سه شنبه , ۳ مهر ۱۳۹۷
خانه / اسوه ها / برترین فرستاده‌
برترین فرستاده‌

برترین فرستاده‌

برترین فرستاده‌پيامبر(ص) از تبار قریش در مکّه و آن ها تا آدم(ع) خداپرست بودند. ایشان آخرین پیامبر و نخستین معصوم اسلام و فرزند عبدالله است.[۱] در ۱۷ربیع[۲]  به دنیا آمد. کنیه اش؛ ابوالقاسم و ابوابراهیم و القابش؛ رسول اللّه و …[۳] است. مادرش آمنه از بانوان  كم‏ نظير و سرآمد قريش بود. حضرت(ص) را گرچه حليمه دايه اش  بود، امّا ۵سال برایش مادرى كرد. در ۲۵سالگی ازدواج و تا هنگامى كه خديجه(س) زنده بود، با هيچ کسى ازدواج نكرد.[۴] هرچند پيامبر(ص) ۴۰سال با مردم قبیله اش زندگي كرد، ولی هرگز نتوانست خویش را با آن ها وفق دهد و باور كند كه مي شود؛ چند تكه چوب، سنگ، پارچه و … را كنار هم بچيند و آن را عبادت كند، امّا مي دانست كه معبود واقعي يك«بت» ساخته دست انسان نمي تواند باشد تا پرستید؟ براي همين از قبيله اش فاصله گرفت. به غار حراء رفت و با معبود خود راز و نياز كرد. ۲۷ماه رجب، مثل هميشه مشغول نيايش بود، ناگهان فرشته ايي از نور در برابرش ظاهر شد.[۵] آري! جبرئيل، مأموري از جانب خدا بشارت داد: « … اينك تو اي محمّد(ص) فرستاده خدايي و به پيامبري مبعوث شدي. اينك … بخوان،‌ بخوان به نام پروردگارت كه همه چيز را آفريد… »[۶] اکنون پس از قرن ها ۲۷ماه رجب، عيد بزرگ مبعث را جشن مي گيريم.

نظرات، انتقادات و … را در دیدگاه‌ها مطرح یا به  ادمین : @yomnaadmin  ارسال فرمایید.

تلگرامدر تلگرام همراه با ماt.me/Yomna_ir

پانویس:

