پنج شنبه , ۲۴ آبان ۱۳۹۷
خانه / آیین زندگی / زیباترین نور
میلاد زیباترین نور(ص)

زیباترین نور

میلاد زیباترین نور(ص)بهار ماه ها ماهی مى باشد كه آثار رحمت خداوند در آن هویداست.(۱) در بهار ماه ها، «زیباترین نور آفرینش» که از ذخایر بركات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین است، میلاد پیامبر(ص) در است و مى توان ادعا كرد از اول آفرینش، زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است. ربیع‌الاول همان گونه كه از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به جهت این كه یکی از آثار رحمت خداوند و داناترین مخلوقات او و برترین آن‌ها و سرورشان و نزدیك ترین آن‌ها به خداوند و فرمان بردارترین آن‌ها از او و محبوب ترینشان نزد اوست، این روز را برتر از سایر روزها کرده است. گویا این روز، روزى است كه كامل ترین هدیه ها، بزرگ ترین بخشش ها، شامل ترین رحمت ها، برترین بركت ها، زیباترین نورها و مخفى ترین اسرار در آن پى ریزى شده است. پس بر انسان مسلمان كه برترى پیامبر(ص) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد، گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما سزاوار است ما طلبش نماییم.(۲)

مناسبت های ماه ربیع‌الاول:
  • شب ۱ربیع‌الاول: این شب به نام «لیلةالمبیت» مزین است، در این شب یک حادثه مهم تاریخی واقع شده است؛ در سیزدهم بعثت، پیامبر(ص) از مکه به قصد هجرت به سوی مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امام علی(ع) برای اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر آن حضرت خوابید و مشرکان قریش که خانه پیامبر(ص) را محاصره کرده بودند، به گمان آن که ایشان در بستر آرمیده است، تا صبح منتظر ماندند و چون صبحگاهان با شمشیرهای برهنه به منزل آن حضرت هجوم بردند تا پیامبر(ص) را بکشند، حضرت علی(ع) را دیدند که از آن بستر برخاست، بدین ترتیب، پیامبر(ص) در فرصتی مناسب خود را از چنگال مشرکان قریش نجات داد و امام علی(ع) نیز با این فداکاری، عشق، علاقه و برادری خود را نسبت به ایشان نشان داد؛ این در حالی بود که هر زمان ممکن بود کسی را که در آن بستر خوابیده بود به قتل برسانند. بنابر آیه: بعضی از مردمِ(با ایمان و فداکار) كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‌فروشد، و خدا نسبت به[این‌] بندگان مهربان است.»(۳) در حقّ امام علی(ع) نازل شد. هجرت پیامبر(ص) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلی عظیم در جهان اسلام روی داد.
  • ۸ربیع‌الاول: در روز هشتم این ماه در ۲۰۶ه، شهادت امام عسکری(ع) واقع شده و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان(عج) آغاز گردید.
  • ۱۰ربیع‌الاول: روز ازدواج پیامبر(ص) با حضرت خدیجه کبری(ع) است به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.
  • ۱۲ربیع‌الاول: این روز، روز ولادت پیامبر(ص) است. هم چنین در این روز، پیامبر(ص) بعد از ۱۲روز که مسیر راه میان مکه و مدینه را پیمودند، وارد مدینه شدند و نیز روز انقراض دولت بنی مروان در ۱۳۲ه.ق است.(۴)
  • ۱۴ربیع‌الاول: در ۶۴ه، در چنین روزی، یزید بن معاویه به هلاکت رسید. وی پس از ۳سال و ۹ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمی بود – که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت حضرت ابی عبداللّه الحسین(ع) و یارانشان است – در سن ۳۷سالگی در منطقه «حوران» زندگیش به پایان رسید؛ جنازه اش را در دمشق دفن کردند، ولی اکنون اثری از آن نیست.
  • شب ۱۷ربیع‌الاول: شب ولادت پیامبر(ص) و شب بسیار مبارکی است. هم چنین یک قبل از هجرت پیامبر(ص)، در چنین شبی معراج پیامبر(ص) صورت گرفت.
  • روز ۱۷ربیع‌الاول: مشهور میان علمای امامیه آن است که ۱۷ربیع‌الاول، روز ولادت با پیامبر(ص) است و معروف آن است که ولادتشان در مکه معظمه، واقع شده است و زمان ولادت آن حضرت هنگام طلوع فجر، روز جمعه، عام الفیل بوده است.(عام الفیل ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولی همگی نابود شدند و پیامبر(ص) در همان ی به دنیا آمدند که این رخداد به وقوع پیوست). هم چنین در چنین روزی در ۸۳ه، ولادت امام صادق(ع) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمیت این روز افزوده شده است.

ربیع‌الاولاعمال ماه ربیع‌الاول

اعمال مشترک اول هر ماه: دعای هنگاه رویت هلال، خواندن سوره حمد، نماز اول ماه و روزه گرفتن، اعمال مشترک اول هر ماه هستند.

  • ۱ربیع‌الاول: مستحب است، به شکرانه هجرت موفقیت آمیز پیامبر(ص) این روز را روزه بگیرند و صدقه و انفاق و احسان کنند و هم چنین زیارت آن بزرگوار، در این روز مناسب است.
  • ۱۲ربیع‌الاول: در این روز خواندن دو رکعت نماز مستحب است که در رکعت اول بعد از خواندن سوره حمد، سه مرتبه سوره «قل یا ایها الکافرون»(سوره کافرون) و در رکعت دوم بعد از حمد، سه مرتبه سوره «قل هو الله احد»(سوره توحید) خوانده می‌شود.
  • ۱۷ربیع‌الاول: این روز مطابق نظر مشهور علمای امامیه، روز ولادت پیامبر(ص) و هم چنین میلاد امام صادق(ع) است و روزی است بسیار مبارک که دارای اعمالی است:
  1. غسل؛ به نیت روز ۱۷ربیع‌الاول.
  2. روزه؛ که فضیلتش بسیار، از جمله: … خداوند برای او ثواب روزه یک سال را مقرر فرماید.
  3. صدقه و احسان؛ خوشحال کردن مؤمنان، به زیارت مشاهد مشرفه رفتن.(اماکن زیارتی)
  4. زیارت پیامبر(ص): هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوی من سلام بفرستید که به من می رسد.
  5. زیارت حضرت علی(ع)؛ در این روز زیارت مستحب است با همان زیارتی که امام صادق(ع) در چنین روزی کنار ضریح شریف آن حضرت(ع) ایشان را زیارت کردند.

تکریم، تعظیم و بزرگداشت ۱۷ربیع‌الاول؛ بسیار به جا است. «سید بن طاووس» در کتاب اقبال، برای تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت پیامبر(ص) سفارش بسیار کرده است. سزاوار است مسلمانان با برپایی جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیش تر با شخصیت پیامبر(ص)، سیره و تاریخ زندگی ایشان آشنا شوند و از آن، برای ساختن جامعه‌ای اسلامی بهره کامل گیرند.

ر.ک به:

  1. میلاد نور(ص)
  2. ماه حیات و زندگی
حلول ماه ربیع‌الاول، ماه جشن و سرور اهل البیت( ع) مبارک
پانویس:
  1. ماه(moon): (اِ.) قمر، مظهر زیبایی، قشنگ، زیبا، عروس آسمان، معشوق زیباروی، سی روز، فصل، چراغ آسمان، جمیل، زیبارو، محبوب، معشوق، یار، دوست‌داشتنی، مطلوب، بی‌عیب و نقص، کامل و در ایران قدیم روز دوازدهم از هر ماه شمسی است.(فرهنگ رشیدی و فرهنگ جهانگیری) به معنی نیّر اصغر است که عربان قمر خوانند.(برهان) ماه را قمرگویند و به زبان دری و تبری مونک و مانک گویند.(انجمن آرا و آنندراج) واحد اندازه‌گیری زمان برابر با یک‌دوازدهم سال است. انسان‌ها از قدیم از کرهٔ ماه و چرخشِ منظم آن برای گاهشماری، به‌ویژه در کشاورزی بهره می‌گرفتند، مسافران و دریانوردان نیز از نور و حضورِ ماه برای جهت‌یابی و ناوبری استفاده می‌کردند؛ ماه هم‌چنین در اسطوره‌های اقوام حضور زیادی دارد و در برخی فرهنگ‌ها حتی آن را به عنوان یک ایزد پرستش می‌کرده‌اند. گرانش(جاذبه) ماه باعث به‌وجود آمدن جزر و مد آب‌های کره زمین می‌شود و گرانش کره ماه هم‌چنین باعث باثبات ماندن محور گردش زمین به دور خود می‌شود که در صورت عدم وجود ماه، انحراف محوری زمین مرتباً تغییر می‌کرد و این امر باعث آشفته شدن آب و هوا و فصل‌ها در زمین می‌شد. ماه، قمر زمین، سیارة کوچکی که به دور خود و دور زمین می گردد و از خورشید نور می گیرد و تنها قمر سیارهٔ زمین است که با بازتاباندن نور خورشید، شب‌های زمین را کمی روشن می‌کند. ماه ۵مین قمر طبیعیِ بزرگ در سامانهٔ خورشیدی در میان ۱۷۳قمر موجود در این سامانه است. قطرِ ماه ۳٬۵۰۰کیلومتر است. جوّ ندارد و در پهنهٔ آن دهانه‌های برخوردی در پیِ برخوردِ سنگ‌های آسمانی پدید آمده‌است. قطر کرهٔ ماه یک‌چهارمِ کرهٔ زمین است و هیچ سیارهٔ دیگری در سامانهٔ خورشیدی، نسبت به اندازهٔ خود، دورگردی به این بزرگی ندارد. در علم نجوم از کرات آسمانی که در هر ۲۹روز و ۱۲ساعت و۴۴دقیقه یک بار به دور زمین می‌گردد. برخلاف زمین، ماه نه دارای آب است، نه هوا، نه زندگی و نه میدان مغناطیسی. نمی‌توان گفت که ماه کاملاً غیرفعال است، زیرا «ماه‌لرزه» را باید نشانه‌ای از وجود نوعی حرکت در درون آن دانست.
  2. ربیع: [رَ] (ع‌اِ) بهار، جمع: اَربَعَه، اَربَعاء، رِباع.(مهذب الاسماء، منتهی الارب و ناظم الاطباء) فصل بهار.(ناظم الاطباء و اقرب الموارد) موسم بهار.(غیاث اللغات) بهارگاه.(دهار) نام دو ماه از ماه‌های قمری و فصلی از چهار فصل سال است.(از کشاف اصطلاحات الفنون) ربیع‌الاوّل(به عربی: ربیع‌ُالأوّل): [رَ عُل ْ اَوْ وَ  (ع‌اِ مرکب) سومین ماه از ماه‌های قمری و پیش از ربیع‌الاَّخر است. چون وقت تسمیه ٔ این ماه در ابتدای فصل ربیع واقع شده بود، لهذا به این اسم مسمی گشت. ماه سوم سال قمری عرب و هلال آن را به آب بینند.(از غیاث اللغات و آنندراج) روز اول آن به سال سیزدهم بعثت مبداء هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه است. روز هشتم آن(به قولی) وفات امام عسکری(ع) و روز نهم آن عید بقر و روز دوازدهم آن بنا به مشهور روز ولادت حپیامبر(ص) است. روز چهارم روز مرگ یزیدبن معاویة در سال ۶۴ هَ.ق و روز هفدهم بنابر قول امامیه روز ولادت پیامبر(ص) است در عام الفیل و باز شب هفدهم آن شب معراج پیامبر(ص) و باز روز هفدهم روز ولادت امام صادق(ع) در سال ۸۳هَ.ق است و روز نهم آن بنابه عقیده ٔ عوام شیعه روزمرگ عمر خلیفه ٔ ثانی است.(یادداشت مرحوم دهخدا)
  3. «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَ اللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»؛ سوره بقره، آیه ۲۰۷٫ «ثعلبى» گوید: پیامبر(ص) هنگام مهاجرت به«مدینه» امام علی(ع) را جهت ادای دیون و تحویل اماناتش جای خود نهاد. وی نیز با ایثار جانش در بستر نبی خوابید؛ که جبرئیل مى گفت: آفرین بر تو اى على! خداوند به واسطه تو بر فرشتگان مباهات مى کند. ابن عباس، اسکافی و دیگران معتقدند آیه فوق در فضیلت این شب«لیلة المبیت» نازل گردید. هنگامى که جبرئیل بالاى سر و میکائیل پایین پاى امام علی(ع) نشسته بودند، جبرئیل مى گفت: «بَه، بَه، آفرین بر تو اى على! خداوند به واسطه تو بر فرشتگان مباهات مى کند.» در این هنگام فوق نازل گردید و به همین دلیل آن شب تاریخى «لیله المبیت» نامیده شده است. «ابن عباس» مى گوید: این آیه هنگامى که پیامبر از مشرکان کناره گرفته بود و به سوى غار مى رفت درباره امام علی(ع) که در بستر پیامبر خوابیده بود نازل شد. «ابو جعفر اسکافى» مى گوید: جریان خوابیدن امام علی(ع) در بستر پیامبر(ص) به تواتر ثابت شده و غیر از کسانى که مسلمان نیستند و افراد سبک مغز آن را انکار نمى کنند. بحار الانوار»، ج ۱۹، ص ۳۸، ۳۹، ۶۴ و ۸۶، و ج ۳۶، ص ۴۰ و ۴۳،و  ج ۱۹، ص ۵۶، ح ۱۶، و ج ۳۶، ص ۴۱، ح ۳، و ص ۴۲، ح ۵، همان طور که «ابن ابى الحدید» در «شرح نهج البلاغه»، ج ۱۳، ص ۲۶۱ و ۲۶۲ ذکر کرده است؛ و «الغدیر»، ج ۲، ص ۴۷،علامه امینی در جلد دوم «الغدیر» ص ۴۸ به بعد مى نویسد: «غزالى» در کتاب «احیاء العلوم»، ج ۳، ص ۲۳۸ و «گنجى» در کتاب «کفایة الطالب»، ص ۱۱۴ و «صفورى» در «نزهة المجالس»، ج ۲، ص ۲۰۹ و «ابن صباغ مالکى» در کتاب «الفصول المهمة»، ص ۳۳، «سبط ابن جوزى حنفى» در «تذکرة الخواص»، ص۲۱، «شبلنجى» در «نور الابصار»، ص ۸۶ و «احمد» در «مسند»، ج ۱، ص ۳۴۸ و «تاریخ طبرى»، ج ۲، ص ۹۹ تا ۱۰۱، و «ابن سعد» در کتاب «الطبقات»، ج ۱، ص ۲۱۲، و «ابن هشام» در «سیرة»، ج ۲، ص ۲۹۱ و «حلبى» در «سیره» خود و «تاریخ یعقوبى»، ج ۲، ص ۲۹ جریان «لیلة المبیت» را نقل کرده اند.گردآوري از کتاب: شان نزول آیات قرآن(برگرفته از تفسیر نمونه)، محمد جعفر امامی، مدرسه الامام علی بن ابی طالب(ع)، چاپ اول ، ص ۵۶٫
  4. مطابق نظر مرحوم شیخ کلینی، مسعودی و مشهور میان اهل سنّت.

باکس شناور "همچنین ببنید"

حكومت جهاني

این روزها بیش تر از هر زمانی بحث حکومت واحد جهانی، جهانی شدن و جهانی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 3 =