خانه / اسوه ها / پیامبر(ص) / سيره و سيماى رسول اكرم(ص) {۱}

سيره و سيماى رسول اكرم(ص) {۱}

پرتویى از سيره و سيماى رسول اكرم حضرت محمّد (ص)

سيره, سيماى, رسول, اكرمحضرت محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)، فرزند عبداللّه بن عبدالمطّلب بن هاشم بن عبدمناف، در مكّه به دنيا آمد. پيش از ولادت، پدرش عبداللّه درگذشته بود. محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) شش سال داشت كه مادرش آمنه را نيز از دست داد. او تا هشت سالگی زير سرپرستى جدّش عبدالمطّلب بود و پس از مرگ جدّش در خانه عمويش ابوطالب سُكنا گزيد. رفتار و كردار او در خانه ابوطالب، نظر همگان را به سوى خود جلب كرد و ديرى نگذشت كه مهرش در دلها جاى گرفت. او برخلافِ كودكانِ همسالش كه موهايى ژوليده و چشمانى آلوده داشتند، مانند بزرگسالان موهايش را مرتّب می كرد و سر و صورتِ خود را تميز نگه می داشت. او به چيزهاى خوراكى هرگز حريص نبود، كودكان همسالش، چنان كه رسم اطفال است، با دستپاچگی و شتابزدگی غذا می خوردند و گاهى لقمه از دست يكديگر می ربودند، ولى او به غذاى اندك اكتفا و از حرص ورزى در غذا خوددارى می كرد. در همه احوال، متانت بيش از حدِّ سنّ و سالِ خويش از خود نشان می داد.

 

بعضى روزها همين كه از خواب برمی خاست، به سر چاه زمزم می رفت و از آب آن جرعهاى چند می نوشيد و چون به وقت چاشت به صرف غذا دعوتش می نمودند، می گفت: احساس گرسنگی نمی كنم. او نه در كودكى و نه در بزرگسالى، هيچ گاه از گرسنگی و تشنگی سخن به زبان نمی آورد. عموى مهربانش ابوطالب او را هميشه در كنار بستر خود می خوابانيد. همو گويد: من هرگز كلمه اى دروغ از او نشنيدم و كار ناشايسته و خنده بي جا از او نديدم. او به بازيچه هاى كودكان رغبت نمی كرد و گوشه گيرى و تنهايى را دوست می داشت و در همه حال متواضع بود. آن حضرت در سيزده سالگی ، ابوطالب را در سفر شام، همراهى كرد. در همين سفر بود كه شخصيّت، عظمت، بزرگوارى و امانتدارى خود را نشان داد. بيست و پنج سال داشت كه با خديجه دختر خويلد ازدواج كرد.

 

محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) در ميان مردم مكّه به امانتدارى و صداقت مشهور گشت تا آنجا كه همه، او را محمّد امين می خواندند. در همين سنّ و سال بود كه با نصب حجرالاسود و جلوگيرى از فتنه و آشوب قبايلى، كاردانى و تدبير خويش را ثابت كرد و با شركت در انجمن جوانمردان مكّه (= حلف الفضول) انسان دوستى خود را به اثبات رساند. پاكى و درستكارى و پرهيز از شرك و بتپرستى و بىاعتنايى به مظاهر دنيوى و انديشيدن در نظام آفرينش، او را كاملاً از ديگران متمايز ساخته بود. آن حضرت در چهل سالگی به پيامبرى برانگيخته شد و دعوتش تا سه سال مخفيانه بود. پس از اين مدّت، به حكم آيه «وَ أَنـْذِرْ عَشيرَتَكَ الاَْقـْرَبينَ»; يعنى: «خويشاوندان نزديك خود را هشدار ده!»، رسالت خويش را آشكار ساخت و از بستگان خود آغاز كرد و سپس دعوت به توحيد و پرهيز از شرك و بتپرستى را به گوشِ مردم رساند. از همين جا بود كه سران قريش، مخالفت با او را آغاز كردند و به آزار آن حضرت پرداختند. حضرت محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) در مدّت سيزده سال در مكّه، با همه آزارها و شكنجه هاى سرمايه داران مشرك مكّه و همدستان آنان، مقاومت كرد و از مواضع الهى خويش هرگز عقب نشينى ننمود. پس از سيزده سال تبليغ در مكّه، ناچار به هجرت شد. پس از هجرت به مدينه زمينه نسبتاً مناسبى براى تبليغ اسلام فراهم شد، هر چند كه در طىّ اين ده سال نيز كفّار، مشركان، منافقان و قبايل يهود، مزاحمت هاى بسيارى براى او ايجاد كردند.

 

در سال دهم هجرت، پس از انجام مراسم حجّ و ترك مكّه و ابلاغ امامت على بن ابی طالب(عليه السلام) در غدير خم و اتمام رسالت بزرگ خويش، در بيست و هشت صفر سال يازدهم هجرى، رحلت فرمود.

باکس شناور "همچنین ببنید"

اتحاد و انسجام

اتحاد و انسجام

اتحاد و انسجام از ضروریات زندگی بشری در همه دوره‌ها بوده و هست و هیچ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *