹ ه‍.خ – درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه‍.ق، ۳۹۷ ه‍.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ ارديبهشت ماه را روز بزرگداشت مردی نام نهاده‌اند که دلیرانه جان و مال بر سر حفظ فرهنگ و ادب این سرزمین نهاد. امروز روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی است و مرد و زن ایرانی از بزرگی مردی می‌گویند و او را می‌ستایند که زبان و ادب این سرزمین مرهون شاهکار همیشه جاودانه‌اش خواهد بود، مردی که شاهنامه‌اش تاکنون به بیش از ۳۰ زبان دنیا ترجمه شده و در بسیاری از کرسی‌های شرق‌شناسی تحقیقات فراوانی درباره آن انجام شده است. شاهنامه فردوسی این اثر حماسه ملی ایرانیان تاکنون به بیش از ۳۰ زبان دنیا ترجمه شده است. از همان سال‌های سرایش شاهنامه تا عصر حاضر این حماسه ملی ایرانیان همواره دستخوش ستایش‌ها و نکوهش‌های موافقان و مخالفان بوده است. رئیس مؤسسه بین المللی گفتگوی فرهنگ ها و تمدن ها: فردوسی افلاطونی است و افلاطونی می‌اندیشد. حکیم طوس نماینده بزرگ فرهنگ ممتاز ایرانی است که با اسلام بارور شده است. امروز ما نیاز داریم به فرهنگی که منشای هویت ماست و فردوسی بیان گر اوست، با توجه به فرهنگ امروز ما که به‌شدت مضطرب و آشفته است، گفتگو کنیم و نیز با این ایده که در گفتگوی فرهنگ ها و تمدن ها می‌توان از نگاه فردوسی و از نگاه هویت ممتاز ایران به‌گونه‌ای که فردوسی بیان می‌کند، با فرهنگ های دیگر سخن گفت و وارد گفتگو شد.

منابع:

  1. گنجور
  2. جام جم آنلاين (ضیاءالدین ترابی‌)

باکس شناور "همچنین ببنید"

یونس

یونس

🔅  نام اثر: یونس 🔅 ابعاد اثر: ۵۶*۸۱ 🔅 تکنیک اثر: اکریلیک 🔅 خالق اثر: استاد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − 3 =