خانه / اسوه ها / اهل بیت(ع) / هدايتگر انسان ها

هدايتگر انسان ها

تاريخ زندگانى امام مهدى(ع) قسمت(۱)

 

اگر چه در تاريخ، از دوران امامت، حوادث و جريانات زيادى به ثبت رسيده است؛ ولى در مقايسه با دوران رسالت، بسيار محدود است. در دوران رسالت، پيامبر اكرم(ص) در ميان مسلمانان از منزلت و تقدس خاصّى برخوردار و وجود مباركش در هر زمينه‏اى براى آنان مقتدا و الگو بود. همين امر موجب آن مى‏شد كه آنان حتّى نكات ريز زندگى آن حضرت را آنگونه كه رخ داده ثبت كنند. ولى با رحلت بنيان گذار اسلام و پيدايش اختلاف بين مسلمانان بر سر مسأله جانشينى آن حضرت، مصيبت هاى جاهلى در مركزيّت جامعه اسلامى و اين بار در چهره قدرت طلب سقيفه رخ نمود و جبهه نيرومند حكومت خواهى در برابر جبهه حقّ پديدار گشت و قدرت را در دست گرفت. از نخستين اقدامات اين جبهه، سرپوش گذاشتن روى بسيارى از حقايق تاريخى مربوط به رهبرى آينده اسلام بود.سردمداران اين جبهه تلاش گسترده‏اى را در جهت منزوى ساختن دستگاه امامت و بدبين كردن مردم به اين نهاد تداوم بخش رسالت، آغاز نمودند و افكار را متوجه دستگاه خلافت كردند. جلوگيرى از تدوين حديث، جعل احاديث فراوان به سود هيأت حاكمه، بازداشتن مردم از بيان و نشر فضائل خاندان پيامبر(ص)، جذب چهره‏هاى به ظاهر آراسته و مرتبط با رسول خدا(ص) در دوران آن حضرت، به دستگاه خلافت و …از جمله تلاش هايى بود كه در اين راستا انجام مى‏گرفت. اين سياست، موجب شد تا وقايع نگاران، همّت خود را صرف تدوين وقايعى كنند كه به گونه‏اى به دستگاه خلافت مرتبط مى‏شد.و نيز جريانات را بر وفق نظر و خواست دولتمردان ثبت نمايند. با روى كار آمدن معاويه و تبديل خلافت اسلامى به سلطنت موروثى، شكاف بين امامت و آنچه كه به نام خلافت اسلامى مطرح بود عميق‏تر شد و اين دو منصب، به عنوان دو جريان حقّ و باطل كه هر كدام سرنگونى ديگرى را در سرلوحه برنامه كار خود داشت مطرح گرديد.

 

هدایتگر,انسان,هافشار بيش ازحدّ سردمداران اموى و عبّاسى بر جبهه حقّ و دست يازيدن آنان به كشت و كشتار عناصر حقّ طلب و در رأس آنان، امامان معصوم(ع) و سعى در محو تمامى ارزش هاى اسلامى و مواريث معنوى نبىّ اكرم(ص)، موجب شد تا ائمّه(ع) تاكتيك مبارزه با باطل را عوض كنند و فعّاليّت هاى متعرضانه خود نسبت به دستگاه خلافت را مخفيانه انجام دهند. اين سياست، عامل ديگرى بود براى اين كه بسيارى از كارهاى اساسى و فعّاليّتهاى سياسى پيشوايان(ع) پنهانى صورت گرفته، از دسترس مورّخان به دور بماند. پس از نهضت خونين كربلا و افزايش فشار و سختگيرى دستگاه خلافت اموى نسبت به امامان(ع) و پيروانشان، موضوع تقيّه به عنوان يك اصل اساسى مبارزاتى در زندگى سياسى ائمّه(ع) مطرح شد. در دوران حكومت بنى عبّاس نيز اين سياست دنبال شد.با روى كار آمدن مأمون، اتّخاذ سياست تحت نظر گرفتن امامان شيعه از طريق نزديك كردن آنان به دستگاه خلافت، وارد مرحله دشوارترى شد. در اين دوره كه بيش از نيم سده از دوران امامت را در بر مى‏گيرد، امامان(ع) به طور کامل تحت نظر حكومت هاى وقت بسر برده، در هيچ زمينه‏اى آزادى عمل نداشتند و گاه و بى گاه، خانه آن بزرگواران مورد تفتيش نيروهاى حكومتى قرار مى‏گرفت.از اين رو، ناگزير بودند بيش از هر زمان ديگر بر اصل پنهان كارى تكيه كرده، فعّاليّت هاى سياسى و متعرضانه خود نسبت به دستگاه خلافت را تحت پوششهاى مختلف انجام دهند. و همين امر موجب گرديد كه تاريخ زندگى امامان اين دوره، يعنى امام جواد، امام هادى و امام عسكرى(ع) در هاله‏اى از اجمال و ابهام قرار گيرد و تاريخ نگاران براى تدوين شرح زندگى آن بزرگواران، بويژه در زمينه مسائل و جريانات سياسى دچار مشكل و كمبود مواد تاريخى گردند و در نهايت، شناخت پيروانشان از آنان بسيار محدود و سطحى باشد.

 

اوضاع سياسى در اين دوره طورى بود كه بسيارى از فعّاليّتهاى آن بزرگواران از ديد مورّخان پنهان ماند.در بسيارى از موارد ديگر نيز وقايع نگاران به خاطر وابستگى يا ترس از دستگاه خلافت از بازگو كردن و ثبت حقايق تاريخى سر باز مى‏زدند.در نتيجه امروزه نويسندگان در تجزيه و تحليل زندگى سياسى امامان در اين مقطع، با محدوديّت منابع تاريخى و كمبود موادّ آن مواجه‏اند. البته اين سخن بدان معنا نيست كه از زندگى آن بزرگواران، هيچ گونه اطلاع و خبر صحيحى كه حاوى مطالب مفيد و سازنده باشد، در دست نباشد؛ بلكه با مطالعه و تجزيه و تحليل وقايع ثبت شده و شواهد و قرائن تاريخى و جمع بندى آن ها مى‏توان به نتايجى كلى در اين زمينه دست يافت.

 

در بررسی اين قسمت از تاريخ اسلام به تبيين و تجزيه و تحليل مهم ترين حوادث سياسى- تاريخى آخرين مقطع از تاريخ اسلام در عصر امامت با محوريّت امامان معصوم: امام هادى، امام عسگرى و امام زمان(ع) پرداخته شده است. با اذعان به این که نمی توانيم همه ابعاد زندگى اين سه امام بزرگوار را تبيين كنيم؛ زيرا نه بضاعت آن را داريم و نه فرصت و زمان محدودى كه در اختيار است چنين امكانى را به دست مى‏دهد. آن چه در اين دوره آمده شمه‏اى از زندگى سراسر مبارزه آنان است. به اميد آن كه در جهت ارتقاء شناخت و بينش دوستداران مكتب اهل بيت گامى بر داشته باشیم.

باکس شناور "همچنین ببنید"

خیبر

فتح خیبر

 در زبان عبری به معنای قلعه‌ است. قلعه‌های خیبر در روزگار صدر اسلام محل سکونت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *