خانه / آیین زندگی / سیره پیامبر(ص)

سیره پیامبر(ص)

سیره, پیامبر, اکرم, قبل, بعثتامام علی(ع) در ۲۷ رجب سیزده سال قبل از هجرت در مبعث رسول خدا(ص) به بیان سیره پیامبر(ص) قبل از بعثت می پردازد و می فرماید: از جمله زیبایی های رسالت پیامبر(ص) این است که: «پیامبر(ص) آن چه را که به او ابلاغ شد، آشکار کرد، و پیام های پروردگارش را رساند. او شکاف های اجتماعی را به وحدت اصلاح، و فاصله ها را به هم پیوند داد و پس از آن که آتش دشمنی ها و کینه های برافروخته در دل ها راه یافته بود، میان خویشاوندان یگانگی برقرار کرد».(۱) سال۵۰۷میلادی(۵۳سال پیش از هجرت) پیامبر(ص) در مکه در میان شریف ترین و نجیب ترین خانواده های عرب حجاز(خانواده بنی هاشم) تولد یافت. جهان آن روز، چنان که از تاریخ به دست می آید، گرفتار انحطاط اخلاقی شگفت آوری بوده و روز به روز بیش تر در گرداب نادانی فرو می رفت و هر لحظه از معنویات انسانی دورتر می شد و بالخصوص شبه جزیره عربستان که اکثریت اهالی آن بادیه نشین بوده و زندگی ایلاتی داشتند و از همه مزایای مدنیت محروم بودند، با یک رشته افکار خرافی(از آن جمله پرستیدن بت هایی که به دست خود از سنگ و چوب و گاهی از کشک می ساختند) روزگار می گذرانیدند و افتخاری جز تقلید گذشتگان خود و چپاول و تاراج و کشتار نداشتند.آن حضرت،‌ هنوز از مادر متولد نشده بود که پدرش عبدالله بدرود زندگی گفت و پس از ۴سال بی مادر ماند و تحت کفالت جدش عبدالمطلب قرار گرفت و پس از مدت کمی، جدّش را نیز از دست داد و ابوطالب عموی آن حضرت وی را به منزل برد و مانند یکی از فرزندان خود از آن حضرت سرپرستی نمود. اعراب مکه – مانند سایر اعراب – به نگه داشتن گوسفند و شتر می پرداختند و گاهی نیز با کشورهای مجاور، به مخصوص سوریه، تجارت می کردند و مردمی بی سواد بوده و هیچ گونه اهتمامی در آموزش و پرورش کودکان خود نداشتند. آن حضرت نیز مانند قوم خود خواندن و نوشتن یاد نگرفته بود ولی از همان آغاز زندگی با یک سلسله اوصاف پسندیده امتیاز داشت، هرگز بت نمی پرستید، دروغ نمی گفت، دزدی و خیانت نمی کرد، از کارهای زشت و ناپسندیده و سبک پرهیز می نمود و با عقل و کفایت بوده و به همین سبب، در اندک زمانی محبوبیت قابل توجهی در میان مردم پیدا کرده، به محمد امین معروف شد، چنان که اعراب غالبا امانت های خود را به او می سپردند و از امانت و کفایت وی سخن ها می گفتند.در حدود ۲۰سال داشت که یکی از بانوان ثروتمند مکه(خدیجه کبری) او را عامل تجارت خود قرار داد و در نتیجه راستی و درستی و عقل و کفایت آن حضرت، از تجارت، سود فراوان عایدش گردید و طبعا بیش از پیش مجذوب شخصیت و بزرگواری آن حضرت شده، بالاخره به آن حضرت پیشنهاد ازدواج کرد،‌ آن حضرت نیز پذیرفته، با وی ازدواج نمود و پس از آن نیز سال ها به کار تجارتی همسر خود اشتغال داشت. آن حضرت تا سن چهل سالگی با مردم آمیزش متعارف داشت و یکی از آنان شمرده می شد، جز این که اخلاقی پسندیده داشت و هرگز گرد کردار و رفتارهای زشتی که دیگران آلوده بودند نمی گشت و شیوه ستم گری و سنگ دلی و جاه طلبی نداشت و از این رو احترام و اعتماد مردم را نسبت به خود جلب کرده بود، چنان که وقتی اعراب، خانه کعبه را تعمیر می کردند، در سر نصب حجرالاسود میان قبایل مشاجره و منازعه افتاد، آن حضرت را حکم قرار دادند، امر فرمود عبایی پهن کرده، حجرالاسود را در جای خودش نصب نمود و بدین ترتیب کش مکش جماعت، بدون خون ریزی خاتمه یافت. آن حضرت، پیش از بعثت با این که خدا را به یگانگی می پرستید و از پرستش بت ها روی گردان بود، چون با عقاید بت پرستی مبارزه نمی کرد، مردم کاری به کارش نداشتند، چنان که صاحبان ادیان دیگر – مانند یهود و نصارا – در میانشان با احترام می زیستند و اعراب مزاحمشان نمی شدند.(۲)

نظراتتان را از طریق بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید:

یمنا؛ پایگاه اطلاع رسانی یاران محمد امینْ (ص): انتقادات، پیشنهادات و مطالب خود را به نشانی ادمین کانال: @yomnaadmin ارسال نمایید. آدرس تلگرام:  t.me/Yomna_ir

پی نوشت:

۱ .  نهج البلاغه، خطبه ۲۳۱٫

۲ .  کتاب اصول عقاید و دستورات دینی ۱ – ۴ صفحه ۱۲۳ تا ۱۲۴٫

منبع:

موسسه فرهنگی جام طهور

باکس شناور "همچنین ببنید"

Inquiry

تحقیق علمی

دانایی از شاخص‌های اصلی پیشرفت هر جامعه محسوب می‌شود. سنجش سطح دانایی به میزان تولید …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *