سه شنبه , ۱ آبان ۱۳۹۷
خانه / گلزار ادب / شعر / ماه طربناک خدا
طربناک ترین ماه خداوند

ماه طربناک خدا

طربناک ترین ماه خداوند

از راه، فراز آمده با هلهله اسفند
وقت است که از نو بسرایم غزلی چند

اسفند فراز آمده تا مشعلی از شعر
در سینه ی افسرده ام از نو بفروزد

تا چند توان خورد ز هر حادثه رو دست
تا چند توان بود به هر فاجعه پابند

اسفند بهاری ست در آغوش زمستان
چون آتش پنهان شده در جام دماوند

آیینه فرو می چکد از ابر در این ماه
می روید از آغوش زمین پونه ی پیوند

اسفند، دل انگیز ترین حادثه ی سال
اسفند، طربناک ترین ماه خداوند

اسفند، فریباست مبادا بخورد چشم
تا چشم بدش کور شود دود کن اسپند

از نغمه ی خیام نشابور، پر از شور
با زمزمه ی حافظ شیراز، سرم بند

این ماه، من و سیر در آفاق طبیعت
این ماه، من و من، من و آزادی و لبخند

صحبت سر اسفند و طربناکی آن بود
اسفند من، اسفند من، اسفند من، اسفند

مرتضی امیری اسفندقه

زمستان است

هوا سرد است

درختان خواب،

تگرگ و برف و باران است

کلاه و شال،

لباس گرم

شب و قصه،

پتوی نرم

دی و بهمن

پس از آن ،ماه اسفند است

زمستان می رود روزی

پس از آن، فصل لبخند است

مصطفی رحماندوست

گلواژه هاي دوستانه – قصیده واره ی اسفند

نظرات، انتقادات و … را در بخش دیدگاه‌ها با ما مطرح و مطالبتان را به  ادمین : @yomnaadmin  ارسال فرمایید.

تلگرام

در تلگرام همراه با ماt.me/Yomna_ir

باکس شناور "همچنین ببنید"

هجرت

مقاومت

مقاومت(opposition) در لغت؛ ایستادگی،  استقامت، پایداری و پافشاری(۱) و در اصطلاح و ادبیّاتِ سیاسی؛ ایستادگی در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × سه =