  1. »احمد» در قرآن، تورات و … یا صفت تفضیلی در معنای؛ فراوانى ستایش خداوند به ‌وسیله پیامبر(ص) یا به مفهوم مبالغه در معنای فاعلی(یعنی؛ بیش تر از دیگران حمد خدا می‌گوید) یا به مفهوم مبالغه در معنای مفعولی(یعنی؛ بسیار مورد ستایش) است. احمد در قرآن ۱بار به ‌صورت نام‌ پیامبر(ص) آمده: «وَ إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَ مُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءهُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ». از این بیان استفاده می شود که در آن محیط نام “احمد” از نام های معروف پیامبر(ص) بوده است. (صف/سوره۶۱، آیه۶، مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۷۷-۷۹، طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۲۵۱-۲۶۰  و طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۶۳)
  2. تاریخ ولادت(جمعه۱۷ربيع الاول) از عام الفیل است. این سال برابر با سال ۵۷۰ميلادى(سال عام الفيل، همان سالى است كه ابرهه، با مردان جنگى از يمن به مكه يورش آورد تا كعبه را ويران و همگان را به مسيحيت وادار سازد؛ اما با تهاجم ابابيل مواجه و به هلاكت رسيد. وی به اهداف شوم خويش نايل نيامد. مردان جنگى او چون سوار بر فيل بودند، به سال فيل(عام الفيل) معروف گشت.  بيش تر علماى اهل سنّت، تاریخ ولادت را ۱۲ربيع الاول می دانند.
  3. نبى اللّه، محمود، امين، امّى، مزّمل، مدّثر، كريم، نذير، مبين، نور، منذر، شاهد، رحمت، نعمت، شاهد، مبشّر، مذكّر، بشير، يس، طه، خاتم، مصطفى ‏ و … .
  4. سوده بنت زمعه، عايشه بنت ابى بكر، امّ شريك بنت دودان، حفصه بنت عمر، ام حبيبه بنت ابى سفيان، امّ سلمه بنت عاتكه، زينب بنت جحش، زينب بنت خزيمه، ميمونه بنت حارث، جويريه بنت حارث و صفيّه بنت حىّ بن اخطب دیگر زنان پیامبر(ص) بودند. خديجه از افتخارات زنان عالم و یکی از بانوان قدسى، همانند مريم و آسيه بود. خدیجه(س) با موقعيت و اموال خويش، خدمات شايانى به پيامبر(ص) در اظهار رسالتش كرد. پيامبر(ص) به احترام خديجه(س) تا هنگامى كه وى زنده بود، ازدواج نکرد و هيچ ‏گاه از خانه بيرون نمی ‏رفت مگر اين كه يادى از او مى‏ كرد و نامش را به نيكى مى ‏برد. روزی پيامبر(ص) از خديجه(س) و خوبى‏ هاىش ياد كرد، غيرت زنانگى بر من غالب شد و به پيامبر(ص) گفتم: آيا او يك پيرزن بيش تر بود و حال آن كه خداوند بهتر از آن(يعنى عايشه) را به تو داده است؟ پيامبر(ص) از اين گفتار من، خشمگين شد، به طورى كه موهاى جلوى سرش از شدّت خشم به حركت درآمد.
  5. پيامبر(ص) چند سال تمام ماه رمضان را به حراء می رفت و خداي خويش را عبادت کرد، تا این که در ۴۰سالگى، ۲۷رجب، سال ۴۰عام الفيل(۶۱۰ميلادى) مدت ۲۳سال به رسالت مبعوث و عهده ‏دار امر رسالت شد و علاوه بر رسالت، ۱۰سال زمامدارى مسلمانان را پس از مهاجرت به مدينه را هم بر عهده داشت. وقتی جبرئيل مأموريت خود را انجام داد، پیامبر(ص) نيز از حراء پايين آمد و به سوی خانه خديجه رفت. سرگذشت خود را برای همسر مهربانش باز گفت. خديجه دانست که مأموريت بزرگ “محمد” آغاز شده است. او را دل داری و دل گرمی داد و گفت: “بدون شک خدای مهربان بر تو بد روا نمي دارد زيرا تو نسبت به خانواده و بستگانت مهربان هستی و به بينوايان کمک مي کنی و ستم ديدگان را ياری مي نمايی”. سپس پیامبر(ص) گفت: مرا بپوشان. خديجه او را پوشاند. پیامبر(ص) اندکی به خواب رفت. خديجه نزد “ورقة بن نوفل” عمو زاده اش که از دانايان عرب بود رفت و سرگذشت پیامبر(ص) را به او گفت. ورقه در جواب دختر عموی خود چنين گفت: آن چه برای پیامبر(ص) پيش آمده، آغاز پيامبری است و “ناموس بزرگ” رسالت بر او فرود آمده است. مهمّ ترین پیامش دعوتش را توحید و هدف از بعثتش را تکمیل فضایل اخلاقی معرفی کرد. خديجه دختر خویلد با دلگرمی به خانه برگشت.

سبک زندگي پيامبر(ص)منابع:

  1. قرآن
  2. اذان گو
  3. ویکی‌فقه
  4. تفسیر نمونه
  5. تفسیر مجمع البیان
  6. مرکز اسلامی هامبورگ
  7. المیزان فی تفسیر القرآن
  8. مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲، ص۴۱۷، برگرفته از مقاله «احمد».    

باکس شناور "همچنین ببنید"

تسلیت

تسلیت

در پی حادثه‌ی تروریستی صبح شنبه در اهواز که به شهادت و زخمی شدن جمعی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × چهار =